Pobjeda uprkos blokaderskom nasilju

Piše: Vladimir Đukanović

Tri opštine na tri različita kraja Srbije: Banatski Sečanj, Mionica u Kolubarskom okrugu i Hajduk Veljkov Negotin u Timočkoj Krajini.

Narod se pitao ko će u naredne četiri godine rukovoditi ovim opštinama i presudio je u korist Srpske napredne stranke. Više nego ubjedljivo. Tačnije rečeno, nagradio je dosadašnju politiku SNS, koja je rukovodila tim opštinama i na još veću izlaznost učvrstio je naprednjacima legitimitet.

Da budemo iskreni, baš u Mionici je izlaznost bila istorijska — cirka 75 odsto, što je suštinski izlaznost taman takva da je sve što hoda u Mionici glasalo. Slično je u Sečnju i Negotinu, posebno u Negotinu, gdje je tamošnjih 49 odsto izlaznosti zapravo realnih 80 odsto, jer gro naroda živi i radi u dijaspori. Čitam kako neki neuki, a nije isključeno i zlonamjerni, tumače ove izbore po principu kako je SNS-u opao procenat i imaju manje glasova nego na ranijim lokalnim izborima od prije četiri godine. Prosto je nevjerovatno neznanje kod takvih, jer prije četiri godine i u Negotinu, a posebno u Mionici, opozicija je bojkotovala izbore.

Samim tim, ti izbori i ovi što su se u nedelju održali, jednostavno su neuporedivi. Doduše, neuporedivi su i zbog toga jer je na ovim izborima blokaderska masa dovela kuso i repato u sve ove opštine da izazivaju haos i nerede. Kad govorimo o maskiranim likovima s kačketima, oni su listom bili blokaderski aktivisti na terenu koji su zastrašivali ljude ispred biračkih mjesta, napadali aktiviste SNS, vrijeđali ljude, omalovažavali ih, pijani divljali po ulicama opština, izazivali tuče. Sve pod plaštom navodne odbrane izbornog rezultata. No, bez obzira na vandalizam koji su činili, izborni rezultat je ponovo po njih bio poražavajući.

Zapravo, blokaderi koji sebe iz nekog razloga nazivaju studentima, samo su smijenili postojeću opoziciju koja se praktično na ovim lokalnim izborima ugasila. Inače, baš je autor ovih redova bio svjedok u Mionici, konkretno u Vrujcima, koliko su na terenu blokaderi bili agresivni.

Doveli su u malu Mionicu preko 1.000 aktivista, na svakom biračkom mjestu imali su bar 10 različitih posmatrača iz nekoliko izmišljenih NVO za posmatranje izbora, plus u samim biračkim odborima gdje su imali članove. Dakle, na svakom biračkom mjestu imali su odnos minimum 15:2 u njihovu korist, pa bi priča o nekakvoj krađi na izborima zvučala zaista groteskno, kao uostalom čitavo njihovo djelovanje.

No, vratimo se na suštinu ovog teksta. Zašto su opet izgubili, odnosno zašto je SNS opet pobijedio? Zato što narod ipak vidi kad neko kandiduje politiku i kad neko nema nikakvu politiku. Dakle, konačno su, makar na lokalu, izašli iz konspirativnosti i ljudi su vidjeli kome daju glas. Na republičkom nivou još uvijek ne znamo ko stoji iza tih tzv. studenata.

Nije isto sad kad ne znaš pouzdano da li Boža Prelević ili Zdenko Tomanović stoje iza te liste ili kad je sasvim jasno da su oni dio te liste. Tad se i procenat podrške znatno menja. Do tada ostaje im svima da se do kraja potuku s dosadašnjom opozicijom, a SNS je, bar su tako pokazali ovi izbori, za njih nedostižna galaksija. Konačno, svima je sada jasno da je projekat blokada i obojene revolucije definitivno propao, te da je SNS ponovo na pobjedničkom putu, pa taman da blokaderi angažuju i hiljade batinaša u tako malim sredinama kao što je Mionica.

(Mišljenja i stavovi u rubrici Kolumne/Drugi pišu nisu nužno stavovi redakcije Borbe)