„DPS i Vijesti ne mogu biti ekskluzivni tumači istorije“

Piše: Boško Vukićević

Nakon završetka Drugog svjetskog rata, komunisti su izašli kao pobjednička strana u krvavom bratoubilačkom i građanskom ratu u Jugoslaviji. Tu pobjedu su izvojevali sopstvenim sposobnostima, ali i uz pomoć inostranog uticaja i volje, kao i zbog priličnog nejedinstva i nedostatka odgovarajuće strategije kod suparničke strane u građanskom ratu.

I, naravno, kao pobjednička strana i novosuspostavljena vlast, komunisti su pisali istoriju u okviru institucija jugoslovenske države i tumačili je u skladu sa sopstvenim željama i htijenjima. U okviru takvih kreativnih tumačenja istorijskih zbivanja, koja su u državi ipak poprimila formu zvaničnosti, komunisti su neke sopstvene zločine zataškavali, istovremeno ističući zločine i navodne izdaje suparničke strane u građanskom ratu. Neki njihovi zločinci su proglašavani narodnim herojima, dok su neke patriote sa suprotne strane označavane kao izdajnici.

I, u takvom činjenju nema ničeg neobičnog. Tako rade sve vlasti nakon građanskih ratova i revolucija – prekrajaju i tumače istoriju po sopstvenoj volji.

Međutim, jeste neobično i štaviše – nečuveno, da toliko godina nakon kraja komunističkog režima i pet godina nakon pada diktatorske vlasti Đukanovića, i dalje postoje društveni segmenti koji istrajavaju na komunističkom tumačenju i prekrajanju istorijskih zbivanja.

Moram istaći: ne unose crkveni velikodostojnici podjele u društvu time što ističu sopstvena viđenja o istorijskim zbivanjima. Već podjele održavaju, i dodatno ih rasplamsavaju, upravo oni društveni segmenti koji insistiraju na naopakim tumačenjima istorije koja su produkt totalitarne svijesti.

Zaista, treba li da se pomirimo sa besprizornim napadima na crkvene velikodostojnike koje sprovode ideološki i interesni krugovi iz orbite DPS-a i „Vijesti“? Da li Prva i Druga familija i u post-diktatorskoj Crnoj Gori treba da budu jedini i ekskluzivni tumači istorije, u okviru kojih se na pijadestal crnogorske etike postavljaju komunističke krilatice: „Čizma, noga – nema Boga!“ i „Ne vjerujem u nebesa, već u Marksa i Engelsa“?

Mišljenja sam da takvu naopaku postavku slobodni ljudi ne smiju dopustiti. Jer, ona vodi raspirivanju podjela i napetosti u društvu. Ispravna postavka treba da vodi opštenarodnom pomirenju. U okviru nje, mora se istaći činjenica da je tokom Drugog svjetskog rata bilo iskrenih patriota među svim sukobljenim stranama u bratoubilačkom sukobu. Kako kod četnika, tako i kod partizana i zelenša. A bilo je među svima i zločinaca, nažalost. Osnov za pomirenje je – staviti akcenat na patriote i njihova djela, poštovati i ne zaboraviti njihovu žrtvu. A istoričarima ostaviti da se bave zločinima i izdajama koje su se dešavale na svim stranama.