Evropska mašina ludila, mržnje i rata: Kuda ideš, Evropo?

Francuski mislilac Rene Genon je 20-ih godina prošlog vijeka primijetio da su evropske elite postale lažne elite. Drugi dio današnjih problema je tupost pretežne većine.

Tako, na jednoj strani, imamo takozvane elite, koje se brinu isključivo o sebi samima, na drugoj otupjelu većinu koja je jednostavno ravnodušna, sve dok misle da je njihovo stanje koliko-toliko podnošljivo.

Pravi problem lažnih elita ne mora nužno da počiva na njihovim zlim namjerama, uočava italijanski politički pisac Andrea Marćiljano na sajtu „Elektomagacine“, i dodaje: „Vrtoglavi pad savremenog svijeta je posljedica korupcije takozvanih elita, koje njime vladaju. Ili, bolje rečeno, onih koje bi trebalo da vladaju“.

Briselom vlada ohlokratija

Riječ je o degeneraciji autentičnih aristokratija, dodaje Marćiljano i, s druge strane, o usponu u sebe zaljubljenih oligarhija. Vjerovatno najprizemniji primjer za to je, smatra ovaj autor, italijanska politička klasa, oličena u premijerki Đorđi Meloni, klasa koja uživa u ničim zasluženim, doživotnim privilegijama.

To su, u stvari, oligarhije, što označava totalnu degradaciju demokratija. Pravo ime za to je ohlokratija – vladavina ološa, dodaje Marćiljano.

I to je situacija u kojoj se danas nalazi čitava Evropa. Takozvane elite služe isključivo sebi i nije ih briga za narode koje predstavljaju. One nas danas Evropu vode pravo u katastrofu, ka novom svjetskom ratu, samo zbog interesa nekolicine, primjećuje italijanski pisac, i to se dešava „zbog gluposti onih koji su na vlasti i zbog tuposti većine“.

Zapravo, takozvane elite ničim ne vladaju, jer one, dodaje Marćiljano, nisu sposobne da vladaju, da se postave kao vodiči, uzori, kao primjer koji treba slijediti. Primjer za to je šefica Evropske komisije Ursula fon der Lajen ili njena komesarka za spoljnu politiku Kaja Kalas.

Činjenica da njih dvije zauzimaju važne funkcije u EU pretvara briselske političke strukture u neku vrstu travestije ili parodije, koja bi mogla imati veoma tužan kraj. EU danas podsjeća na brod ludaka, koji njeni, uvijek osmehnuti kormilari, vode pravo u katastrofu.

Obje su, pri tom, i pomenuta Ursula i „oštroumna“ Kaja Kalas, unuke nacista, koje se ni na koji način nijesu odrekle svog porodičnog „nasljeđa“.

Ako idemo u rat (a idemo), svi idemo u rat!

Svi zvanični dokumenti Evropske unije danas izgledaju kao loše, neukusne šale. Na primjer, prema članu tri Ugovora o EU, ova zajednica treba da „promoviše mir, evropske vrijednosti i blagostanje evropskih naroda“; prema članu osam „EU treba da razvija posebne odnose sa susjednim zemljama“, da „uspostavlja područja prosperiteta i dobrosusjedstva, zasnovanog na vrijednostima Unije“ i da se „zalaže za mir“.

U praksi, sve je suprotno od toga. Ako ste mislili da je EU najveći mirovni projekat, prevarili ste se. EU se danas priprema za rat.

Osim toga, evrokrate iz Brisela koje, uzgred, niko nije birao, jednostavno ne trpe drugačija mišljenja. Riječ je, kako primjećuje portugalski geopolitičar Ugo Dionisio na sajtu „Fondacija strateške kulture“, o „brutalnoj birokratskoj mašineriji“, koja upravo priprema pravi puč, jer pokušava da ukine konsenzus država članica oko pitanja zajedničke spoljne i bezbjednosne politike.

U prevodu: „Ako idemo u rat (a idemo), svi idemo u rat!“, kaže Dionisio, „a tu je kraj svake diskusije“. EU se, zapravo, već nalazi u ratnom stanju sa Rusijom.

Povratak u vremena velikih ratova

Nažalost, primjeri Slovačke i Mađarske ne mogu se posmatrati kao izolovani slučajevi isključivanja iz procesa odlučivanja. Činjenica je, dodaje Dionisio, da je ideja o ukidanju prava veta o pitanjima odbrane povezana sa, u najmanju ruku, čudnim ponašanjem predsjednice Evropske komisije.

Kako primjećuje ovaj geopolitičar, prema članu 24 Ugovora o EU, uloga predsjednika Evropskog savjeta, koga danas predstavlja bivši premijer Portugala Antonio Košta, jeste da „zastupa Uniju u pitanjima zajedničke spoljne i bezbjednosne politike“. Ipak, kako uočava Dionisio, Koštu niko nije vidio u Ovalnom kabinetu, kada je evropska politička klasa otišla da „primi lekcije iz međunarodnih odnosa od federalnog učitelja EU koji se odaziva na ime Donald Tramp“.

Umjesto toga, vidjeli smo predsjednicu Evropske komisije, u pratnji Kaje Kalas. Kalasova ima nadležnost da izvršava odluke tijela kojim predsjedava Antonio Košta. Međutim, ona je bliska sa Fon der Lajenovom, koja je pravi šef ratnog odjeljenja, u šta su se, u međuvremenu, pretvorila najviša tijela EU.

Čitanje saopštenja Evropske komisije, podvlači Dionisio, danas podsjeća na predratne deklaracije iz vremena velikih ratova u Evropi, i dodaje: „Evropske institucije su se u međuvremenu pretvorile u ratna ministarstva EU“.

EU je plutokratska scena sa izuzecima koji postaju pravila

Nema sumnje da će obaveza konsenzusa o pitanjima bezbjednosti, odnosno rata ili mira u Evropi, prije ili kasnije biti zamijenjena pravilom „kvalifikovane većine“. Ali, to će značiti da će pukotine unutar EU nastaviti da se produbljuju.

U tako teškom vremenu kao što je naše, svaki razuman prijedlog o okončanju sukoba sa Rusijom se ismijava. Čuveni evropski „lideri“, nastavljaju da insistiraju na konfrontaciji sa Moskvom. Kako dodaje Dionisio, „ne možemo da nađemo nijednu izjavu evropskih lidera koja bi se zalagala za kompromis ili za mir sa Rusijom“.

Na sve takve prijedloge, koji nikad ne dolaze iz zvaničnog Brisela, „mejnstrim“ mediji odgovaraju uvijek istom, fanatičnom litanijom: „Ne možete pregovarati sa Rusima“, „Rusi nijesu pouzdani“, „Rusi su lažovi“… Ukratko: „Rusi su loši, mi smo dobri“, i to se, naglašava Dionisio, pretvorilo u pravu ratnu mašinu koja proizvodi mržnju i ludilo.

Rusi, dakle, i nijesu ljudi; istorija se ponavlja. Nedavno je šefica EK odala počast „Šumskoj braći“, koja su tokom nacističke invazije na Evropu počinila besprimjerne zločine protiv čovječnosti na tlu Litvanije.

Jednom riječju, zaključuje Dionisio, EU, koja za sebe i dalje tvrdi da je „projekat mira“, pretvorila se u „plutokratsku scenu, bremenitu izuzetnim režimima, izuzecima koji postaju pravila, diskrecijom, unilateralizmom i autokratijom“, pri čemu je uzurpacija funkcija Antonija Košte od strane Fon der Lajenove samo jedan slikoviti detalj.

(RT Balkan)