Vremena kada su se u „ćorim kutijama“ birali crkveni velikodostojnici u SPC-u su prošla i toga su svi svjesni osim naslednika komunističkih apartčika koji ovih dana kao vjerski analitičari i prognozeri tipuju na „nezavisnim“ medijima i društvenim mrežema ko bi mogao biti naslednik blaženopočivšeg Mitropolita crnogorsko-primorskog Amfilohija.
Drugosrbijanci iz Beograda i drugofamilijaši iz Podgorice, po dobrom-starom UDBA-inom receptu, združenim snagama se utrkuju u prognozma, bave se spekulacijama, međuljudskim odnosima episkopa unutar SPC i podmetanjima, a sve u cilju nanošenja štete SPC-u i unižavanju njenog ugleda u narodu.
Komunistički naslednici kojima je pojam Boga stran i nepoznat, kao vjerski analitičari serviraju na samoproklamovanim nezavisnim medijima u Srbiji i Crnoj Goru svoje ekspertize i viđenje situacije unutar SPC, podstičući razdor u najstarijoj instituciji srpskog naroda koja i danas, i pored svih podmuklih udara, uživa nepoljuljani ugled u narodu.
Bestidnici nikako da shvate da se izbori patrijarha, mitropolita, episkopa ne vrše na isti način kao odabir igrača na Fantaziju, i da su u tim svečanim trenucima izlišne kvote, prognoze, statistike, forma, povrede itd.
Poslednju riječ prilikom biranja crkvenih velikodostojnika ima Sinod na Saboru, a ne neki (ne)formalni centri moći. Izuzetak je bio period komunističkog samoupravljanja, mada je i tada SPC uspjela da održi privid neke nezavisnosti od apartčika koji su kontrolisali život i smrt u SFRJ-u.
Crkva najbolje zna ko treba da postane mitropolit crnogorsko-primorski, kao što je znala 1990. godine kada je za naslednika trona Svetog Petra Cetinjskog izabrala tadašnjeg episkopa banatskog Amfilohija Radovića.
Zna se ko bira i ko može da bude biran. Ko god bude izabran za mitropolita crnogorsko-primorskog biće dostojan budućeg poziva, a ostali su nedostojni da se bave stvarima koje ne razumiju i koje im ne pripadaju.
Na kraju krajeva, biće kako Bog zapovijedi!
