Piše: Radan Nikolić
Dani su Svetog Vasilija Ostroškog Čudotvorca – slava mu i milost. Prema manastiru Ostrogu sliva se rijeka vjernika. Posebno se brojem i čudesnom energijom ističu mladi tek stasali momci da budu na čelu kolona u rejonu krsta. Sreća ih pratila.
A u te posebne duhovne dane 1999. godine na Kosovu i Metohiji, na čelu kolona, ali ratnih, grabili su mnogi mladi vojnici da odbrane državnu granicu, poput našeg Podgoričanina Slavka Đurovića i Pljevljaka Vukomana Vula Tešovića. I pali za krst časni i slobodu zlatnu dok su njihove besmrtne duše hitala na vječnu stražu u nebeske visine i dubine tražeći milost Božiju.
Ne zaboavimo ih. Zapalimo im svijeću, polimo se i poklonimo im suzu. Da znaju da su naš bolni ponos. Slava im uz i pomen zapis koji slijedi.
ĐUROVIĆ Mihaila SLAVKO, vojnik Vojske Jugoslavije na odsluženju vojnog roka rođen je 20. februara 1978. godine u Podgorici.
Dobrovoljno se prijavio da služi vojni rok koji je započeo u kasarni Druge armije Vojske Jugoslavije u Kraljevu, a po prekomandi u Prištinu, a zatim u Prizren, vršio je dužnost vojnika inženjerca u sastavu 549. motorizovane brigade na KiM.
Vršeći borbeni zadatak izviđanja terena na ratnom položaju u rejonu karaule „Orčuša“ kod Dragaša, poginuo je od nagazne mine zajedno sa mladim saborcem inženjercem Bojanom Đurdumović iz 549. motorizovane brigade. Prema „Izveštaju o dnevnim gubicima“ komandanta Treće armije generala Vladimira Lazarevića, toga 48. dana NATO agresije, u jedinicama Treće armije poginula su još dva i ranjeno 28 vojnika VJ.
Slavko Đurović, sahranjen je uz najveće vojne počasti 14. maja 1999. godine na groblju Releza, LJešanska nahija.
Posthumno je odlikovan Ordenom za zasluge u oblastima odbrane i bezbjednosti prvog stepena, a u znak priznanja za iskazano herojstvo u borbi protiv terorizma, njegovo ime blista na spomeniku u kasarni „Vojvoda Marko Miljanov“ u Maslinama, Podgorica, posvećenom palim brocima 1991-1999. godine.
Uspomenu na ovog mladog vojnika bez uzmaka, koga vodiše ideali i tradicionalni lik crnogorskog ratnika, predano čuvaju njegova porodica i saborci.
TEŠOVIĆ Mirka VUKOMAN, vojnik Vojske Jugoslavije, rođen je 16. novembra 1977. godine u Pljevljima.
Kao vojnik strijelac, odslužio je redovni vojni rok u VJ, VP 8365/18, Kosovska Mitrovica, a agresija NATO na SRJ zatekla ga je kao profesionalnog vojnika, koji je po napadu na karaulu Košare zadužio snajper i zajedno sa desetak drugova iz martovske klase raspoređen u 3. četu 125. motorizovane brigade na KiM.
Saborci ga pamte kao iskrenog, vedrog, požrtvovanog i uzornog vojnika na koga su se uvijek mogli osloniti o čijoj neustrašivosti, između ostalog, svjedoči odbrana položaja Gurt Nul u rejonu Košare koji je, do dolaska pojačanja, sa samo dva saborca više sati herojski branio od žestokog napada albanskih terorista, koji su kasnije razbijeni.
Poginuo je 11. maja 1999. u rejonu sela Stani Batušec, Dečani u silovitom napadu NATO bombardera zabranjenim kasetnim bombama, a sahranjen je uz najveće vojne počasti 15. maja 1999. godine na groblju u selu Brvenica, Pljevlja.
Posthumno je odlikovan Ordenom za zasluge u oblastima odbrane i bezbjednosti prvog stepena. Rodna Pljevlja su mu odala posebno priznanje davanjem naziva „Vukoman Vule Tešović“ memorijalnog turnira u malom fudbalu i jednoj ulici u Pljevljima.
Uspomenu na ovog dvadesetjednogodišnjeg heroja sa Košara s ponosom čuvaju njegova porodica saborci.
(Mišljenja i stavovi u rubrici Kolumne/Drugi pišu nisu nužno stavovi redakcije Borbe)
Polozili zivote a Kosovo nezavisno i jos ga Crna Gora priznala!