Zamislite jedno lice koje je ranije bilo predsjednik Vrhovnog suda Crne Gore, a danas se nalazi na crnoj listi Sjedinjenih Američkih.
Država i osuđeno je na 12 godina zatvora zbog prodaje sudskih presuda. Čiji sin bježi, prethodno uhapšen po međunarodnoj potjernici, jer je i ranije bježao i koji je pobjegao nakon izricanja prvostepene presude i kazne od 10 godina zatvora.
I zamislite da toj osobi sud ne izriče ni mjeru zabrane napuštanja stana, ni zabranu uz elektronski nadzor, nego, zamislite, mjeru zabrane napuštanja opštine. Kao da se opština zaključava ključem. Kao da se Kolašin čuva rampom. Kao da se država može nacrtati kredom.
I zamislite da postoji država koja je kandidatkinja za članstvo u Evropskoj uniji, u kojoj se lice osuđeno na 12 godina zatvora nalazi na crnoj listi Sjedinjenih Američkih Država. „Mama Justicija“, prva žena u pravosuđu, šeta slobodno Kolašinom. Šetala je slobodno do prije neki dan.
Na kraju, ipak, Apelacioni sud, po žalbi Specijalnog državnog tužilaštva, nakon mjesec dana, odlučuje da je stavi u pritvor.
(FACEBOOK)
