Petru Odžiću fotelja važnija od uvjerenja: Kad se zida hram SPC u Budvi, kadar SDP-a čuva funkciju i ovog puta ih ne napada!

Predsjednik Skupštine opštine Budva, Petar Odžić, još jednom demonstrira političko licemjerje i oportunizam koji sve češće postaju zaštitni znak takozvanih “evropskih” lidera u Crnoj Gori. Iako ne propušta priliku da javno napadne Mitropolita crnogorsko-primorskog g. Joanikija i Srpsku pravoslavnu crkvu, kada dođe trenutak konkretnih poteza – Petar Odžić bira da ćuti.

Podsjetimo, Odžić je više puta optuživao Mitropolita i SPC da djeluju kao “politički instrumenti” i da su, kako tvrdi, “produžena ruka Srbije”. U izjavama koje je davao kao funkcioner Evropskog saveza, SPC je nazivao “crkvom Srbije”, nastojeći da je predstavi kao strano tijelo u Crnoj Gori, bez ikakvog uporišta u narodu i tradiciji.

Međutim, nedavni događaji u Budvi, kada je mitropolit Joanikije zajedno sa rukovodstvom Opštine Budva dogovarao izgradnju hrama Svetog apostola i jevanđeliste Marka, prošao je bez ijedne riječi reakcije Odžića. Nije se pojavio. Nije osudio. Nije komentarisao. Ćuti. Jer očigledno, kada treba birati između principa i fotelje – fotelja je ta koja pobjeđuje.

Ako se iskreno ne slaže sa projektom koji uključuje i Mitropoliju Srpske pravoslavne crkve – zašto nije podnio ostavku? Zašto nije jasno rekao građanima Budve da je protiv i povukao se iz vlasti koja sarađuje sa SPC?

Ili je sve bilo samo dnevno-politička propaganda, pokušaj da se steknu jeftini poeni na račun Crkve koja ima duboke korijene u Crnoj Gori? Toliko o “evropskim vrijednostima” koje navodno zastupa Evropski savez. I toliko o političkom karakteru Petara Odžića – glasnom kada misli da mu to koristi, i potpuno nevidljivom kada bi trebao da pokaže dosljednost.

Isto pitanje se može postaviti i Demokratskoj partiji socijalista. Ova stranka koja je bila perjanica pokušaja sprovođenja zlogalsnog Zakona o slobodi vjeroispovjesti u pokušaju nacionalizacije crkvene imovine danas je dala tzv. projektnu podršku čime je parafirala političku izdaju Nikole Jovanovića, nekadašnjeg člana Demokratskog fronta i borca protiv Đukanovićevog režima. Tzv. projektna podrška ipak je na kraju ispala koalicija DPS-a i grupacije Budva naš grad, međutim, u ovom momentu se može postaviti jasno pitanje DPS-u – jesu li odustali od svojih principa zarad nekolicine fotelja u Kraljici Mediterana ili su se vratili na pravi put i konačno počeli da poštuju Srpsku pravoslavnu crkvu kao najveću vjersku zajednicu u Crnoj Gori?