Drevni kineski general i strateg Sun Cu (Sun Tzu) u knjizi Umijeće ratovanja kazao je „Čak i najbolji mač uronjen u slanu vodu, na kraju će zarđati“. Silni crnogorski vojnik kaljen vjekovima na kraju je zarđao od slane vode u koju ga je stavio Predrag Bošković i DPS.
Period rukovođenja Predraga Boškovića sa Ministarstvom odbrane obilježio je proces naglašene politizacije Vojske po dubini, od samog vrha pa sve do vojnika u kasarni. Umjesto sistema meritornosti uspostavljen je sistem vrijednosti političke lojalnosti, sistem plijena.
Ovo proizilazi iz informacija u koje je BORBA imala uvid. U takvom sistemu na dužnosti u Vojsci dolazilo se isključivo na osnovu političkih, a ne profesionalnih zasluga. Proces uspostavljanja takvog sistema odvijao se kroz kadrovske aktivnosti na tri glavna pravca:
– prekobrojno i neadekvatno zapošljavanje u Ministarstvu odbrane,
– netransparentnost u podjeli stanova i upućivanjima u misijama i
– nelegitimna prekobrojna i netransparentna unapređenja.
U dokumentu u koji je BORBA imala uvid, izvor tvrdi da je aktivnosti na prekobrojnom i nepotrebnom zapošljavanju Bošković započeo prvo u Ministarstvu odbrane, kroz formiranje novih sektora, ali i proširenjem sistematizacije na postojeće.
Pravilnikom o sistematizaciji Ministarstva odbrane iz 2010. godine, bilo je određeno ukupno 339 radnih mjesta, koji je uključivao i Generalštab sa 72 radna mjesta. Deset godina kasnije, i na kraju mandata ministra Boškovića, Ministarstvo ima 233 radna mjesta plus okvirno oko 100 radnih mjesta u Obavještajno bezbjednosnom direktoratu i preko 150 u Generalštabu. Ukupno oko 490 radnih mjesta, što je značajno više nego sistematizacijom iz 2010. godine. Neadekvatno zapošljavanje posebno je eskaliralo tokom izborne 2020. godine, kada je broj lica po ugovoru o djelu značajno uvećan i iznosio je čak 35% od ukupnog broja zaposlenih u Ministarstvu odbrane.
Umjesto racionalnog rješenja koja su odgovarajuća malim državnim sistemima, Bošković se izborio za formiranje potpuno novog bezbjednosnog aparata u okviru Ministarstva. Odbačena je ideja da se ANB popuni sa nekoliko oficira i time izbjegne nepotrebno formiranje još jedne bezbjednosne strukture nazvane Obavještajno bezbjednosni direktora – OBD. Pravilnikom o sistematizaciji, broj radnih mjesta i opis poslova u OBD proglašen je tajnom, ali pouzdani izvorni navode da se taj broj kreće preko stotinu. A kakvom se apsurdu radi najbolje svjedoči podatak da su strani eksperti tokom mandata ministarke Injac preporučili da malom vojnom sistemu kao što je crnogorski nema potrebe da ima više od 15-17 lica, navodi se u dokumentu dostavljenom našoj redakciji.
Pored „popune“ civilnog dijela Ministarstva, Bošković se vrlo brzo okrenuo prema vojnom dijelu. Nakon promjene zakona i stvaranja legitimiteta za svoje postupke, ubrzo smo u Vojsci počeli da dobijamo oficire koji nisu završili vojne akademije, ili podoficire koje nijesu završili vojne kurseve. Samo u dvije godine, od 2018. do 2020. godine, 59 civilnih lica u Vojsci ili državnih službenika iz Ministarstva proizvedeno je i primljeno u profesionalna vojna lica.
Oni za razliku od ostalih profesionalnih vojnih lica svoju vojnu službu nisu započinjali sa početnim činovima kako je to nekad bio propis i red, pa umjesto čin vodnika, civili koji su prethodno radili kod Vojske dobijali su čin starijeg vodnika, umjesto čina potporučnika na ramena su stavljali čin kapetan ili čak pukovnika. Radnica u vešeraju prevedena je u podoficira u činu stariji vodnik, kao i higijeničarka iz Vazduhoplovstva koja je nakon toga postala komandir straže u kasarni Masline.
Slično je bivši pomoćnik za politiku odbrane, dr Ivan Mašulović, dobio čin pukovnika, a da pri tome nije završio niti jednu vojnu školu ili akademiju. Ali samo sa činom pukovnika, mogao je biti upućen na dužnost vojnog atašea u Hrvatskoj. Bivši glavni podoficir u Vojsci, zastavnik I klase Vladan Kojić je nakon što je priložio fakultetsku diplomu, dobija čin kapetana kao prvi oficirski čin. Oficiru sa završenom Vojnom akademijom potrebno je minimum šest godina radnog staža u Vojsci da bi degradaciju podoficira tokom uspostavljanja tzv. podoficirskog lanca podrške, ali o tome ćemo posebno. Navedeni deformiteti u vojnom sistemu su se desili, jer oni koji su trebali da spriječe tako nešto kupljeni su sa činovima, postavljenjima u inostranstvo ili stanovima.
