Obraćanje Fudbalskog kluba „Zora Spuž“ opštini Danilovgrad

Obraćamo vam se u ime Fudbalskog kluba „Zora Spuž“, jedinog fudbalskog prvoligaša iz Opštine Danilovgrad, kluba koji okuplja veliki broj djece i mladih, koji ima najviše reprezentativaca u fudbalskom sportu u opštini, kluba koji ne duguje nikome ni cent, ali i kluba koji duboko vjeruje da sport ima moć da gradi zdravo, snažno i odgovorno društvo.

Obraćamo se kao kolektiv koji ne pristaje da ćuti, za razliku od mnogih koji su prinuđeni da ćute ili biraju da se ne zamjere. Jer ono što jeste neoboriva činjenica jeste da su klubovi iz Opštine Danilovgrad mjesecima izloženi brutalnoj nepravdi i sistemskom zanemarivanju od strane onih koji su plaćeni da brinu o sportu i djeci – a to očigledno ne žele da rade.

Javni konkurs za sufinansiranje programa sportskih organizacija za 2025. godinu raspisan je tek 24. marta 2025. godine, iako je Zakonom o sportu jasno propisano da se taj postupak mora sprovesti najkasnije u roku od 30. dana od usvajanja budžeta. Podjećamo da je budžet Opštine Danilovgrad usvojen još 26. decembra 2024. godine.

Na današnji datum, 16.06.2025.godine sportski klubovi iz opštine Danilovgrad nemaju niti jednu odluku, nemaju potpisane ugovore, a i nemaju uplaćen jedan cent, a dodatno ni Opština Danilovgrad nije izmirila svoje obaveze iz Ugovora potpisanih sa sportskim organizacijama iz 2024.godine. Ipak i pored toga naša djeca treniraju, treneri volontiraju, klubovi se dovijaju kako znaju i umiju da prežive, a roditelji strahuju da zbog potencijalnih gašenja sportskih klubova iz Opštine Danilovgrad njihova djeca se dodatno ne primaknu porocima kojih svakim danom imamo sve više.

Šta radi Komisija za vrednovanje sportskih programa, menadžment Opštine Danilovgrad i Sekretarijat za društvene djelatnosti? Ćute. Ne preduzimaju ništa. A svo vrijeme uredno primaju zarade i naknade iz budžeta koji puni narod, dok istom tom narodu – sportskim klubovima, djeci, roditeljima i zajednici – okreću leđa.

Bez odgovornosti. Bez empatije. Bez elementarne svijesti da sport nije luksuz, već ključna brana protiv poroka, nasilja, bolesti zavisnosti i apatije među mladima. Oni koji su plaćeni da podrže, svojim neradom direktno urušavaju ono što sport svakodnevno pokušava da izgradi – zdravu, sigurnu i perspektivnu zajednicu.

Predsjednik Komisije, ujedno i potpredsjednik Opštine, gospodin Bojan Pavićević, 14. maja 2025. godine lično je zaprimio urgenciju našeg kluba. Nismo tražili ništa više nego ono što je zakonom propisano – da Komisija uradi posao za koji je postavljena. Da sredstva iz budžeta ne budu privilegija samo odabranih, već da budu dostupna svim klubovima – jednako.

Šta je urađeno od dana kada je čak i menadžment Opštine Danilovgrad zvanično zaprimio identičnu urgenciju kao i Komisija? Ništa!
Nema odluke. Nema odgovora. Nema poštovanja – ni prema sportu, ni prema djeci, ni prema klubovima koji predstavljaju temelj lokalne zajednice.

A sve to dok članovi Komisije, uredno primaju naknade iz budžeta koji mi narod punimo. Dok sport tone, dok klubovi preživljavaju od entuzijazma, a djeca treniraju bez osnovnih uslova, oni ćute i naplaćuju svoj nerad. To nije samo neodgovorno – to je uvreda za svakog roditelja, trenera i djetetov osmijeh.

