Piše: SIBIN
Kad se euforija nakon podviga spsavanja evropske prosvećenosti slegne, i kad se dublje sagleda ovaj u Francuskoj vođeni „referendum za Evropu“, razumjeće se da je Makronova pobjeda na staklenim nogama.
Opet se politika grubo svela na takozvano biranje manjeg između dva zla.
Već je Sarkozi demonizacijom desnice pobijedio Le Pen, što se ni Makron nije libio uzeti za svoju slamku spasa, u drugom krugu, koji je ponajviše pokazao koliko je, danas, ljevica u krizi, zahvaljujući upravo onima koji je u Evropi predvode.
Neubjedljivo je što istrajava na poziciji sa koje govori – univerzalnim jezikom vrijednosti, jer, iza vrata svašta se dešava, iako je na sceni ljevičar ležeran, hitar, sa rukom u džepu, i definicijom na osmjehnutim usnama.
Jedno je jasno: upravo ucjenjujući da će s njom istina političkog nestati, ljevica bi morala znati koliko je, u stvari, odgovorna. Pa i kad se labavo drži centra i odatle progovara malo manje bajkovito a više realno.
Zato što, ovaj rat u Ukrajini EU mora čitati preko nestabilnog stanja na tržištu, koje diktira naš, uopšte, mogući humanitet u eri postmoderne.
I utoliko prije: 21.vijek može možda proizvesti utopiju tek pošto zaviri u stvarne temelje koji ga drže, a svakako da nisu za ono što se predstavljaju da jesu.
