Ko o čemu – Transformersi o principijelnosti i foteljama

Piše: Boško Vukićević

Danas je u Skupštini Crne Gore predsjednik Kluba poslanika DPS-a provocirao predsjednika parlamenta i njegovu stranku, govoreći o „ustupanju stranačkih i koalicionih interesa foteljama“ i naglašavajući, u suštini, nedostatak principijelnosti.

Iako nas od predstavnika DPS-a više ništa ne može iznenaditi, apsurdno zvuči da baš oni upotrebljavaju ovakvu vrstu argumentacije. Sama po sebi se nameće ona, toliko puta ponovljena fraza: „Ko o čemu – DPS o principijelnosti…“ Odista, ako u istoriji crnogorskog parlamentarizma postoji politički subjekt koji je tokom decenija pokazivao veću dozu političkog i svakog drugog konvertitstva i neprincipijelnosti – to bi morao biti DPS.

Tu političku partiju sam prije petnaestak godina, u jednom svom tekstu, upravo zbog gore navedene karakteristike, nazvao – Transformersima. Još tada sam, između ostalih stvari, o DPS-u istakao:

„… Prisustvovali smo samo neumornoj djelatnosti preoblačenja košulja uvijek iste garniture ljudi, koja nema ideologije, već je, vodeći računa isključivo o sopstvenim interesima, od komunističkih, preko ekstremno-nacionalističkih, došla do neoliberalnih pozicija (a sve to uz odgovarajuću dozu demagogije i populizma)…“

Reklo bi se da – u okviru ovog beskonačnog procesa političkih transformacija i neprincipijelnosti – današnji, opozicioni DPS nanovo preferira ekstremnu nacionalističku ideologiju u čijoj je suštini antisrpska politika. Iako se samoproglašavaju građanskom partijom, za njih „dobar Srbin“ u Crnoj Gori može biti samo onaj pojedinac koji je diskriminisan i koji ne uživa ista prava kao ostali građani. Tako oni zamišljaju „građansku Crnu Goru“.

S tim u vezi je i današnji, perfidni pokušaj Nikolića da političke predstavnike srpskog naroda označi kao „foteljaše koji su neprincipijelni“. Dakako, za mlađane funkcionere DPS-a, koji očajnički priželjkuju povratak starog režima, srpski politički predstavnici bi pokazali sopstvenu principijelnost samo tako što bi se vratili u ambijent vječite opozicije. Samo takvi Srbi – vječiti opozicionari – za njih su „dobri i principijelni Srbi“. E, „toga filma više neće gledati“, ni Nikolić niti kolege mu.

Ponoviću, samo s pozicija vlasti, a ne vječite opozicije, srpski politički predstavnici se mogu izboriti za političke i, generalno – pravedne ciljeve. Pa i za one suštinske, identitetskog tipa, za koje trenutno nema opšte saglasnosti u okviru vladajuće većine. Strpljenjem, mudrošću, principijelnošću, učvršćivanjem i jačanjem pozicija u post-diktatorskom uređenju u Crnoj Gori – takvi suštinski ciljevi biće uskoro ostvareni.

(Mišljenja i stavovi u rubrici Kolumne/Drugi pišu nisu nužno stavovi redakcije Borbe)