Dritanova misija

Piše Vladimir Pavićević, Direktor Društva za istraživanje politike i političke teorije

Crnogorska politika prepunjena je pričanjima priča radi priča, neumornim osmišljavanjima raznovrsnih teorija kojima bi se objasnili određeni procesi ili odluke i veoma često odsustvom vizije o tome kako bi društvo i država na malo duži rok mogli da se razvijaju. Vrstu zaokreta ka racionalnom tumačenju politike i racionalnijem ponašanju u politici predstavlja izbor crnogorske vlade na čijem je čelu Dritan Abazović.

Najjednostavnije rečeno – Dritan ima misiju. Njegova je misija da do kraja mandata ove vlade Crna Gora pokuša da obezbijedi datum pristupanja Evropskoj uniji. To znači da će u naredne dvije godine novi crnogorski premijer posvećeno da radi da mi ostvarimo takav progres u reformama da ključni akteri u procesu donošenja odluka u EU neće imati kud već da nas nagrade sigurnim i skorim datumom učlanjenja Crne Gore u Evropsku uniju.

Sve što se u Crnoj Gori dešava poslednjih sedmica govori u prilog ovoj tezi. Otvaranje velikih slučajeva u borbi protiv organizovanog kriminala i korupcije je najjača karta na putu pristupanja. Ta karta je u potpunosti komplementarna i sa zvanično proklamovanom politikom američkog predsjednika prema Zapadnom Balkanu i sa politikom proširenja EU u čijem je središtu poštovanje načela vladavine prava.

Uvođenje reda u Crnu Goru, ali i u odnose sa susjedima je, takođe, dio te misije. Ovaj red podrazumijeva i ono što Dritan naziva stavljanje tačke na pojedine teme poput potpisivanja Temeljnog ugovora sa Srpskom pravoslavnom crkvom. Ne postoji ništa logičnije i ništa racionalnije od toga da država Crna Gora ima potpisan Temeljni ugovor sa Srpskom pravoslavnom crkvom koja okuplja ubjedljivo najveći broj vjernika u Crnoj Gori.

Miru i stabilnosti u našem regionu najviše doprinose one regionalne inicijative za povezivanjem koje su najozbiljnije. Takva inicijativa je otvoreni Balkan. Već u junu mjesecu očekuje se da građani Srbije, Sjeverne Makedonije i Albanije mogu da putuju iz jedne u drugu i sve do treće države, a da ih na graničnim prelazima niko ne zaustavlja i ne provjerava dokumenta.

I dok u politički potpuno rastrojenom Milovom DPS-u proglašavaju ovu inicijativu propalom, Dritan je pozdravlja i slijedeći dobre preporuke naših partnera iz SAD i EU najavljuje da bi Crna Gora mogla da pristupi Otvorenom Balkanu. Tako Dritan jasno stavlja do znanja svima da Otvoreni Balkan nije vrsta zamjene za proces pristuopanja EU, već da je ta regionalna inicijativa kompatibilna sa procesom evropske integracija država regiona.

Zanimljivo je da se uloga DPS-a kao partije koja se u novim okolnostima crnogorske politike transformiše u vrstu satelita najbolje vidi u ova dva slučaja. Protiv su Srpske pravoslavne crkve, protiv su Otvorenog Balkana, dok predsjednik vlade čiji su izbor podržali relaksirano najavljuje i potpisivanje Temeljnog ugovora sa Srpskom pravoslavnom crkvom i pristupanje Crne Gore Otvorenom Balkanu. Milov DPS nema izbora, to je stranka koja radi ono što joj se kaže.

Pitanje ličnosti uvijek je u politici važno. Izbor Jovane Marović za ministarku koja se bavi evropskim poslovima i koja će u nastavku da vodi pregovore o pristupanju sa EU je takođe pokazatelj da se Dritan upustio u ovu misiju. Gospođa Marović je godine provedene u NGO sektoru dobro iskoristila za uspostavljanje dobre komunikacije sa mnogim uticajnim pojedincima i grupama u Evropskoj uniji i taj svoj kapital će sigurno maksimalno koristiti da Crna Gora relativno brzo postane prva sledeća članica EU.

Dritan, dakle, teži uspostavljanju elementarnog reda u državi. On teži i političkoj slavi koja bi značila postizanje nekog najvećeg ili uzvišenog političkog cilja. Takav cilj je pristupanje Crne Gore Evropskoj uniji. Najava ostvarenja toga cilja Dritanu bi bio i ogromni ulog za izbore koji su na redu 2024. godine i koji će u ovoj postđukanovićevskoj eri crnogorske politike biti važni za definisanje potpuno nove mape najuticajnijih političkih formacija u Crnoj Gori.