Ako opstruiraju, neka idu do kraja: Smije li opozicija da se odrekne poslaničkih plata koje primaju iako blokiraju rad Skupštine?

Protesti opozicije prethodnih mjesec i više dana glavna su tema u medijima gdje primarno Demokratska partija socijalista i građanski pokret URA blokiraju sjednice Skupštine zbog, kako oni sami navode, ustavnog puča koji se dogodio na Ustavnom odboru kada je konstatovano penzionisanje sutkinje Ustavnog suda, „zorne Crnogorke“ Dragane Đuranović.

Pored činjenice da je po mišljenju mnogih pravnika upravo Ustavni sud bio taj koji je prekršio Ustav te da Skupština sa tim nema ništa te da bi ishod faktički bio isti čak i da je Ustavni sud poslao predlog Ustavnom odboru, opozicija i dalje želi da iskoristi ovu situaciju pored društvenih protesta koji su, jelte, žustro podržani od strane svih njihovih aktera, a koji se tiču demonstracija gdje se traži smjena čelnika sektora bezbjednosti.

Ukoliko bi se uzeo i ranije pomenuti slučaj Biljane Vučurović i društvene turbulencije decembra ove godine, vidi se da je na djelu opšta akcija opozicije, a zbog čega suštinski, to ipak nije jasno. Svakako, ukoliko je opozicija toliko dosljedna u svojim akcijama, mogli bi i na sopstvenom primjeru da pokažu odgovornost i da pokažu građanima Crne Gore kako su itekako iskreni u svojim namjerama da odbrane kako Ustav tako i državu Crnu Goru.

Stoga, ukloliko opozicija zaista želi da ide do kraja i da pokaže vaskolikom crnogorskom korpusu kako su istrajni u odbrani Crne Gore od Andrije Mandića i njegovih PES-ovaca, onda bi bilo itekako korektno kada bi se, tokom blokade Skupštine i blokade sopstvenog rada u Skupštini Crne Gore, odrekli i istih tih poslaničkih plata koje ipak primaju da bi jednom u 10-15 dana prodžogirali iz svojih klupa do predsjedavajućeg stola u Skupštini, i poput njihovog doskorašnjeg šefa koji u euforiji srpskih narodnjaka lupa u sulundare, sa druge strane lupaju o predsjedavajući sto kao za kakav šank, ne bi li izazvali reakciju od predsjednika Skupštine.

A prethodno pomenuti, kako smo prethodno i pisali, sve čini ne bi li izbjegao scene koje je iskusio na sopstvenoj koži. Upravo je vlast Demokratske partije socijalista i njihovih satelita bila ta koja je pohapsila čitav poslanički klub Demokratskog fronta, a što sadašnji predsjednik Skupštine pokušava da izbjegne ne bi li pokušao da donekle pomiri čitavu Crnu Goru koja se očito našla na ustavnoj prekretnici. Svakako, ukoliko su opozicionari dosljedni, i blokiraju Skupštinu u njen rad, red bi bio i da se oduže građanima Crne Gore i vrate njihove poslaničke apanaže u budžet, jer bi to očigledno itekako značilo privremenom finansiranju, u koju su Crnu Goru gurnuli upravo oni.