Dokle može doći tihi sukob Jovanovića sa Crkvom: Odbili mu donaciju, nije se pojavio na proslavi imendana, šta može biti sledeće nakon koalicije sa otimačima svetinja?

Da li će tihi sukob Jovanovića sa Mitropolijom crnogorsko-primorskom Srpske pravoslavne crkve prerasti u otvoreni rat pokazaće se već u narednih nekoliko mjeseci.

Kroz istoriju, a i u novije doba, imali smo priliku da vidimo primjere vatrenih Srba kako postaju najveći protivnici srpskog identiteta koji, pored jezika u najvećoj mjeri čini i pripadnost Srpskoj pravoslavnoj crkvi.  Nikola Jovanović otvoreno je stao, rame uz rame, sa DPS i SDP što je jasan signal i za Crkvu da se vraćaju na pozicije moći snage koje su je 2020. godine ugrozile do mjere da je bio upitan njen dalji opstanak u Crnoj Gori.

Te političke snage su današnje otjelotvorenje „montenegrinske svijesti“ začete prije gotovo jednog stoljeća i koja je svoje najznačajnije predstavnike imala u Sekuli Drljeviću, Milu Đukanović i Novaku Kilibardi. Tim političkim snagama pod vođstvom Mila Đukanovića jedan od glavnih ciljeva je preuzimanje imovine Mitropolije SPC u svrhu proglašenja tzv. Crnogorske pravoslavne crkve. Oni Mitropoliju tretiraju kao glavnu kočnicu izgradnji novog identiteta koji je po svojoj prirodi supeotstavljen srpskom i gleda na taj pojam kao najvećeg neprijatelja.

Konvertitska svijest Nikole Jovanovića bila je očigledna i na poslednjoj Skupštini na kojoj je nastupio sa pozicija „građanski opredijeljenog političara“ koji bez pardona stupa u savez sa anticrkvenim i antisrpskim snagama dajući im nadu da bi posle Budve mogli opet postati vlast u Crnoj Gori i opet kidisati na Crkvu i na srpsku zajednicu u Crnoj Gori.

Da je odnos između predstavnika Crkve i Nikole Jovanovića narušen pokazuje više događaja.

Jovanović nije prisustvovao Svetosavskoj akademiji nakon što je Crkva odbila da primi donaciju od Opštine, kao ni niko od njegovih sledbenika kojima je svima naredio da se ne pojavljuju na toj priredbi. Takođe, Niko Gracun, član crkvenog odbora budvanskog nije se pojavljivao na poslednjim sjednicama a tamo ga više i ne žele kao kolegu.

Nikola Jovanović nije bio prisutan na proslavi imendana igumana Jefrema u manastiru Stanjevići, gdje su, između ostalih, gosti bili Mladen Mikijelj i Marko Bato Carević.

Prema nekim informacijama Jovanović nije bio ni pozvan.

Prema drugim nije otišao u Stanjeviće jer se plašio da se okupljeni narod ne obruši na njega budući da i među njima ima dosta glasača koji su ga podržali a koje je prevario saradnjom sa DPSom.

Nije za očekivati da se Crkva povodom ovih pitanja oglasi, jer se Crkva ne miješa u političke procese, s tim da je jasno da negativno gleda na savez dojučerašnjih Srba sa prođukanovićevskim snagama koje su željeli (a potencijalno i dalje žele) da joj ukinu pravo na postojanje.

Biće zanimljivo u narednom periodu posmatrati odnos Crkve prema interesnoj grupaciji koju formalno predvodi Jovanović i da li će oni kroz projekte rekonstrukcije crkava i izgradnje hrama Svetog Marka pokušati da joj se ponovo približe.

Sa druge strane DPS i SDP teško da će pristati na saradnju sa Mitropolijom i glasati za projekte u koje je uključena Crkva kao njeni ljuti protivnici pa će i na tom planu biti interesantno pratiti odnose unutar njihove koalicije.

Ostaje pitanje da li će Jovanović i njegova grupacija u potpunosti raskrstiti sa Crkvom i poći putem njihovih koalicionih partnera kao i brojni konvertiti prije njih ili će iza očiju partnera i javnosti pokušati da saniraju štetu koju su napravili u odnosima sa MPC.