Nakon današnjeg tradicionalnog plivanja za Časni bogojavljenski krst, Borislav Damjanović, dugogodišnji plivač i istaknuti sportista, koji se sportom bavi još od 1976. godine, kao jedan od mnogobrojno prisutnih građana na sastavcima rijeka Morače i Ribnice, kod grada, tvrđave i obale Nemanjine, podsjetio je,a to je prisutnima i istaknuto je da se ove godine navršava šesta godina od upokojenja mitropolita crnogorsko-primorskog Amfilohija, kome je odata posebna zahvalnost zbog, kako je navedeno, njegovog nemjerljivog doprinosa vjeri, tradiciji, kulturi i obnovi crkava i manastira u Crnoj Gori.
„Podsjećeno je da je mitropolit Amfilohije tokom svog djelovanja dao značajan doprinos međuvjerskom skladu, naglašavajući njegove dobre odnose sa predstavnicima Islamske zajednice i Katoličke crkve. Posebno je pomenuto njegovo zalaganje za očuvanje vjerskih objekata, kao i uvažavajući govor koji je održao prilikom otvaranja Katoličke katedrale u Baru. U tom kontekstu iznesen je i predlog da se bulevar koji povezuje Podgoricu i Tuzi nazove po Boku Vujoviću i Ibraimu Dreševiću, istaknutim građanima i stradalnicima Golog otoka, kao simbol zajedništva i pomirenja. Tokom obraćanja pomenuto je i da je na obali Ribnice, na mjestu današnjeg Doma armije, nekada postojala Katolička crkva koja je srušena nakon bombardovanja Podgorice 5. maja 1944. godine, uz inicijativu da se razmotri njena obnova.
Govoreći o posthumnim priznanjima, istaknuto je da je mitropolitu Amfilohiju u Manastiru Stanjevići kod Budve otvoren i posvećen muzej, da mu je 24. oktobra prošle godine dodijeljen Orden crnogorske velike zvijezde, najviše državno priznanje, te da mu je 28. oktobra otkriven spomenik u Kolašinu, pored Crkve Svetog Dimitrija. Posebno su pomenute litije koje je, kako je rečeno, mitropolit Amfilohije organizovao u cilju odbrane višestoljetne vjere i hrišćanske tradicije“, navodi Damjanović.
On naglašava da je na kraju upućena poruka mira i zajedništva svim građanima – pravoslavcima, katolicima, muslimanima, Bošnjacima, staropodgoričanima i ostalima – uz želju za suživotom u međusobnom poštovanju i slozi.
„Plivanje za Časni krst opisano je kao vjersko, duhovno, viteško i sportsko nadmetanje, koje simbolizuje hrabrost, solidarnost i spremnost da se pomogne drugome“ zaključuje Damjanović.
