Dosta luda priča iz Italije, glavni grad Italije bi posle godina nepostojanja na košarkaškoj mapi mogao da dobije čak dva kluba?! Amerikanci u ratu oko prava na najveću dvoranu u gradu
Kada pomenete Virtus Roma, stariji košarkaški poznavaoci sjetiće se kluba koji je bio važan faktor evropske košarke u periodu od osamdesetih godina prošlog vijeka, pa sve do početka trećeg milenijuma. Decenijama je bio simbol rimske košarke.
Mlađima vjerovatno ne znači mnogo, jer je šampion Evrope iz 1984. godine podlegao pod udarom teške finansijske situacije kada je sve stalo tokom pandemije virusa korona. Tadašnji vlasnik Claudio Toti praktično je sam poslednjih godina finansirao klub iako je tu postojao određeni upliv američkog kapitala, ali je on u međuvremenu nestao i to je dovelo do neminovnog gašenja.
Virtus Roma je postepeno smanjivao budžete i ambicije, zbog čega je gubio najbolje igrače i na kraju evropsku licencu, da bi se na kraju ugasio u decembru 2020. godine. Glavni grad Italije tada je definitivno ostao bez člana Palakanestra, iako je i ljeta 2015. to bio slučaj, ali tada su vodeći ljudi kluba sami tražili da igraju niži rang kako bi se finansijski stabilizovali.
Pet godina kasnije velikan kroz koji su prošli asovi poput Dejan Bodiroga, Dino Rađa, Carlton Myers, Anthony Parker, Brandon Jennings, Gigi Datome, Gregor Fučka, zatim Svetislav Pešić na klupi, ostao je bez sponzora, vlasnika i rezultata…
Srijeda, 21.00: (1,85) Valencia Basket (15,0) Panathinaikos B.C. (2,10)
Od tada su nastala dva kluba i nijedan nije zvanični naslednik čuvenog Virtusa, to su Luiss Roma i Virtus 1960 koji, zapravo, pokušava da zadrži identitet slavnog prethodnika iz glavnog grada. Oba tima se takmiče u trećoj ligi. Ipak, danas je italijanskom košarkom odjeknula vijest da se Palakanestro vraća u Rim posle šest godina.
Naime, investicioni fond koji predvodi nekadašnji generalni menadžer Dallas Mavericks Donnie Nelson kupio je Vanoli Cremona i sledeći korak je da se ceo klub prebaci u Rim. Savezno vijeće je razmotrilo kompletnu dokumentaciju i vjeruje se da postoje uslovi da se to dogodi.
Ipak, tu nije kraj. Naime, ideja pomenutog investicionog fonda je da kupi ime od nekadašnjeg vlasnika Virtus Rome, kako bi klub ponio ime nekadašnjeg šampiona Evrope.
U celoj priči je i ime Luka Dončić. Pominjao se i Dirk Nowitzki, mada je iz njegovog PR tima ta priča demantovana. Slovenačka superzvijezda nema operativnu ulogu u cijelom projektu, ali se njegovo ime koristi kako bi novi projekat zaživio i privukao što više sponzora i investitora, a sve sa ciljem da se obezbijedi stabilan teren za ulazak u NBA Evropu.
Pored već iskazanog interesovanja za NBA Evropu, Doni Nelson i njegovi saradnici takođe su aplicirali za specijalnu pozivnicu EuroLeague, čak i sa idejom da se možda prvo zaigra EuroCup Basketball.
Doni Nelson i ljudi oko njega već su obavili razgovore i sa kompanijom koja kontroliše dvoranu PalaEur, inače najveću u Rimu, kako bi novi tim tu bio domaćin. Međutim, problem može da napravi to što je drugi klub, odnosno Pallacanestro Trieste, spreman takođe da se prebaci u Rim i navodno je spreman da ponudi veliki novac za svaku utakmicu koju bi novi tim igrao kao domaćin.
Vlasnik Trsta Paul Matiasic nezadovoljan je time što u Trstu nema podršku lokalnih vlasti i želi da prebaci svoj klub u Rim. Pominje se suma od 4.000.000 eura samo za prava, plus još milion eura koji bi se uložili u renoviranje dvorane.
Ali, Nelsonov fond se već žalio preko svojih advokata da Matijasik tu ponudu nije podnio kao klub, odnosno Trst, već kao privatno lice ispred Cotogna Sports Group koje je takođe u vlasništvu Matijasika, inače advokata iz Kalifornije koji u svojim rukama ima i 99 odsto akcija Trsta.
To, suštinski, znači da bi Rim iz nekog „mrtvila“ mogao uskoro da dobije dva konkurentna kluba. Doduše, kroz selidbu timova iz drugih gradova…
Jedan od glavnih ljudi koji je povezao Donija Nelsona sa ljudima iz italijanskog saveza je Rimantas Kaukėnas. Nekadašnji litvanski as je u dresu Mens Sana Basket pet puta bio šampion Italije, a sa Nelsonom se odlično poznaje jer je sportski radnik iz Ajove godinama bio jedan od asistenata u reprezentaciji Litvanije.
U periodu od 1990. do početka dvehiljaditih osvojio je bronze na tri olimpijska turnira (1992, 1996. i 2000. godine), kao i zlato na Evrobasketu u Švedskoj 2003. i srebro 1995. godine u Atini, kada se Yugoslavia men’s national basketball team sa Saša Đorđević popela na krov Evrope. Kaukėnas je i sada bliski saradnik Nelsona i zadužen je za operacije na terenu.
