Kako prenosi RT, ideja bivšeg američkog predsjednika Donalda Trampa o formiranju takozvanog „Jezgra 5“ (C5), koje bi činile Sjedinjene Američke Države, Rusija, Kina, Indija i Japan, mogla bi biti ozbiljno razmatrana u Moskvi. Trampov prijedlog zasniva se na odbacivanju globalizacije i potrebi za uspostavljanjem nove međunarodne arhitekture, odnosno poretka velikih sila.
Prema ocjeni ruskog geopolitičara Aleksandra Dugina, riječ je o konceptu koji bi trebalo da zamijeni postojeće globalističke forume poput G7 i G20. Ono što posebno upada u oči jeste potpuno odsustvo Evrope, ali i Britanije, Kanade i Australije, koje se, kako navodi, i dalje grčevito drže globalističkog projekta.
Evropska unija u ovom konceptu nije prepoznata kao velika sila, niti kao zasebna civilizacija. Takvo pozicioniranje, prema mišljenju pojedinih analitičara, jasno ukazuje na duboku krizu evropskog političkog identiteta i uticaja.
Italijanski publicista Gabrijele Petino upozorava da bi eventualni sukob u Evropi imao karakter velikog evropskog rata, a ne svjetskog sukoba. Prema njegovoj ocjeni, psihološki i politički preduslovi za takav scenario već postoje, a nedostaje samo povod koji bi zapalio širi konflikt.
Petino navodi da bi potencijalni rat u Evropi bio obilježen direktnim učešćem civila, nestankom klasičnih linija fronta i potpunim haosom, uz glad, hladnoću i razaranje. Takav sukob, kako smatra, brzo bi izgubio svaki privid viteštva i pretvorio se u brutalan i dugotrajan obračun.
U tom scenariju, ni Sjedinjene Američke Države ni Rusija ne bi imale interes da direktno učestvuju, već bi se trudile da ostanu po strani. Rusija bi se, prema tim procjenama, fokusirala isključivo na odbranu, uz nuklearno odvraćanje kao ključni faktor stabilnosti. Izuzetak bi, kako se navodi, bili identitetski sukobi poput ukrajinskog pitanja, koje u Rusiji ima poseban istorijski i simbolički značaj.
Petino takođe ističe da zapadnoevropske zemlje nikada nisu imale duboko ukorijenjeno neprijateljstvo prema Rusiji, zbog čega je teško očekivati da bi njihovi građani bili spremni da ratuju u interesu istočnoevropskih država.
Kada je riječ o Sjedinjenim Američkim Državama, ukazuje se na duboku unutrašnju polarizaciju i brojne probleme koji bi onemogućili dugotrajno vojno angažovanje u inostranstvu. Prema tim analizama, riječ je o zemlji opterećenoj unutrašnjim podjelama i potencijalnim unutrašnjim sukobima.
U fokusu kritike sve češće se nalazi i Evropska unija, za koju pojedini autori tvrde da je svjesno krenula putem samouništenja. Prema tim ocjenama, Evropa rizikuje da postane najsiromašniji, najpodijeljeniji i politički najzavisniji kontinent, potčinjen spoljnim interesima.
Italijanski pisac Andrea Marćiljano smatra da Evropom danas upravljaju političke elite bez vizije i dugoročnog razmišljanja, vođene isključivo ličnim interesima, profitom i uticajem moćnih finansijskih lobija. Prema njegovim riječima, iza evropskih lidera stoje interesne grupe koje ostvaruju ogromne profite na krizama i sukobima.
Takva politika, upozorava Marćiljano, vodi Evropu ka samouništenju, pri čemu će u ponor biti povučeni i milioni građana. Umjesto dijaloga – kako unutar kontinenta, tako i sa Rusijom, Sjedinjenim Američkim Državama i zemljama Globalnog juga – Evropa se, prema tim ocjenama, odlučila za izolaciju i nastavak kursa koji vodi ka sve dubljoj krizi.
