Kad te podrži onaj kome zapravo treba tvoja podrška

Piše: Božidar Denda, doktorand na FPN-u u Podgorici

OTVORENO PISMO ALEKSI BEČIĆU

Poštovani gospodine Bečiću,

Vi ste kao jedan od kandidata na predsjedničkim izborima dobili podršku Građanskog pokreta URA”. Podrška stranke Dritana Abazovića Vam je stigla na sedam dana prije prvog kruga izbora 19. marta. Izjavili ste da je to mudar i odgovoran potez koji garantuje Vaš dobar izborni rezultat i da taj gest ujedno vodi ka objedinjavanju snaga političkog centra u Crnoj Gori.

Pomenuli ste i Vi i g-din Abazović da je tokom  osam mjeseci prošle godine među vama bilo nesuglasica i teških riječi ali ste istakli da su te stvari iza vas i da se na to ne treba vraćati. To što ste pronašli način da prevaziđete međusobne svađe i napade sa puno teških riječi i grubih opaski izgovorenih sa vaše strane prema njima i sa njihove prema Vama u toku tih osam mjeseci, to bi trebalo da bude blagotvorno za obje vaše stranke pa čak možda i za toliko željenu konsolidaciju i snaženje svih demokratskih snaga u političkom životu Crne Gore poslije izbora u avgustu 2020.

Javnosti se, međutim,  nameće nekoliko pitanja u vezi sa tim događajem koji su mediji prenijeli u subotu, 11. marta, kada ste Vi i gospodin Abazović objavili Urinu podršku Vašoj predsjedničkoj kandidaturi:

1. Da li Vam podrška stiže od čovjeka čijoj Vladi ste upravo Vi lično i Vaše stranačke kolege u Skupštini Crne Gore zajedno sa DPS-om izglasali nepovjerenje 19. avgusta 2022 godine?
2. Da li Vam podrška stiže od stranke koja je zajedno sa DPS-om Vas lično, a bez i jednog jedinog valjanog razloga, smijenila sa mjesta predsjednika Skupštine Crne Gore početkom februara prošle godine?
3. Da li Vam podrška stiže od stranke koja je, suprotno i dalje važećim demokratskim principima normalnog i uređenog svijeta, pošto je najprije sa proskribovanim i na koljena oborenim DPS-om i drugim opozicionim strankama u republičkom parlamentu srušila 42. Vladu, suprotno izbornoj volji građana, iskazanoj na izborima u avgustu 2020. sa istim tim konačno pobijeđenim DPS-om oformila 43. tzv. manjinsku Vladu sa Abazovićem na čelu?
4. Da li Vam podrška stiže od stranke koja je u septembru, pa onda u decembru prošle, pa potom u januaru i evo opet u martu ove godine vodila pregovore sa Vašom strankom i DF-om, sa jednim jedinim ciljem: – da svaki put onemogući ili blokira dogovor o novoj 44. Vladi mandatara Lekića, samo zato što g. Abazović više ne bi bio premijer?
5. Da li, imajući sve to u vidu, podrška URE dolazi u okviru pobjedničkog političkog koncepta iz avgusta 2020., zasnovanog na anti DPS platformi, za šta je svoj glas dalo preko 200 hiljada građana Crne Gore?
6. Da li Vam podršku pruža čovjek koji se grčevito bori da se još koji dan duže zadrži na mjestu premijera, ne mareći pri tom da li ima ili ne podršku naroda Crne Gore za tako nešto?
7. Da li se možda radi o gospodinu Abazoviću koji nikome iz Vaše stranke i koalicije “Mir je naša nacija” nije omogućio ulazak u 42., prvu post DPS i prvu postkomunističku, pa stoga nazovi  i prvu “u pokušaju demokratsku” Vladu Crne Gore u njenoj ukupnoj političkoj istoriji?
8. Da li možda nije riječ o onom istom političaru koji je zajedno sa premijerom 42. Vlade smatrao da za predstavnike koalicije “Za budućnost Crne Gore” sa osvojenih 133 hiljade od onih ukupno osvojenih 200 hiljada anti DPS glasova, nema mjesta u Vladi, a posebno da nisu podobni, prikladni, adekvatni da preuzmu neko od ministarskih mjesta u tzv. ministarstvima sile, odnosno u bezbijednosnom sektoru, pravdajući taj svoj stav i činjenicom da to isto smatraju naši evropski i evroatlantski prijatelji, koji valjda treba da se pitaju više od naroda Crne Gore o tome ko treba i može a ko ne treba i ne može u Vladu. Jedino do danas nisu ni gospodin Abazović ni drugi pomoćnici trećih sekretara stranih država i njihovih ambasada u Podgorici objasnili kakva je uloga izbora i na tim izborima iskazane volje birača, ako Vlade suverenih zemalja treba da formiraju ili odobravaju, što mu dođe na isto neki slovački funkcioneri EU koji u svojoj zemlji kruže oko cenzusa kao šestar oko centra kružnice.

Dragi gospodine Bečiću, molim Vas da razmislite o ovim pitanjima i ako odgovor na njih nije “Da” bar u 4 ili 5 procenata onda vjerujte u tu podršku i mirne duše smatrajte da je ona namijenjena Vama za što bolji rezultat u prvom krugu predsjedničkih izbora. Samo 4 ili 5% jer to je po shvatanju demokratije nekih protagonista naše političke zbilje dovoljno da biste postali ministar, premijer ili vicepremijer.  Ako ipak odgovor “Da” bude zastupljen makar 4 ili 5 procenata onda razmislite šta bi mogao biti pravi povod i suštinski razlog za tu podršku. Moguće da debelo griješim ali nemojte sasvim isključiti mogućnost da se radi o potezu koji ima za cilj da se sačuva po neka ministarska ili prvoministarska pozicija jer Ustav ne zna za Vladu u tehničkom mandatu pa shodno tome ni za ministra u tehničkom mandatu a da o premijeru ili vicepremijeru i ne govorimo. Premijer je dakle premijer i “to je to”.

Jer evo još malo pa će puna godina kako“po svome gura” ova “naša 43”. Iako je samo u maju, junu, julu i pola avgusta prošle godine radila sa podrškom Skupštine Crne Gore a evo punih šest mjeseci bez skupštinske većine. Nego ko mari za Skupštinu? Ko pita birače? Ko zna zbog čega je ponekad potrebno sve okrenuti naglavačke pa da si važniji i jači što imaš manje podrške i da se više pitaš što te manje naroda podržava.

I zamislite samo dragi Aleksa! U slučaju da budu raspisani prijevremeni izbori za maj ili jun ili možda u julu ove godine, može se desiti da ova naša četrdeset treća odradi još koji mjesec, možda taman da pretekne onu četrdeset drugu koja je trajala 14 mjeseci.

Eto, pa Vi sada pokušajte da se umorite dok budete brojali moguće glasove preostalih građana koji još podržavaju stranku koja sa tri poslanika “vedri i oblači” širom i uzduž ove naše male, napaćene, evropskim integracijama “sklone” Države.