Ko to ruši drugu državu i po čijem nalogu: I studenti iz Crne Gore učestvovali u napadu na studenta Miloša Pavlovića u Beogradu!

Najnovije nezvanične informacije Borbe bacaju ozbiljnu sijenku na tok studentskih protesta i blokada fakulteta u Srbiji. Navodi da su među nasilnicima koji su napali studenta Miloša Pavlovića bili i strani državljani, konkretno studenti iz Crne Gore koji žive i školuju se u Beogradu, a ova informacija otvara nužno pitanje: gdje je granica između legitimnog učešća u akademskoj zajednici i politički motivisanog uplitanja u unutrašnja pitanja druge države?

Dolazak studenata iz regiona, posebno iz Crne Gore, u Beograd je godinama posmatran kao pozitivan primjer regionalne saradnje i obrazovne razmjene. Međutim, sve češće svjedočimo zloupotrebi srpskog gostoprimstva naših studenata. Studenti koji dolaze iz inostranstva, uživaju sve privilegije – od subvencionisanog smještaja u studentskim domovima do pristupa kvalitetnom obrazovanju – ali istovremeno se sve više uključuju u domaće političke obračune, često na agresivan i destruktivan način.

Kada strani državljani ne samo da učestvuju u blokadama koje destabilizuju obrazovni sistem susjedne države, već se, po navodima, uključuju i u fizičke napade na druge studente, tada to više nije stvar “akademskog aktivizma” već ozbiljno pitanje političke zloupotrebe gostujućeg statusa.

Nije tajna da politički sistem u Crnoj Gori godinama funkcioniše pod pritiskom ekstremne polarizacije, institucionalne slabosti i duboke partijske kontrole. Ako dio tih političkih obrazaca sada prepoznajemo u ponašanju nekih crnogorskih studenata u Beogradu, onda to više nije kulturna ili obrazovna razmjena, već politički izvoz haosa. Blokade koje se organizuju uz pomoć studenata iz Crne Gore postavljaju pitanje – da li je njihova motivacija autentično akademska, ili se radi o širenju političkog uticaja koji dolazi spolja? Ako neko dođe u Srbiju da studira, da koristi državne resurse, da se školuje o trošku građana Srbije, a zauzvrat organizuje haos, sukobe i fizičke napade – onda to zaslužuje najstroži društveni i institucionalni odgovor.

Ovo tim prije dolazi nakon čuvenog protesta koji je održan 15. marta u Beogradu. Mnogi srpski opozicioni krugovi navode da je to bio najveći skup ikada u istoriji Srbije, međutim, ono što je svakako za crnogorsku medijsku zajednicu obilježilo pomenuti protest jeste i prisustvo poslanika Demokratske partije socijalista koji je na tom istom protestu i boravio što samo ide u prilog tezi da centri moći u Podgorici, Zagrebu, Sarajevu i Prištini pokušavaju da sruše vlast u Srbiji.

Podsjetimo, poslanik DPS-a Ivan Vuković prisustvovao je na pomenutom protestu a nedugo nakon objavljivanja snimka na društvenim mrežama on je priveden od strane pripadnika BIE i zabranjen mu je ulaz u Srbiju na godinu dana. Tako u crnogorskom parlamentu on i njegove kolege iz DPS-a neprestano govore o „diktaturi“ Aleksandra Vučića zaboravljajući da je njihov partijski šef vladao Crnom Gorom 30 godina uz metode vladavine koji su mnogi, tada opozcioni prvaci, okarakterisali kao diktaturu. Paradoksalno sada djeluje da upravo oni optužuju vlast u Srbiji na čelu sa Aleksandrom Vučićem koji je na vlasti svega malo više od 10 godina za istu situaciju.

Ali medijski spinovi nisu ništa novo – već je to majstorija DPS-a i satelita, a sada vidimo da su se otvoreno udružili sa tzv. Drugom Srbijom koja izreda podržava studente u blokadi, ali i njihove kolege iz Crne Gore kojih svakako nije malo.

Ovakve situacije svakako jasno ukazuju da je krajnje vrijeme da se preispita status stranih studenata koji ne poštuju pravila akademske zajednice i osnovna društvena pravila u zemlji domaćinu. Svaki strani student koji učestvuje u nasilju, u politički obojenim blokadama koje paralizuju nastavu i proizvode sukobe, treba da snosi ne samo disciplinske posljedice na univerzitetu, već i da mu se preispita pravni status boravka u Srbiji. Gostoprimstvo Srbije ne smije biti slabost. Otvorenost za strane studente ne smije značiti otvorenost za uvođenje stranih političkih sukoba i obračuna. Srbija nije nečija pozornica za “izvođenje revolucija” iz regiona, niti eksperimentalni prostor za politizaciju obrazovanja.

Blokade fakulteta moraju ostati u okviru zakonitog i akademskog protesta. Kada ih počnu voditi ljudi koji nisu ni građani ove zemlje, koji na poziv domaćina dolaze da studiraju, a zatim pokušavaju da utiču na društvene procese nasiljem i destrukcijom, tada je vrijeme da se podvuče crta.

Studenti iz Crne Gore u Beogradu imaju pravo na obrazovanje, ali ne i na političko remećenje poretka. Nisu došli u Srbiju da bi dizali tenzije i unosili strane modele nestabilnosti već da bi stekli diplome a ko ne poštuje zemlju u kojoj boravi, ne treba da računa na njeno gostoprimstvo.