Djavolje duše su svuda bile po jedna za instituciju i resor.
Inace je Crnoj Gori nepotrebna vojska. Mi smo mali sistem koji nema potrebu za vojskom koja samo za NATO godisnje izdvaja 400miliona eura.
Specijalne antiteroristicke policijske jedinice su dovoljne. One su bolje uvjezbane i mobilnije od nekakvih vojnika koji sjede po kasarnama i pijance igrajuci video igrice
Dje su ti profesionalni vojnici da ih vidimo da vrse obuku na Cemovskom polju. JNA je po ovakvim temperaturama vrsila obuku vojnika na Cemovskom polju. A ovi nazovi profesionalci primaju bijesne plate da bi se izlezavali pod klima uredjakima
Vojska je na zalost i dalje u kandzama Boskovica. Veseli Krapovic je zadrzao sve Boskoviceve ljude na pozicijama i time je samo nastavio tamo gdje je ovaj stao.Pocev od sefa kabineta pa redom, sve su boskovicevi ljudi i sve ih je krapo zadrzao ili cak doveeo. Cuveni Bakrac koji je pred izbore 2020, priveo na torturu na desetine kolega, kod Krapovica zauzima mjesto direktora za ljudske resurse, odakle i dalje sprovodi svoje prijetnje.
Krapoviceva prazna prica o meritornosti, pravdi i nekakvom njegovom vetingu prosto je smijesna i besmislena. Svi casni pripadnici vojske su izgubili nadu da ce pravda stici, jer sa Krapovicem sigurno nece. Posto mu ministarstvom i dalje rukovodi boskovic preko svojih pulena krapovic je samo marioneta.
Да буде жалост још већа и даље му у КОЦ- у сједи ударна песница и узданица Вукадиновић, који је људе слао у општинске одборе да их терен препознаје и дијелуо наоружање не зна се коме, давао шок и флеш бомбе, гадио камере и забрањивао да се уписују лица која улазе у зграду министарства.
Ima takvih puno ali im je zajednicko to da su svi napredovali i dobro se pozicionirali. Upravo takvi savjetuju ministra koji im ocigledno vjeruje. Ne znam da li je svjesan kakvo okruzenje ima i koliku mu stetu prave. Ili nije svjesan ili su mu to namjere.
Svaka riječ je živa istina . Puna su im usta reformi i ispravljanja nepravdi a ovamo sve isto. Nijedan ministar se nije udostojio da stane pred ljude i da mu se postave pitanja o životu i radu pripadnika vojske .. Zato i bježe od sastanka sa ljudima oči u oči . Bošković je bar dolazio da prijeti a ovi samo ispunjavaju agende i dižu larmu s vetingom po medijima
Koliko je prošlo kroz protočni bojler – OBD direktorat ljudi bez diploma, bez radnog iskustva, koji su sada po Ministarstvu. Zna dobro Krapović kako su isti primani (kao što je znala i Injac), ali se pravi blesav, nego još unapređuje te iste ljude. A ovamo puna usta „vetinga“ i ostalih budalaština.
I u OBD-u su i dalje Dulev, Mešin, Rajkovićev sin, vedre i oblače. Kao što i dalje vedre i oblače Vukadinović, Bakrač, Pojužina, Pešić, Mališić, Agović…
Pojeo vuk magarca.
Обзиром да сам некад радио у том ресору неколико година и у војсци, а онда као „технолошки вишак“ 2006. остао без посла (гарант ме терен није препознао….), стицајем околности сам видео ко је све и одакле запошљаван у МО без икаквог искуства (а питање и радног стажа).
Nije prijetio boskovic vec njegovi kerberi koji su bez trunke morala, obraza i casti, a to su isti ovi u koje dragan ima puno povjerenje. Okruzili su ga oni koji su bruka za uniformu.
Lično Bošković prijetio a sprovodio kasnije čistke uz pomoć raznoraznik kerbera .. Bakrač , Vukadinović , Vojnović, Dulović a svemu je zaprška bio Miljan Perović sa aktivistima dps-a iz OBD-a ..
Не знам какви су (и да ли постоје, вероватно постоје) прописи о пријему у АВС лица из цивилства. Некад, у време Југославија (СФРЈ/СРЈ) кад се цивилно лице примало у АВС добијало је чин и зависно од претходног радног стажа (примера ради, ако је лице имало више од 5-6 година стажа са ВСС активирано је у чин капетана; слично је важило и за подофицире – радни стаж, чин). Али активирање цивилног лица, без обзира на ВСС и послове из цивилства, одмах у чин пуковника, то је ипак преко јего, јер се за тај чин требало добрано изборити. Приликом активирања, за родове је требало имати завршену неку од ШРО, а за службе то није био толико битно (примера ради, за правну службу).