Piše Dragan Koprivica
Povodom zbrinjavanja stambeno “ugrožene” funkcionerske sirotinje tokom bivšeg režima, a za učvršćivanje piramide vlasti, veliki Marko Miljanov bi danas imao materijala za novu knjigu pod korigovanim naslovom: “Primjeri nečojstva i nejunaštva.
Živko Nikolić, uz naslov, sličan jednom romanu Balzaka, mogao bi napraviti groteskni film “Sjaj i bijeda novokomponovane buržoazije”.
A sunovratu DPS-a zbog stambenih mahinacija moglo bi se čestitati uz pjesmu „Ej, trula građa, potopi se lađa“.
U iznosu od “sitno”, “svega” šest miliona eura, pri dodjeli kredita i stanova, u korist režimskih klanova, ciljano su pravljene privilegije za poslušničke legije. Za smiješno male rate tipovalo se na ozbiljne kvadrate, pa su tako te persone u podanike stasale, pa vlast, za kredite i stanove, servilno glasale.
Time su kod nas, za razliku od Gogoljevih “Mrtvih duša”, kupovane žive, bezdušne duše, po principu: “Ko će kome, ako neću samom sebi.”
Ta praksa, “Kupuj žive ljude – da se na vlasti bude.”, prepoznata je bila kod druga …, koji se ponašao bogovski, po sistemu: “Ko ima, daj mu još, ko nema, ne daj mu ništa. Osim po sto eura za izbore. A, ko dobije sredstva, taj nek samo pokuša da me ne sluša..!”
Uz sve ovo, koliko je ugrožene sirotinje moglo biti spašeno sa tih šest miliona, koliko snova beskućnika je moglo biti ispunjeno umjesto što su milioni bahato dodijeljeni stambeno zbrinutima i imućnima – pitanje je sad…
