Doskorašnji državni sekretar u Ministarstvu pravde i član Tužilačkog savjeta Andrej Milović objasnio je na svom Fejsbuk profilu na koji način je predsjednik Privrednog suda Blažo Jovanić „izvlačio novac“ i kao organizator kriminalne grupe koja prethodnih godina, zloupotrebom službenog položaja i drugim krivičnim djelima, oštetila državu za više desetina miliona evra.
-Znate li zbog čega su uhapšeni danas Blažo Jovanić i ekipa? Zato što godinama rade šemu izvlačenja novca preko sekjuriti firmi, na sljedeći način: Blažo Jovanić dodijeli stečaj sebi bliskom stečajnom sudiji ili sebi, namještanjem kroz elektronski PRIS sistem dodjele predmeta (isključe sudije u sistemu preko bolovanja, odsustva i sistem vrti samo preostale – podobne). Stečajni sudija odredi njima bliskog stečajnog upravnika.
Stečajni upravnik, kad popiše imovinu stečajnog dužnika, dodjeljuje posao zaštite i obezbjeđenja te imovine njima bliskoj sekjuriti firmi (kuma, prijatelja, obično iz Nikšića).
Sekjuriti firma fakturiše iznos za pružanje usluge obezbjeđenja (obično cijena od 50-70.000 evra za tu uslugu), upravnik priznaje tu fakturu i na kraju isplaćuju. Dijele taj novac za nepostojeće obezbjeđenje imovine.
Pa računajte broj godina puta broj stečajnih postupaka gdje ima imovine i interesa. Rezultat: milionska imovina Jovanića na druga lica, stečajnih sudija, upravnika i vlasnika sekjuriti firmi.
A tek koje su milione izvukli preko priznavanja nepostojećih potraživanja – lice prijavi da mu je stečajni dužnik dužan određeni iznos, lažiraju osnov i papire, stečajni upravnik (uz saglasnost sudije) prizna to potraživanje, i to lice postaje stečajni povjerilac, isplaćuje mu se novac po lažnom potraživanju i dijele novac. Budžet Crne Gore i radnici su oštećeni za stotine miliona evra poslednjih decenija zbog stečajne mafije. Strane diplomate i izvjestioci, Crnu Goru kvalifikuju kao „Mafia state“, ako do sada nekome nije bilo jasno zašto, sada je svakome jasno zašto- napisao je Milović.
Podsjetimo, Osim Jovanića uhapšeno je još desetak osoba među kojima su stečajni upravnici Saša Zejak, Sanja Lješković i Radovan Radinović, advokatica Snežana Jović, te vlasnici firmi za privatna obezbjeđenja Pavić Globarević i Darko Perović.
Neka istrazitelji podju do upravne zgrade Montenegoairlinesa. Ima zanimljivog materijala a i ljudi koji tamo rade a nikada nijesu radili u kompaniji.
Dok GLAVONJU ne uhapse nema nista.
Znači još se krčmi imovina koju je Tito ostavio! Oni koji su došli posle njega nijesu napravili ni kolibu, a ne gradove ili fabrike.
Angažovanje obezbjeđenja za imovinu propalih fabrika je neophodno, to se teško može sporiti. Samoupravljači su krali iz firmi u kojima su radili i dok su te firme bile aktivne, a sad kad su propale ne bi u njima ni šaraf ostao kad ne bi bilo obezbjeđenja. Ako je jedina optužnica za ove ljude to što su angažovali obezbjeđenje, onda je to na klimavim nogama i pašće na svakom sudu. Sve da su se poslovi obezbjeđenja dobijali preko veze, mora se nešto od para datih obezbjeđenju pronaći na računima okrivljenih, da bi ta optužnica imala ikakav smisao.