ČAST I BRUKA ŽIVE DOVIJEKA – STRAH ŽIVOTU KALJA OBRAZ

Piše Perica Đaković

Zaista ne znam šta bi profesoru i tvorcu ekspertske vlade da zaboravi i pređe preko riječi koju je dao čovjeku koji ga je, najvjerovatnije na nagovor ljudi oko njega, postavio na čelno mjesto u izbornoj trci 2020. godine. Šta bi čovjeku da se odjednom, ničim izazvan, on prisjeti 2006. godine i navodno dogovora crkvenih vlasti sa Milom Đukanovićem o pravljenju neke nove „Pravoslavne crkve“ u Crnoj Gori? Vjerovatno da je takav ili sličan dogovor možda i postojao, ako se prisjetimo da je u jednom trenutku Episkopski savjet koji su na čelu sa mitropolitom Amfilohijem i vladikom Atanasijem ,uz prisustvo vladika Joanikija, Grigorija, Kirila, vladike Miliševskog Atanasija, te kasnije priključenih Metodija i Dimitrija, predstavljali kod naroda čak i veću snagu od tadašnjeg Sabora.

Sjećam se velike ljutnje oca Moma Krivokapića, kada je u nazivu Mitropolije Crnogorsko primorske izbrisano ono“Srpska“ (a što se može vidjeti i danas na zvaničnom sajtu Mitropolije), koji se žestoko bunio i kod samog Mitropolita Amfilohija. Da podsjetimo da je taj Episkopski savjet Pravoslavne crkve u Crnoj Gori bio bivše savjetodavno crkveno tijelo, koje je postojalo u periodu od 2006. do 2021. godine kao interno crkveno tijelo. Episkopski savjet nikada nije bio formalno registrovan kod nadležnih državnih vlasti, te samim tim ni izraz Pravoslavna crkva u Crnoj Gori nije imao javno-pravni karakter, u smislu postojanja posebnog pravnog lica pod tim nazivom. Ukazujući na to pitanje, tadašnji vladika Joanikije (Mićović) je 2021. godine izričito naglasio: „Veći značaj imaju eparhije, jer Episkopski savjet nije registrovan na nivou države, a naše eparhije postoje kao pravna lica.“

Do kraja svog postojanja, Episkopski savjet se bavio prvenstveno crkvenim pitanjima, kao i pojedinim društvenim pitanjima od značaja za pravoslavnu vjeru, dosledno nastojeći da u javnom životu ostane izvan stranačke politike. Episkopski savjet Pravoslavne crkve u Crnoj Gori konstituisan je odlukom Svetog arhijerejskog sabora Srpske pravoslavne crkve (AS br. 95/zap. 208) od 26. maja 2006. godine, u duhu očuvanja jedinstva Srpske pravoslavne crkve i vjekovnog poretka drevne Pećke patrijaršije, poštujući ugled Mitropolije crnogorske i njenu istorijsku ulogu u životu Crne Gore. Odlukom tog istog Svetog arhijerejskog sabora SPC od maja 2021. godine ukinuti su episkopski savjeti u raznim crkvenim oblastima. Ako se pitate čemu ovi podaci, da vas podsjetim da je, a to je kasnije i sam u nekoliko navrata priznao, bivši predsjednik Milo Đukanović insistirao na pravljenju crkve izazvavši ondašnje litije.

Dakle, ovo sadašnje “izletanje” lidera „ekspertske“ vlade nije sigurno slučajno i samo iz njegove glave, već je lako izvesti zaključak ko je tvorac te ideje, samo je pitanje da li je on usamljeni jahač ili ih ima još prikrivenih I to moguće na ozbiljnim mjestima. Čudno je da se profesor poziva na tu ideju, sada kada su značajni ljudi iz američkog establišmenta uticali na obnavljanje „slučaja Telekom“ a po izjavi predsjednika Milatovića neki visoki evropski zvaničnici su se raspitivali o učešću počasnog predsjednika DPS-a u švercu cigara, a to direktno u svojim člancima i knjizi potvrdio bivši američki ambasador ali kažu i tadašnji operativac CIA, Vilijem Montgomeri. Uočljivo je da nervoza raste a kockice se izgleda lagano slažu, kako se približavamo poglavljima 23 i 24 na našem putu ka EU. Čudno je da se baš sada probudio tvorac (ili izvršilac) ekspertske Vlade, kao što se probudio dan poslije izbora avgusta 2020. godine promjenivši sjedište svog izbornog štaba pokazavši koliko su on, a i država nam, tada bili “nezavisni”. Možda da se i podsjetimo njegovog leta za Beograd i posjetu Patrijaršiji radi potpisivanja Temeljnog ugovora sa SPC, kada su ga do ponoći tamo čekali Patrijarh i Mitropolit Joanikije. Ne osuđuje Njegoš uzalud u Luči mikrokozmi one koji ponižavaju ljudsko dostojanstvo i svjesno pristajući na ulogu sluge i roba: “Vi ste ljudsko ime unizili i zvanije pred Bogom čovjeka, jednačeć ga sa beslovesnošću…”, a u Gorskom vijencu poltronstvo se posmatra kao najveća negacija čojstva i junaštva.

(Mišljenja i stavovi u rubrici Kolumne/Drugi pišu nisu nužno stavovi redakcije Borbe)