PADAJU DŽELATI, DRHTE NALOGODAVCI: Da li hapšenja Delića i Vulevića konačno rješavaju ubistvo Duška Jovanovića?

Zločin koji već više od dvije decenije opterećuje crnogorsko društvo, pravosuđe i medijsku scenu ponovo je u fokusu istražnih organa. Hapšenja bezbjednosno interesantnih lica poput Ivana Delića i Vuka Vulevića u javnosti su doživljena kao potencijalno prekretni momentat koji bi mogao srušiti dugogodišnji „zid ćutanja“ o pozadini ubistva Duška Jovanovića, ubijenog 27. maja 2004. godine ispred redakcije svog lista.

Iako policijske i tužilačke aktivnosti pokazuju da u bezbjednosnom sektoru više nema nedodirljivih, stručnjaci upozoravaju da je put od operativnih hapšenja do konačnog razotkrivanja nalogodavaca i dalje popločan brojnim pravnim preprekama.
Logistika, komunikacije i pritisak na podzemlje
Decenijama unazad, imena Vulevića i Delića spominjana su u operativnim spisima, novinarskim istraživanjima i skupštinskim raspravama u vezi sa različitim krakovima crnogorskog podzemlja i logistikom teških krivičnih djela iz perioda političko-kriminalne fuzije.

Izvori bliski istrazi ukazuju na nekoliko faktora zbog kojih bi aktuelna hapšenja mogla pogurati slučaj s mrtve tačke:
Pritisak na karike u lancu: Privođenje pravdi visokopozicioniranih figura stvara stravičan pritisak na posrednike i operativce koji posjeduju direktna saznanja o tome ko je platio i naručio ubistvo.
Kriptovana komunikacija i novi dokazi: Savremene istrage u velikoj mjeri se oslanjaju na analizu presretnutih komunikacija (Sky ECC i Anom) i međunarodnu pravnu pomoć, što Specijalnom državnom tužilaštvu (SDT) daje mogućnost da retroaktivno poveže aktere iz prošlosti sa njihovim kasnijim djelovanjem.

Obnovljeni izviđaj SDT-a: Pod novim rukovodstvom, SDT je ponovo otvorilo predmet Jovanović, fokusirajući se na ponovno vještačenje starih materijalnih tragova i saslušanje novih potencijalnih svjedoka.
Nasljeđe „trule istrage“ iz 2004. godine

Unatoč optimizmu, pravni eksperti pozivaju na oprez. Najveća kočnica u potpunom rasvjetljavanju ovog zločina jeste činjenica da je prvobitna istraga iz 2004. godine bila opstruirana i neprofesionalno vođena.
U prvim satima nakon ubistva napravljeni su propusti koji su trajno oštetili dokazni materijal: lice mjesta nije bilo adekvatno obezbijeđeno, pojedini ključni akteri nisu blagovremeno saslušani, a službene zabilješke su godinama misteriozno nestajale iz spisa predmeta.

„Da bi se sa neposrednih izvršilaca i logističara prešlo na same nalogodavce, tužilaštvu je gotovo sigurno potreban insajder — neko iz unutrašnjeg kruga ko je spreman da prihvati status svjedoka saradnika u zamjenu za zaštitu ili blažu kaznu,” ističe sagovornik iz bezbjednosnog sektora.

Epilog koji Crna Gora čeka 22 godine
Rješavanje ubistva Duška Jovanovića nije samo pitanje pravde za njegovu porodicu i profesiju, već i ključni test za crnogorsko pravosuđe pred međunarodnom zajednicom. Nalogodavci ovog zločina, po prirodi stvari, nalazili su se u samom vrhu tadašnjih političkih, bezbjednosnih i kriminalnih struktura.

Hapšenja Delića i Vulevića jesu jasna poruka da je stvorena politička i institucionalna volja da se slučaj dovede do kraja. Međutim, da li će obruč oko nalogodavaca biti konačno stegnut, zavisiće isključivo od toga hoće li operativna saznanja policije uspjeti da se pretoče u neoborive, materijalne dokaze koji mogu izdržati ocjenu na sudu.