Zreo za smjenu: Zašto Ervin Ibrahimović više ne može biti ministar spoljnih poslova

Lider Bošnjačke stranke i aktuelni ministar spoljnih poslova Crne Gore Ervin Ibrahimović pokazao je u više navrata da ne razumije ni duh funkcije koju obavlja, ni suštinske spoljnopolitičke prioritete jedne suverene države.

Njegovo djelovanje, koje karakteriše politička pristrasnost, kršenje principa suverenosti sopstvene i drugih država  i urušavanje temeljnih vrijednosti diplomatije, zahtijeva hitnu smjenu.

Ibrahimović je nedorastao za obavljanje pozicije šefa crnogorske diplomatije iz sledećih razloga:

Urušavanje dobrosusjedskih odnosa sa Srbijom

Ministar spoljnih poslova države koja se graniči sa Srbijom, glavnim ekonomskim partnerom i zemljom sa kojom Crna Gora dijeli zajedniču istoriju, ne bi smio sebi dozvoliti retoriku koja direktno podriva odnose sa jednim od najvažnijih susjeda. Ipak, Ibrahimović je konstantnim i nepotrebnim uplitanjem u unutrašnja pitanja Srbije, te jednostranim stavovima po pitanju tzv. Kosova, pokazao da je više zainteresovan za ideološke poene unutar svoje stranke i određenih zapadnoevropskih lobističkih centara (prvenstveno Njemačke) nego za očuvanje stabilnosti u regionu. Takvo ponašanje vodi direktno ka zatezanju odnosa, usložnjavajući ionako delikatnu poziciju Crne Gore u regionalnoj politici. Ova Vlada je zacrtala kao jedan od prioriteta promovisanje dobrosusjedske politike, koju svojim samovoljnim djelovanjem urušava lider BS-a.

Miješanje u unutrašnje stvari Srbije

U svojoj izjavi da je članstvo tzv. Kosova u Savjetu Evrope jedan od glavnih spoljnopolitičkih ciljeva Crne Gore, Ibrahimović ne samo da je povrijedio interese države koja Kosovo i Metohiju smatra sastavnim dijelom svoje teritorije, već je direktno doveo u pitanje neutralnost Crne Gore po pitanju osetljivih međunarodnih pitanja koje su regulisana međunarodnim ugovorima (Rezolucijom SB UN 1244). Dodatno treba napomenuti da je njegov stav je u direktnoj koliziji sa interesima značajnog dijela građana Crne Gore, ali i sa osnovnim principima diplomatije koji nalažu uzdržanost i promišljenost.

Politička rehabilitacija Ranka Krivokapića

Jedan od najproblematičnijih Ibrahimovićevih poteza jeste angažovanje Ranka Krivokapića kao savjetnika. Bivši šef crnogorske diplomatije, poznat po otvoreno antisrpskim stavovima, sklonosti ka ideološkim ekstremima i lošim odnosima sa zvaničnim Beogradom, ponovo je vraćen u institucije zahvaljujući Ibrahimoviću. Time je aktuelni ministar ne samo kompromitovao Ministarstvo vanjskih poslova, već je i poslao jasnu poruku – da mu je ideološka bliskost važnija od profesionalizma i državnog interesa.

Ignorisanje institucionalne hijerarhije i samovolja

Posebno zabrinjava činjenica da Ibrahimović prilikom angažovanja Krivokapića, kao i prilikom javnog iznošenja stavova o prijemu tzv. Kosova u Savjetu Evrope, nije konsultovao Vladu Crne Gore. Tu činjenicu je javno potvrdio i sam premijer Milojko Spajić, jasno ukazujući na institucionalni propust i prekoračenje ovlašćenja. Takav potez ne samo da ugrožava jedinstvenu spoljnopolitičku liniju države, već i razara unutrašnju koheziju izvršne vlasti. Ministar koji ignoriše Vladu kojoj pripada – ne može ostati njen dio.

Podrška opozicionom DPS-u i saradnja u Bijelom Polju

Iako se Bošnjačka stranka nominalno nalazi u vlasti, Ibrahimovićev politički kurs jasno pokazuje da nikada nije prekinuo koalicione veze sa opozicionim DPS-om, posebno u Bijelom Polju, gdje se ta saradnja i dalje njeguje. Promovisanje politike partije koja je izgubila podršku građana i koja je simbol političke korupcije i izolacije Crne Gore u prethodnom periodu, predstavlja izdaju većinske volje birača i jasnu zloupotrebu vlasti.

Ervin Ibrahimović je, svojim djelovanjem, pokazao da ne razumije osnovne principe funkcije koju obavlja. Od urušavanja dobrosusjedskih odnosa, preko kadrovskih grešaka i političke pristrasnosti, pa do otvorene podrške opozicionim strukturama – njegov mandat je postao teret za međunarodni ugled Crne Gore.

Zato je smjena Ibrahimovića ne samo politička potreba, već i ključni preduslov za ustrojavanje crnogorske diplomatije koja bi trebalo da počiva na stabilnosti, suverenosti, neutralnosti i profesionalizmu.