Prije 27 godina, na današnji dan, započela je Bitka za Košare. Borba na jugoslovensko-albanskoj granici trajala je 67 dana i odnijela je 108 života. Napad je bio silovit, iznenadio je Vojsku Jugoslavije. OVK je zauzela karaulu, ali nije uspjela dublje da prodre na Kosovo i Metohiju, što je bio osnovni cilj napada.
Prije 27 godina, oko hiljadu i po pripadnika OVK, uz podršku albanske artiljerije, NATO avijacije i instruktora, napalo je rejon karaule Košare na jugoslovensko-albanskoj granici.
Napad na frontu širine nekoliko kilometara počeo je rano ujutro 9. aprila 1999. godine.
Do 9. aprila NATO nije gađao Košare, ali jeste druge položaje na jugoslovensko-albanskoj granici. Karaula je locirana na obroncima Prokletija, nedaleko od Đakovice i Dečana.
U tom trenutku na frontu je bilo nešto više od sto pripadnika graničnih jedinica Vojske Jugoslavije (VJ). Zbog žestokih napada iz vazduha, ali i diverzija OVK, veća pomoć nije mogla odmah da stigne.
Procjena vojnog vrha bila je da će kopneni napad najvjerovatnije krenuti iz Makedonije, gdje se već nalazilo oko 16.000 vojnika NATO-a, a pretpostavke da će glavni napad ići preko Košara nije bilo.
Taj dio teritorije bio je u zoni odgovornosti 125. motorizovane brigade, koja je reorganizovala svoje jedinice, borila se sa teroristima OVK u Metohiji i stalno bila na udaru NATO-a, tako da od početka rata do 9. aprila nije uspjela da se u potpunosti pripremi za zaustavljanje napada na Košarama.
Drugog dana bitke, OVK je zauzela karaulu Košare, što su objavili svjetski mediji. Međutim, to nije bio veliki uspjeh jer je sama karaula okružena brdima i veoma nepovoljna za odbranu.
Stabilizovana linija fronta
Poslije pada karaule, stiglo je pojačanje od više stotina pripadnika Vojske Jugoslavije iz pješadijskih i specijalnih jedinica, tako da je linija fronta stabilizovana 19. aprila i nije bilo većih pomjeranja do kraja rata.
Na vrhuncu borbi, Vojska Jugoslavije imala je oko 1.200 vojnika, a OVK, sa dobrovoljcima i albanskim jedinicama, pet do šest hiljada.
Cilj napadača – OVK, NATO-a i albanske vojske – bio je da se prodre u Metohiju i da se snage Vojske Jugoslavije, do tada maskirane i dobro sakrivene, natjeraju na otvorenu borbu u kojoj bi do izražaja došla tehnološka prednost avijacije NATO-a.
Agresor je uspio da zauzme teritoriju SRJ svega četiri kilometra u širinu i u dubinu nekoliko stotina do hiljadu metara.
Borba na jugoslovensko-albanskoj granici trajala je 67 dana i odnijela je 108 života. Jedna od najtežih borbi u novijoj istoriji srpske vojske postala je simbol odbrane otadžbine.
(RTS)
To je bila borba Jugoslovenske vojske a ne srpske, i sa tom bitkom se nije nista postiglo, a o “ junackoj“ srpskoj vojsci imamo prilike vidjeti iz istorije od 1459 do 1878 bez drzave i crkve, 1916 pobjegli iz srbije sa kraljem i vladom i ostavili narod okupatorima, jadna , mala i slaba Cg vojska im drzala odstupnicu u bjezaniji na odmor na Krf, i onda se uz pomoc Francuza vratili i 1918 omupirali Cg unistili joj drzavu i crkvu!
Srpska vojska je prije povlačenja izvojevala dvije velike pobjede, na Ceru i Kolubari. Ne bi se ni povukla da u rat nije ušla Bugarska, prema kojoj granicu nije čuvao ni jedan vojnik. Ta činjenica, i kašnjenje saveznika sa dostavljanjem ratne opreme su presudile povlačenju.
Interesantno je ono što si prećutao.
Da su i crnogorski kralj i dvor i Vlada utekli, i za razliku od srpske, potpisali kapitulaciju. Kralj Aleksandar je zvao svog đeda da dođe na Krf sa kabinetom i ostacima vojske i pridruži se naporima za oslobođenje, ali je ovaj imao preča posla „korešpondencije“ sa Austro-Ugarskom o mogućnostima da se vrati u CG i nastavi da vlada kao njihov pion.
Iz teksta kapitulacije: „Влада Црне Горе подједнако обећава сву помоћ аустроугарским властима у случајевима локалног противљења договореним условима. Црногорци предају све луке, аеродроме, жељезнице и утврђење све док се не заврши мир“.
Državu niko nije okupirao, sama se predala dakle. I kralja Nikolu nije oduvao kralj Aleksandar, već same sile Antante, jer su uveliko znale o o njegovim dogovorima.
I ti uporedjujes jednu malu Cg i siromasnu i neopremljebu Cg vojsku sa srpskom, Cg vojska nije nidje bjezala no je ostala u svojoj zemlji, a tom kralju ste vi zabranili povratak i detronizovali ga da bi nas 1918 srbi uz pomoc francuza 9kupirali!
A ti srpskoj armiji pripisujes atribute Crvene Armije ili Narodnooslobodilačke armije Kine.
Ne zaboravi da su Srbija i Crna Gora ratovale već dvije godine prije I sv rata u Balkanskim ratovima 1912 i 1913, i da su oba bila iscrpljujuća.
A ta nebratska i okupatorska srpska vojska je pritekla u pomoć i ljudstvom i opremom kad je došlo do zastoja i pogibije oko Skadra i tek pod komandom Petra Bojovića je grad zauzet.
Zašto ne detronizovati Kralja koji je pristao na kapitulaciju? Što Karađorđevići nisu kapitulirali? Što nije došao na Krf kralj Nikola? Kladio se, ali mu nije prošao tiket.
Miroslav Krleza“ sacuvaj te boze srpskog junastva, i hrvatske kulture“ !😅🤣😂