Parlamentarna manjina teroriše većinu: DPS ne dozvoljava Crnoj Gori da ide naprijed ni sada kada su opozicija

Demokratska partija socijalista nastavlja gdje je stala u avgustu 2020. godine, da pokazuje patriotizam na pogrešan način.

Iako sada u opozicionim klupama, ljubav prema Crnoj Gori ne znaju drugačije da iskažu do opstrukcijom rada institucija i stvaranjem privida beznađa. U saradnji sa starim i novim partnerima nastavljaju ono što najbolje znaju – da terorišu većinu i unose nemir i razdor među građanima.

Iako živimo u državi koja je po Ustavu parlamentarna demokratija, DPS se trudi da ne dozvoli trenutnoj parlamentarnoj većini u Skupštini, 44. Vladi, kao ni sudstvu da obavlja svoja Ustavom propisana ovlašćenja. Strah od vladavine prava i ruke pravde je učinio svoje.

Upornim ponavljanjem teze da će bojkovati sjednice Skupštine Crne Gore, pa i onu na kojoj treba da se raspravlja o državnom budžetu za 2025. godinu, koji upravo zbog njih nije donesen do 31. decembra 2024. godine, dokazuje da DPS ne interesuje stabilnost države, niti prosperitet, već samo partijski interesi povezani sa interesom bivšeg šefa.

Tužno je da je Građanski pokret URA postao dio te manjine koja teroriše većinu, iako su bili zagovornici oslobađanja Crne Gore od kandži DPS-a i kriminalnih struktura bliskih toj partiji.

Manjina su, a šepure se kao da su parlamentarna većina

Nakon parlamentarnih izbora 11. juna 2023. u Skupštinu Crne Gore su ušli:

Bošnjačka stranka sa šest mandata;

HGI sa jednim mandatom;

SNP – DEMOS sa dva mandata;

Albanska alijansa sa jednim mandatom;

Koalicija DPS, SD, DUA, LP sa 21 mandatom;

Pokret Evropa sad sa 24 mandata;

Demokrate i GP URA sa 11 mandata;

Za Budućnost Crne Gore (NSD, DNP i Radnička partija) sa 13 mandata;

Albanski forum sa dva mandata.

Formiranje 44. Vlade je bilo teško, ali je dalo odgovore na pitanja ko je opozicija, a ko pozicija.

GP URA je odlučila da se odmetne od 30-avgustovske većine, a Bošnjačka stranka je pobjegla iz DPS-ovog zagrljaja. Tako da trenutno URA, DPS, SD, DUA, LP, Albanska alijansa i HGI predstavljaju opoziciju.

Parlamentarnu većinu čini 51 poslanik, dok opozicija broji 27 poslanika, a imamo i Klub nezavisnih posalnika, koji broji tri člana: Radniku Ćinćur, Jevrosimu Pejović i Vladimira Dobričanina. Računica je jasna, parlamentarna većina je više nego duplo jača od opozicije.

Indisponiranost zbog činjenice da već četiri i po godine nijesu vlast, je tolika da koriste svaki mogući način da sruše vlast, pa možda i uticajem na Bošnjačku stranku kojoj je data prilika da bude u 44. Vladi iako su godinama bili vjerni satelit DPS-a. Ipak i da BS napsuti Vladu, neće doći do njenog pada i vanrednih izbora, te znajući to, DPS pokušava podrškom tzv. studentskim protestima (koji su na isti kalup kao i u Srbiji) da izazove nemire i natjera vlast da raspiše parlamentarne izbore.

Iako je i Evropska komesarka za proširenje poručila Danijelu Živkoviću i ostalim liderima opozicije da moraju da podrže refome u državi i sarađuju sa parlamentarnom većinom, oni su to odbili i ostali pri stavu da će bojkotovati sjednice Skupštine Crne Gore. To je jasan pokazatelj da DPS sada više ni javno ne mari za EU, te da su zagovornici reformi države i EU puta samo kada su na vlasti, kada se građanima treba „prodavati“ evropska priča. Sada kada je njihovom bivšem lideru došla voda do ušiju, ignorišu i zapadne partnere.

Valja se sjetiti i vremena kada su Demokratski front i njihove pristalice protestovali na ulicama Podgorice, a DPS-ovi policajaci su hapsili opozicione poslanike bez prethodnog skidanja poslaničkog imuniteta, i fizički se obračunavali sa protestantima. Sada nema tog scenarija, niko ne hapsi poslanike ni protestante koji ne narušavajući javni red i mir iskazuju svoje nezadovoljstvo.

To je bila demokratija na DPS način, u čije vrijeme su Ustav i zakoni bili samo puke smjernice, a ne pravni akti na kojima treba da se zasniva svaka pravna država.

I na kraju, bojkotom Parlamenta DPS neće riješiti probleme u svojoj partiji u koje je ih je dovela politika njihovog bivšeg lidera, a ni riješiti bezbjednosnu situaciju u državi, za koju je takođe (in)direktno odgovoran njihov bivši šef i starije kolege, već će samo postići kontraefekat kod svih građana kojima je dosta staganacije i životarenja. Takođe, Evropski savez, Albanske partije i Bošnjačka stranka bi trebali jednom za svagda da raskrste da ulogom DPS-ovih satelita, jer ako stvarno želje boljitak, raskrstiće sa retrogradim politikom, sa kojom DPS izgleda još uvijek ne smije ili ne može da raskrsti.