I da bude još poraznije – dok svi mi čekamo bilo kakvu odluku po raspisanom konkursu, sredstva su već ispod stola uplaćivana onim klubovima čiji je osnivač upravo Opština Danilovgrad.
Potpuno nezakonito, otvoreno diskriminatorski, i u direktnom suprotnosti sa nalazom Ombudsmana Crne Gore, koji je jasno utvrdio da Opština mora izmijeniti način podrške i da niko ne smije biti stavljen ni u povlašćen, ni u podređen položaj. Zašto javnost nije upoznata koliko je Opština Danilovgrad dala i kome podršku, jer sva ta sredstva su nas naroda i naravno da moramo da znamo gdje odlazi naš novac.

Kako je Opština Danilovgrad ispoštovala nalaz Ombudsmana koji je utvrdio diskriminaciju?
Tako što su službenici koje mi kao narod plaćamo naučeni su da kažu da „stav i nalaz Ombudsmana nijesu obavezujući“.
Tako izgleda poštovanje državnih institucija u režiji lokalne vlasti u Danilovgradu!

I zašto sve to? Zato što su u upravo u te „odabrane“ klubove postavljeni partijski kadrovi, bez potrebnog znanja, bez rezultata, bez iskustva i sposobnosti – ali sa stranačkom knjižicom i naravno zaradom koju mi građani treba da isfinansiramo. Zloupotrebljava se sport da bi se uhljebljavali poslušnici, dok pravi sportski radnici, djeca i klubovi iz te opštine – gladuju, čekaju i volontiraju da bi spasavali budućnost naše djece.

Uzalud je upozoravao Zaštitnik ljudskih prava i sloboda Crne Gore Opštinu Danilovgrad, jer očigledno da je najviša briga da privilegije budu na prvom mjestu, a sport i djeca na posljednjem.

Naša djeca svakog dana treba da biraju sport umjesto poroka, da biraju teren umjesto ulice, a lokalna vlast je izabrala – da ih ignoriše. Da ih izda. Da pošalje poruku da sport nije prioritet, da njihova budućnost nije važna.

Zaista nije lako pronaći osobe koji sve ovo mogu posmatrati hladno i nezainteresovano, ali i da se ne odriču niti jednog centa naknada za obaveze koje naravno da ne ispunjavaju na valjani način, a očigledno da neki zaboravljaju da su političke funkcije samo trenutno, a poslije u narod kada se prizemlje prvi će odgovor dobiti od svoje djece, jer upravo njihovu budućnost su mogli promijeniti osobe koje trenutno uživaju status vlasi u Danilovgradu.

Trebaju li klubovi, koji čuvaju djecu od ulice, da uz to što njihovi članovi, treneri volontiraju, da mole one koje mi kao narod finansiramo da rade posao na mjestima na kojima su se naravno politički postavili? U nekoj drugoj državi bi to moguće bilo sramno ili ponižavajuće, ali u državi Crnoj Gori je to izgleda sve normalno.

Mi nećemo ćutati, nećemo biti nijemi posmatrači, već borci za dostojanstvo sporta i prava svakog djeteta.

Ovo nije politička tema. Ovo je borba za pravdu, fer tretman i elementarno dostojanstvo. Za pravo djece cijelog Danilovgrada da imaju jednake uslove kao i svi drugi. Za pravo da nas niko više ne ponižava, ignoriše i koristi javni novac kako mu se prohtije – a da ne odgovara nikome.

Zato ovim putem želimo da upoznamo javnost i pozovemo sve građane – bilo da dolaze iz Danilovgrada, Podgorice, Mojkovca, Budve, Kotora ili bilo kog drugog grada – da sami, na osnovu činjenica, zauzmu stav.

Stava smo da svako dijete i njegova budućnost moraju biti naš prioritet. Ako svi zajedno ne progovorimo i ne zaustavimo nezakonitosti, nepravdu i diskriminaciju, sjutra više neće biti onih koji će igrati, trenirati, sanjati ili vjerovati da sport ima smisla. A umjesto na terenima – naša djeca će završavati po bolnicama na liječenju od poroka, a nadamo se da to zaista nije cilj ovima što u ovom trenutku upravljaju gradom Danilovgradom.