U utorak, 10. juna, sa početkom u 19 časova, u okviru repertoara junske kulturne scene, u sali nikšićkog Zahumlja biće predstavljena knjiga Anastasija Radovića, „Svetigornik“, poeme čiji je izdavač „Sveviđe“, (Izdavačka kuća Eparhije budimljansko-nikšićke). Glavni i odgovorni urednik izdanja je protojerej-stavrofor Slobodan Boban Jokić, a pogovore o „Svetogorniku“ napisali su: prof. dr Aleksandar Petrović (Univerzitet u Beogradu), Ana Smiljanić (filolog), mr Aćim Višnjić, Danilo Bećković (reditelj, filolog, pisac i scenarista), Dragan Lakićević (književnik), Živojin Rakočević (književnik), prof. dr Miloje M. Rakčević i mr Momčilo Golijanin. Pred nikšićkom publikom „Svetigornik“ će predstaviti: dr Nikola Marojević, književnica Milica Bakrač, stihove će govoriti autor a gost večeri biće guslar Gašo Nastić.
Anastasije Radović je rođen u Kolašinu. Nakon osnovnog obrazovanja stečenog u Morači, Kolašinu i Danilovgradu, završava Bogosloviju Svetog Save u Beogradu, da bi diplomirao na Bogoslovskom fakultetu Atinskog Univerziteta.
U Grčkoj izučava živopis, koji mu postaje i osnovna stvaralačka djelatnost. Živopisao je više pravoslavnih hramova širom srpskog kulturnog prostora, kao i u inostranstvu među kojima se izdvajaju živopisi Svetog Jovana Vladimira u Baru, Svete Trojice u Šapcu, Vaskrsenja Hristovog u Podgorici, svetog Dimitrija u Kosovskoj Mitrovici, kripte Hrama Svetog Save u Beogradu, Rođenja Presvete Bogorodice u LJubljani i dr.
Govori grčki i ruski jezik, bavi se prevodilaštvom i piše poeziju. „Svetigornik“ je poetski prvjenac Anastasija Radovića, i njime se predstavlja po prvi put pjesničkoj javnosti. O ovom spjevu, jedan od recenzenata, Dragan Lakićević zapisuje sljedeće: „Nadahnut ličnošću i delom mitropolita Amfilohija, njegovom neponovljivom figurom teologa, naučnika i narodnog vođe – Anastasije Radović, sinovac znamenitog arhijereja, zauzeo se da pronikne u tajnu i sjaj vidljivo i nevidljivo Amfilohijevog podviga u srpskom rodu i pravoslavlju u celini. Anastasije to „izvodi“ na pesnički način u intonaciji „Luče mikrokozma“.
Živojin Rakočević smatra da „ličnost strica mitropolita i litije, kao drugo ime za savremenu Crnu Goru, zapravo su sinteza istorije i eshatologije. Radovićev ep je forma u kojoj se nebo spustilo na zemlju i ono jeste luča koja se spušta na svetootačku i zaboravljenu prirodu Crne Gore.“
