Piše SIBIN
Čajkovski se, izvještavaju najuticajni mediji, neće izvoditi u zapadnim zemljama. Dokad, odlučiće sankcije koje nastavljaju, moglo bi se reći, ono što su epidemiološke mjere kontrolisale protekle dvije godine. Živimo u vremenu distanci i zabrana, cenzura i teorija zavjera, dakle: haotizaciju naizgled slobodnih, individualnih života utemeljnih na prividno samostalnim izborima.
Utišavanje Čajkovskog razlog je njegovog porijekla, iako muzika velikog kompozitora pripada, kako se to kaže, cijelom svijetu, uglavnom svakom čovjeku kojem „muzika vrti otvor u nebu.“ (Bodler)
Dobro, imamo Rijanu, koja se u providnoj spavaćici prošetala crvenim tepihom slavnih, i tako pokazala da je – modna trudnica!
Nego, iako je Čajkovski nastupao po Evropi i SAD-u, i pored činjenice da je u ruski folklor unio evropske elemente u svojim kompozicijama, sada se tamo njegova muzika zabranjuje. Što, opet, nije nipošto do muzike, već do politizacije umjetnosti, do globalne ideologizacije i konačne podijele iovako podijeljenog svijeta.
Međutim, iskreno rečeno: šta će ovom poretku i 21. vijeku Čajkovski, kad je planetarni hit bio – „Gangam style“?
Taj idiotski sadržaj najpreciznije opisuje stanje današnjeg duha, u kojem odsustvo svake suštine konačno i u potpunosti trijumfuje, budući da je banalizam uistinu pokorio – mišljenje i pjevanje.
Evropa kao „kontinet znanja“, prostor proširenja kulture i njen zaštitni lik, prije svega zavičaj filozofske misli, polako postaje, atonalni, globalni kapital u kojem, umjesto spomenika Marku Aureliju, treba podići spomenik nekom jutjuberu ili masovno zapraćenom tiktokeru.
