Mediji ne samo u Crnoj Gori, već i u čitavom regionu su od ranih jutarnjih časova ispunjeni snimcima i fotografijama bezočne primjene sile pripadnika crnogorske policije nad golorukim ljudima, funkcionerima legalno izabranih i iznad svega legitimnih lokalnih vlasti u Budvi.
Naime, nakon višemjesečnog upinjanja da po svaku cijenu smijeni budvanske vlasti, sačinjene od partija koje na državnom nivou predstavljaju opoziciju režimu višedecenijskog diktatora Mila Đukanovića, između ostalog i kupovinom odbornika u Skupštini opštine, crnogorski režim je u budvansku Skupštinu poslao službenike Upravne inspekcije sa zadatkom da sprovedu u djelo svrgavanje opštinskih čelnika, da bi potom pripadnici policije, uključujući i Specijalnu antiterorističku jedinicu (SAJ), za ovu priliku specijalno dovedenu iz Podgorice, nad budvanskim zvaničnicima, ali i građanima koji su se okupili kako bi im pružili podršku, primijenili najogoljeniju i najbrutalniju silu, uključujući pendreke i hemijska sredstva (suzavac).
Scene iz Budve na najbolji mogući način oslikavaju stepen bezumlja koje je zahvatilo najviše ešalone crnogorskog režima, i potpuni gubitak kompasa u namjeri da se po svaku cijenu osigura nastavak vladavine, nebitno da li na državnom ili lokalnom nivou, uz najbrutalniju moguću represiju nad svima koji se tome usprotive.
Pritom, kao što se može vidjeti na snimcima, nije se prezalo ni od stavljanja koljena na vrat prilikom hapšenja, što neizmjerno podsjeća na policijsku brutalnost koja je rezultirala smrću Afroamerikanca Džordža Flojda, i pokrenula masovne proteste protiv policijske brutalnosti koji se ovih dana održavaju širom SAD.
Međutim, Đukanovićev režim, u onome što predstavlja terminalnu fazu ludila i očigledno pucanje po šavovima, izgubio je svaku predstavu o sredstvima kojima pribjegava za očuvanje svoje, skupovima za odbranu svetinja Srpske pravoslavne crkve (SPC) duboko poljuljane pozicije, zaboravljajući da je primjena takvih sredstava dovela do toga da mnogi režimi koji su im pribjegavali budu politički zbrisani sa scene, poput događaja u Ukrajini od prije nekoliko godina.
Ono što sada ostaje da se vidi je da li će međunarodne instance imati nekakav odgovor na brutalnost Đukanovićevog režima, ili će se, zarad očuvanja svojih geostrateških i ostalih interesa, opredijeliti da i ovog puta, kao i mnogo puta do sada, jednostavno odćute.
A za sve slobodoljubive građane Crne Gore, koji vjeruju da je konačno došlo vrijeme za izlazak iz mraka u kojem ih decenijama drže Đukanović i njegova kamarila, ostaje nada da će opozicione partije, čiji su funkcioneri brutalno premlaćeni i uhapšeni u Budvi, konačno smoći snage i mudrosti da prevaziđu međusobne nesuglasice, i izvedu ih iz tog mraka.
