Piše Dane Čanković
Srpski narod ponovo mora da pokaže snagu i moć, a njegovi političari i ustanove da sprovedu njegovu volju, da obnove Republiku Srpsku kao izraz slobode srpskog naroda i garant njegovog opstanka.
Dvadesetak godina u javnosti iznosim činjenice da je Republika Srpska po svom ustavu od 28.2.1992. godine, ali i po Aneksu IV Dejtonskog sporazuma (svojevrsni ustav Dejtonske BiH) država, odnosno političkopravni entitet srpskog naroda. Sve manjine i pojedinci u njoj imaju sva prava po svim evropskim i svjetskim standardima. Od te premise, da je Republika Srpska država srpskog naroda treba krenuti i u novom nacrtu ustava Republike Srpske. Druga činjenica, koja se mora uzeti u obzir prilikom pisanja novog ustava Srpske, jeste da je Dejtonska BiH državna zajednica, nastala međunarodnim mirovnim ugovorom (objašnjeno u tekstu „Šta je nama BiH“).
Navedene pravne činjenice, odmah od 1995. pa sve do danas pokušale su se izmijeniti nelegalnim djelovanjem visokih predstavnika, kao i u ambijentu straha i raznim pritiscima na srpske političare. Najbolji primjer za takvo nelegitimno i nezakonito djelovanje jeste Odluka Ustavnog suda BiH o konstitutivnosti Srba, Hrvata i Muslimana (Bošnjaka) u oba entiteta.
Ona ruši političko ustrojstvo Dejtonske BiH (kao državne zajednica sa suverenitetom u entitetima i definiše R. Srpsku kao društveno politički entitet srpskog naroda, a Muslimansko – Hrvatsku federaciju, kao društveno politički entitet muslimanskog – bošnjačkog i hrvatskog naroda.
Ravnopravnost sva tri naroda i oba entiteta istovremeno se nalazi isključivo u zajedničkim institucijama BiH).
Takva odluka o konstitutivnosti sva tri naroda u oba entiteta je pravno problematična, nelegitimna, iako se može smatrati da je legalno donesena, izvor je problema i drugih štetnih odluka. Ona se može kvalifikovati i kao zločin protiv mira, jer ruši Međunarodni mirovni sporazum i izaziva političku destabilizaciju, a može izazvati i sukobe. Tako razmišljajući, može se govoriti i o krivičnoj odgovornosti sudija koji su donijeli takvu odluku (trojica stranaca i dvojica sudija predstavnika bošnjačkog naroda, dok su predstavnici srpskog i hrvatskog naroda bili protiv), koja u temelju ruši jedan međunarodni mirovni ugovor iza kojeg stoje najvažnije sile svijeta. Znači Dejtonska BiH je državna zajednica i ima samo zajedničke institucije (Predsjedništvo, Parlamentarnu skupštinu BiH, Savjet ministara, Ustavni sud BiH, a mnoge druge zajedničke institucije – agencije su naknadno nametnute), ali ne i teritoriju. Teritoriju imaju entiteti, Republika Srpska i Federacija BiH.
Znači, ukoliko novi ustav uvaži navedene činjenice; da je Republika Srpska država srpskog naroda i da kao takva može graditi državnu zajednicu, ne samo sa Muslimansko-Hrvatskom federacijom, kako je to navedeno u Dejtonskom sporazumu, već i sa drugim državama u okruženju, riješiće se svi suštinski politički, ekonomski i identitetski problemi koji se nameću u procesu centralizacije BiH. Srpskoj se neće nametati simboli, osporavati Dan i Ime Republika Srpska, otimati teritorija, blokirati veliki ekonomski projekti… Ne treba da izgubimo iz vida da mnoge državne zajednice i federacije, poput SAD, Belgije su članice UN-a, pa je tako i BiH kao državna zajednica članica UN-a.
Тачно до у детаљ!