Politička ljubav koja ne puca: Evropa sad ne može bez BS, a BS ne može bez DPS-a

U trenutku kada Crna Gora pokušava da stabilizuje političku scenu nakon dužeg perioda tranzicije, nesporazumi i neizrečene tenzije između ključnih političkih aktera ponovo dolaze u fokus. Na jednoj strani imamo pokret “Evropa sad”, trenutno najjaču političku snagu u državi, a na drugoj — Bošnjačku stranku, partiju koja je istorijski bila važan koalicioni partner u različitim vlastima. Međutim, čini se da se te dve strane danas nalaze u pat-poziciji. I dok “Evropa sad” ne može da raskrsti sa Bošnjačkom strankom, BS ne može da raskine emotivno-političku vezu sa — DPS-om.

Politička ambivalencija ili taktička kalkulacija?

Pokret “Evropa sad” došao je na talasu promjena i želje građana za novim licima, bržim reformama i ekonomskim napretkom. U tom kontekstu, njihova saradnja sa partijama starog režima, uključujući i Bošnjačku stranku, bila je nužna, ali nikada u potpunosti prirodna. S druge strane, Bošnjačka stranka se, uprkos nominalnoj podršci novim strukturama vlasti, i dalje ne može (ili ne želi) jasno distancirati od DPS-a, sa kojim je dijelila dugogodišnju vlast i čiji je sistem u velikoj mjeri oblikovao i njihovu poziciju.

Ova politička “rascjepkanost lojalnosti” BS-a može se tumačiti na dva načina. Prvo, kao izraz političke opreznosti — ne žele da prekinu sve veze sa DPS-om jer znaju da se politički vjetrovi u Crnoj Gori brzo mijenjaju. Drugo, to može biti duboko ukorijenjena ideološka i personalna povezanost sa strukturama koje su donedavno bile nosioci vlasti.

“Evropa sad”: Partner kojeg je teško razumjeti

Iako formalno predvode izvršnu vlast, lideri “Evrope sad” pokazuju sve više znaka nervoze i nesigurnosti u upravljanju političkim partnerstvima. Njihov odnos prema Bošnjačkoj stranci oscilira između pokušaja saradnje i javne frustracije zbog “dvostruke igre” koju, kako smatraju, BS vodi. Umjesto da se jasno definira nova politička arhitektura i utvrde granice ko je s kim i zašto, javnost svjedoči neodređenim porukama, povremenim optužbama i sve češćim “curenjima” nezadovoljstva kroz medije.

DPS kao duh prošlosti

Bez obzira na formalni pad sa vlasti, DPS i dalje igra značajnu ulogu u formiranju političkog narativa u zemlji. Bošnjačka stranka je, čini se, tačka kroz koju se taj uticaj i dalje održava u institucijama. To je ono što posebno smeta “Evropi sad”, koja želi da se predstavi kao potpuna alternativa bivšem režimu, ali ne uspijeva u tome dok god ima partnere koji na svakom koraku gledaju ka prošlosti.

Zaključak: Vrijeme za raskrsnicu

Crna Gora više ne može sebi priuštiti politička partnerstva bez jasnoće. Ako “Evropa sad” zaista želi da vodi reformski kurs, mora prestati da toleriše dvostruke igre svojih partnera. A ako Bošnjačka stranka želi da bude kredibilan činilac u novoj političkoj eri, mora preispitati svoju sentimentalnu i interesnu povezanost sa DPS-om. Raskrsnica je tu — pitanje je ko će kojim putem krenuti.