Prva i Druga familija ostaće kratkih rukava i u ovom „obračunu“ sa SPC-om, a koji se tiče ustoličenja Mitropolita Joanikija 5. septembra u Cetinjskom manastiru.
Uložili su ogroman trud prvo i drugofamilijaši prethodnih dana-upregli su svoje medije, aktivirali kvazianalitičare, vršili neviđeni pritisak na Mitropoliju crnogorsko-primorsku da odustane od svečanosti od kojih nije odustajala ni u mnogo smutnijim vremenima.
I jedni i drugi pokazali su svoje pravo lice prethodnih dana i opet su se sjedinili. Njih već 20-ak godina, u pauzama između fingiranih međusobnih borbi za moć i uticaj, ujedinjuje isključivo antisrpstvo.
Međutim, ovog puta rezultat po njih je poražavajući. Ni novac, niti galimatijas medija koje kontrolišu, niti novac nisu bili dovoljni da u ovom psihološkom ratu sa SPC-om izađu kao pobjednici. Čak naprotiv, oni nisu doživjeli poraz, već su se kukavički povukli iz borbe za koju nisu bili spremni da „ginu“ do samog kraja. Njihova želja je bila samo da, preko svojih aktera, atmosferu dovedu do tačke ključanja, da opipaju snagu SPC-a, da istu natjeraju da odustane od organizovanja vjekovne tradicionalne svečanosti u Cetinjskom manastiru, i da u zavisnosti od konačne odluke Crkve proglase pobjedu ili se povuku iz borbe ukoliko ne uspiju u sviom naumu.
Danas su dobili konačan odgovor od Mitropolita Joanikija na čija leđa su prethodnih dana zatrpavali tovarom ogavnih laži i podmetanja i povukli su se mišje rupe, odakle će 5. septembra posmatrati, u vidu ustoličenja novog Mitropolita crnogorsko-primorskog, posmtrati pobjedu Boga nad đavolom, dobra nad zlom, istine nad lažlju…
Porazilo je jedinstvo i odlučnost SPC-a još jednom Mila Đukanovića i Željka Ivanovića.
Drugafamilijaši su od svojih starijih kolega iz Prve porodice preuzeli štafetu i prethodnih nedelja dodatno podgrijavali atmosferu i dizali tenzije oko ustoličenja Mitropolita Joanikija. Njihovi kadrovi iz izvršne vlasti su takođe odigrali svoju ulogu, naravno bezuspješno.
Vijesti su danima Crkvu, koja im je litijama omogućila proboj i djelimično preuzimanje vlasti, spinovanjem predstavljali kao remetilački faktor kojim iz Beograda upravlja Aleksandar Vučić i njegov patrijarh. Vučića su ciljano uvukli u priču oko ustoličenja kako bi homogenizovali ekstremni procrnogorski, odnosno bolje rečeno, produkljanski blok.
Takođe, kako se približavao dan ustoličenja su forsirali tezu o dva ekstremna pola i izjednačavali komite i DPS-ove plaćeničke horde obavijene crvenim zastavama i vjerni srpski narod koji je braneći svoju Crkvu prethodne godine na litijama trpio torturu od strane bivšeg režima.U istu ravan su stavili one koji tokom litija ni opušak cigarete za sobom nisu ostavljali dok su ponosno šetali ulicama crnogorskih gradova i one čiji je svaki skup počinjao Tompsonovim pjesmama i završavao međusobnom tučom ili sukobom sa prolaznicima koji nisu htjeli da ih udostoje pažnje.
Kadrovske promjene unutar same Mitropolije sa težnjom da se izazove raskol u SPC-u.
Sve je bilo uzalud, SPC je svojim jedinstvom i nepokolebljivom podrškom Mitropolitu Joanikiju porazila dvije interesne sfere koje pored neobuzdane težnje za moći, ujedinjuje borba protiv Srpstva.
