U vezi spomenika nekadašnjem gradonačelniku Mirku Komnenoviću i sistematskom potiskivanju Gradske pijace, Opština Herceg Novi je objavila da je „kompletiran projekat spomen-obilježja Mirku Komnenoviću“ i da su, “ispoštovane sve procedure, saglasnosti i stručni standardi”, saopštio je Branko Đurović iz grupe građana “Idemooo!”
Njihovo saopštenje prenosimo integralno.
Međutim, ono što Opština uporno izbjegava da kaže – jeste da nijedna procedura ne može zamijeniti glas građana, niti opravdati funkcionalno i lokacijsko uništavanje Gradske pijace. Priča o više javnih rasprava nije tačna. Bila je samo jedna, koja se odnosila na pijacu, a sam spomenik je tada bio marginalizovan.
SPOMENIK KAO TEHNIČKI PROJEKAT – A GRAD KAO KOLATERAL.
Iz opštinskog saopštenja saznajemo sve o: vrsti kamena, visini figure, težini bronze, konzervatorskim procedurama, saglasnostima institucija. Ali ne saznajemo ništa o ključnom pitanju: šta se dešava sa pijacom kao javnom funkcijom i svakodnevnim životom grada?
Jer spomenik od 250 cm visine, sa postamentom od 180 cm, ne postoji u vakuumu ! On zahtijeva: zaštitni slobodan prostor, vizuelni i prostorni pojas, izmjenu kretanja i raspore-da tezgi. Tvrdnja da će pijaca „raditi kao i do sada“ nije istinita – to je retorička akrobatika.
„MULTIFUNKCIONALNOST“ KAO DRUGO IME ZA POTISKIVANJE
Opština najavljuje da će prostor biti: pijaca „u toku radnog vremena“, pjaceta sa lokalima, prostor za manifestacije. U prevodu:
➡ pijaca postaje sekundarna, privremena i uslovna
➡ prodavci postaju smetnja u sopstvenom prostoru
➡ tradicija se gura u vremenski okvir „dok ne smeta“.
To nije unapređenje prostora I funkcije. To je tiha likvidacija funkcije.
POZIVANJE NA MIRKA KOMNENOVIĆA – BEZ NJEGOVIH VRIJEDNOSTI
Mirko Komnenović nije bio čovjek forme, već sadržaja. Nije bio gradonačelnik koji je grad „aranžirao“, već onaj koji ga je gradio po mjeri ljudi. Pozivati se na njegovo nasljeđe, a ignorisati peticiju sa 1.100 potpisa građana, odbiti suštinski dijalog i svesti javnu raspravu na formalnost, znači koristiti njegovo ime kao dekor, a ne kao princip.
Ako je ovo način da se „sačuva od zaborava“ njegovo djelo – onda je metod duboko pogrešan.
JAVNE RASPRAVE KOJE NIŠTA NE MIJENJAJU
Opština navodi „više javnih rasprava, pisama podrške i pozitivna mišljenja“. Građani Herceg Novog, međutim, vide nešto drugo: odluke koje su već donesene, projekte koji se „predstavljaju“, a ne razmatraju, Skupštinu koja će 26. decembra samo verifikovati gotovu stvar. To nije participacija. To je administrativni teatar.
Ovdje nije spor oko kamena, bronze ili estetike. Ovdje je spor oko načina upravljanja gradom. Ako se ova odluka izglasa: Herceg Novi neće dobiti prostor dijaloga, pijaca će izgubiti smisao i kapacitet, a ime Mirka Komnenovića biće vezano za odluku koju veliki broj građana doživljava kao nametnutu. Spomenik koji se podiže protiv volje građana ne čuva sjećanje – on podiže zid između vlasti i grada.
Građanski pokret IDEMOOO će nastaviti da se protivi ovoj odluci, ne protiv Mirka Komnenovića – već u odbranu njegovih vrijednosti, pijace i javnog interesa Herceg Novog.
