Inkvizitori prošlosti protiv slobodne Crne Gore

Piše Boško Vukićević

Nakon oslobođenja naše zemlje od višedecenijske diktature, prije skoro šest godina, otpočeo je proces demokratizacije države, jačanja institucija i postepenog vraćanja Crne Gore svojoj suštini. Uporedo s tim, svjedočimo dijametralno suprotnom djelovanju, tj. svakodnevnom učvršćivanju savezništva između nekadašnjih Prve i Druge familije, u očajničkom pokušaju suprotstavljanja navedenom procesu jačanja pravne države. Takvo savezništvo sada već prerasta u vezu sijamskih blizanaca, jer se politički diskurs dva antisrpska entiteta gotovo ni u čemu više ne razlikuje.

Tako, eksponenti Druge familije, u tandemu sa DPS-om, preko svog medija nastupaju u ulozi Velikog Inkvizitora, koji je jedini „vlasnik“ istorijskih istina i koji jedini ima „državotvorno pravo“ da osuđuje i presuđuje.

U ovom slučaju, eksponenti dvije familije „presuđuju“ da predsjednik Skupštine „nastavlja da čisti državne jubileje od njihove suštine“. Oni su inkvizitori – samo oni znaju šta je „suština“ jubileja. A dobro im poznavajući istorijat djelovanja, jasno je da ta njihova „suština“, u svim mogućim okolnostima, mora biti zaogrnuta antisrpskim ruhom.

S druge strane, svaki nezavisan i objektivan posmatrač – ali i poznavalac istorije i tradicije našeg naroda – zapaziće da je Mandić i u ovom slučaju upravo pogodio suštinu. Datum jubileja Crne Gore i Ujedinjenih nacija poklapa se sa danom koji je jedan od odrednica identiteta naše zemlje. O tom aspektu Kosovskog boja i zavjeta kao fundamentalnim aspektima crnogorskog identiteta ponajviše je pisao NJegoš, najveći među nama. Osim toga, spasavanje Evrope od najezde neprijatelja 1389. godine, još je jedan od aspekata pogađanja suštine prilikom obilježavanja datog jubileja.

Međutim, te elementarne činjenice eksponenti Prve i Druge familije nikada neće valjano razumjeti, zaslijepljeni u uvjerenju da ova država „po difoltu“, mora imati antisrpsku suštinu. Kao što je bilo za vrijeme DPS- autokratije. No, ta vremena su iza nas i nikada se više neće vratiti: neko je očigledno – poput Ripa Van Vinkla – prespavao prethodnih šest godina, te mu u oslobođenoj Crnoj Gori sve djeluje novo, začuđujuće i šokantno. Dolaze vremena pomirene, ekonomski razvijene i peosperitetne Crne Gore, koja i te kako vodi računa o sopstvenoj suštini.