SRPSTVO CRNOGORACA – TESTAMENT SVETACA!

Piše: dr Petar Milatović Ostroški

Jedan od najvećih Crnogorca svih vremena je Stefan Nemanja, rođen u današnjoj Podgorici.

Takav veliki Crnogorac stvorio je moćnu srpsku državu tri vijeka prije nego se prvi put pominje Crna Gora u svjetskoj istoriografiji i blasfemično dogovornoj, maloumnoj, kartografiji po razapetoj koži naroda koji govori istim maternjim, srpskim, jezikom!

Pa Nemanjin sin Rastko još je veći Crnogorac od najvećeg Srbina Nemanje zato što je, kao Sveti Savo, ispunivši novozavjetni testament da sin bude roditelj svome ocu, postao vrhovni srpski Svetac!

I Otac i Sin su Sveci kod srpskog naroda!

Nemanja je Sveti Stefan Mirotočivi, a sin mu Sveti Savo, utemeljivač srpske duhovnosti, tvorac Svetosavlja, najčvršćeg moralnog uzglavlja i jedinog duhovnog zdravlja, vrhovni srpski Svetac koji je Srbe uvijek sa stranputica vraćao na pravi nacionalni, svetosavski, put prije i poslije svih Savindana i Vidovdana po kojima se vječnost vječnosti uči!
Od ove dvojice najvećih Crnogoraca Srpstvo nema većih Srba u istoriji!

S obzirom da Srpstvo, kao simbol biblijskog značaja, počinje od dvojice najvećih Crnogoraca, Srpstvo Crnogoraca smatra se TESTAMENTOM SVETACA!

Postupajući po testamentu svetaca, sin oca Crnogorca iz Vasojevića, Đorđije Petrović morao je i pred Bogom i pred narodom da podigne SRPSKU REVOLUCIJU i da ostavi najdublji ljudski trag po gubavom obrazu ondašnje Evrope, a upravo primjer velikog crnogorskog Srbina Đorđija Petrovića bio je vodilja svim kasnijim eropskim oslobodilačkim i preporoditeljskim pokretima!
Anahrono je dokazivati da je Njegoš najveći Crnogorac zato što je u svoje vrijeme, i u kasnijim, bio i ostao jedan od najvećih Srba svih vremena!

Tu činjenicu znaju skoro sva crnogorska djeca koja, prije nego uzmu bukvar u ruke, napamet znaju Njegošev Gorski vijenac i tek kad odrastu shvate ko je napisao ovaj biser svjetske književnosti!

Kome još nije jasno da Vladika Nikolaj Velimirović, najmudriji Srbin svih vremena poslije Svetoga Save i Njegoša, čije je porijeklo iz Zagarača kod Danilovgrada, nije jedan od najvećih Crnogoraca baš zato što je jevanđeoskom ljubavlju i stoičkom mudrošću zagovarao svepravoslavno jedinstvo i svesrpsko ujedinjenje tokom svog paćeničkog i svetačkog života u emigraciji na svim kontinentima širom zemljinoga šara po kojem neko (zna se ko!) pojmove miješa i logiku vara?!

Zar u nebeskoj aleji najvećih Crnogoraca neki ne vide čak ni Patrijarha Srpske Pravoslavne Crkve Gavrila Dožića, najvećeg junaka među mudracima i najvećeg mudraca među svim srpskim junacima i ko može da falsifikuje Dožićevo crnogorsko porijeklo iz Morače i njegovu presudnu ulogu u ujedinjenju dvije Kraljevine, Sbie i Crne Gore 1918. godine?
Zar Kralj Ujedinitelj Aleksandar I Karađorđević nije rođen baš u Crnoj Gori, na Cetinju, pa zar djetinjstvo nije proveo na crnogorskoj Obilića poljani?

Zar slijepci kod očiju ne vide Kosovski zavjet po testamentu Svetaca na korotno crnogorskoj kapi?
Zar na putu Svetog Petra Cetinjskog od Nemanjine kolijevke do nebeskog Prestola ispod palca, kažiprsta i velikog prsta pameti, nijesu rasli, po testamentu svetaca, buntovnici i pjesnici sa molitvama u mozgovima da izmjere prostranstvo neba po obrazima, pa zar zahvaljujući takvom radu po testamentu svetaca nijesu prestajale orgije krvopija iz plemena razbratija?
Zar u kolijevci od neba i zemlje, išaranoj putevima Svetoga Petra Cetinjskog, poslije rođenja Stvora od Govora i Tvora nijesu rasle države prave?

Zar iz Svetoga Vasilija Ostroškog, kad je stigao u crnogorsko Čevo, nije iz njega progovorilo Kosovsko Vračevo, pa zar taj onebeseni pješak nije prepoznao u Ostrogu znak što ga u pamćenju naroda utisnu carodrevni Lešak i zar Svetac Ostroški nije upozorio da, kad misao šikne diobom jednog tijela na dva dijela, da će i slijepci morati da vide cvjetove od očiju što rastu oko Grmočela, pa zar Sveti Vasilije nije s kraja na kraj Dečana prebacio preko sebe nebo od prošlih i budućih dana?
Borba protiv testamenta svetaca prevazilazi krvavu biblijsku ulogu Pilata!

Pilat je, naime, prao krvave ruke zbog Jednoga, a današnje pilatovske kopije žele da od svakog crnogorskog Srbina naprave božje mučenike nalik na Isusa Hrista!

Ima li veće časti za svakog rođenog i nerođenog Crnogorca koji srpski misli i osjeća? Odgovorno tvrdim da nema, jer biti u društvu Svemogućeg Boga predstavlja trajno življenje na koje nas osuđuju oni čija su rođenja bili počeci zaboravljanja!
Iz svih ovih razloga, kao i onih koji se podrazumijevaju, a koje nijesam pomenuo, odgovorno tvrdim: onaj ko se pridržava testamenta svetaca, dostojno i beskompromisno braneći Srpstvo Crnogoraca, taj postaje aristokrata neba po ovoj zemaljskoj plakaonici i u svako doba dana i noći uživa gostoprimstvo i Boga i siromaha koji svojim duhovnim blagom mogu da kupe cijelo nebo!

Srpstvu Crnogoraca po testamentu svetaca divili su se brojni strani autoriteti od kojih izdvajam: Šafarika, Evansa, Gezemana, Kandersdorfera, Flerikea, Štanjicera, Švarca, Vithalda, Kokela, Pasarža, Dena, Verlopa, Pinona, Marmijea, Cinkajzena, Klervala, Giljdefirga, Brauna, Gedoa, Tomazea, Milea, Šlajhera, Ajznera, Krausa, Dobrovskog, Getea, Rankea, Grima, Viganda, Jirečeka, Slečera, Fatera i druge, da ne nabrajam pojedinačno brojne ostale: njemačke, austrijske, francuske, engleske, ruske i ostale autoritete koji su u svojim djelima skidali kapu Srpstvu Crnogoraca po testamentu svetaca!

Da zaključim, Srpstvo Crnogoraca, po testamentu svetaca, istorijska je činjenica koja je evidentna u staroj Crnoj Gori (Katunska Nahija, Riječka Nahija, Lješanska Nahija, Crmnička Nahija) i Sedam Brda ( Bjelopavlići, Piperi, Bratonožići, Vasojevići, Kuči, Moračani i Rovčani).

(Predavanje u Kongresnoj kući u Beču 15 septembra 1992 godine)

(Slovoslovlje)

(Mišljenja i stavovi izneseni u rubrici Kolumne/Drugi pišu nisu nužno stavovi portala Borba)