U Beogradu je na Novom groblju obilježena 80. godišnjica od smrti vojvode Petra Bojovića, a ceremoniju polaganja vijenaca na njegov grob, predvodio je direktor Kancelarije za javnu i kulturnu diplomatiju Arno Gujon koji je istakao da je vojvoda Bojović braneći svoju domovinu zadobio poštovanje čitavog svijeta.
On je prilikom ceremonije, tokom koje su vijence položili i predstavnici Ministarstva odbrane, Vojske Srbije i Grada Beograda, istakao da o poštovanju i zaslugama koje je vojvoda Petar Bojović imao govori činjenica da je u oficirskoj karijeri odlikovan čak 41 put.
„Dodijeljeno mu je 25 srpskih i jugoslovenskih odlikovanja, kao i 16 odlikovanja različitih evropskih država. Kao jedan od najznačajnijih vojskovođa Prvog svjetskog rata, odlikovan je Ordenom jugoslovenske krune I reda 1930, Ordenom Karađorđeve zvezde I reda 1933. i francuskim Ordenom Legije časti I reda 1936. godine“, rekao je Gujon.
Dodao je da je Arčibald Rajs opisao vojvodu Petra Bojovića kao „vatrenog patriotu koji je svoj život posvetio otadžbini“.
„Vojnik od umjeća i zanata, prošao je, kao i njegova braća po oružju, kroz bojeve protiv Turske, Bugarske u dva balkanska rata. Posle proboja Solunskog fronta, na čelu svoje armije, Bojović je za 40 dana oslobodio Niš, a zatim i srpsku prijestonicu, naš Beograd“, istakao je Gujon.
Istovremeno, na Novom groblju su obilježene i godišnjice smrti vojvode Živojina Mišića i armijskog đenerala Pavla Jurišića Šturma, a Gujon je rekao da su to bili ljudi koji su odbranili našu slobodu i koji su svojim podvigom zauvijek zadužili srpski narod.
Kako je rekao, danas su i više nego aktuelne riječi koje je vojvoda Živojin Mišić uputio kralju Aleksandru upozorivši ga da su savezništvo u srpskim ratovima ne postoji.
Vojvoda Petar Bojović je rođen 16. jula 1858. u selu Miševići, nedaleko od Nove Varoši, a nakon završetka gimnazije završio je Artiljerijsku školu kao prvi u klasi, među 19 pitomaca.
Učesnik je Srpsko-turskih ratova od 1876. do 1878, Srpsko-bugarskog rata 1885, kao i Balkanskih ratova od 1912. do 1913.
Tokom Prvog svjetskog rata je rukovodio zauzimanjem Kajmakčaklana, a posebno se istakao tokom proboja Solunskog fronta nakon čega mu je dodijeljen čin vojvode.
Na mjestu načelnika Glavnog generalštaba Vojske Kraljevine SHS bio je do početka decembra 1921, dok je u međuratnom periodu živio povučeno. Autor je 15 knjiga iz oblasti vojnih nauka, preveo je još 11 naslova. Vlada Dušana Simovića je 3. aprila 1941. reaktivirala Bojovića koji je u tom trenutku imao 83 godine i postavila ga na mjesto vrhovnog vojnog inspektora.
Vojvoda Petar Bojović je preminuo 19. januara 1945. od obostrane upale pluća, a sahranjen je u porodičnu grobnicu bez vojnih počasti.
