Ko vuče PES ka DPS-u? Imena, frakcije i skriveni plan

Unutar Pokreta Evropa sad (PES) posljednjih dana dolazi do sve izraženijih turbulencija koje razotkrivaju duboki raskol oko budućeg političkog pravca te partije. Prema informacijama do kojih dolazi Borba, PES se faktički podijelio na dvije suprotstavljene frakcije, čiji se sukob više ne može sakriti iza formalnih saopštenja i deklarativnih poruka o jedinstvu.

S jedne strane nalazi se struja koja je već započela proces približavanja Demokratskoj partiji socijalista (DPS), uz obrazloženje da je takav aranžman „realpolitički“, „stabilizujući“ i navodno neophodan za očuvanje vlasti. Ta frakcija sve otvorenije šalje signale prema bivšem režimu, pripremajući teren za političku saradnju koja bi značila suštinski povratak DPS-a u centar odlučivanja, i to bez izbora.

Nasuprot njima stoje funkcioneri PES-a koji se otvoreno protive bilo kakvom savezu sa DPS-om, smatrajući da bi takav potez predstavljao izdaju biračke volje i političko samoubistvo pokreta koji je nastao upravo na talasu otpora prema starom režimu.

U toj grupi su, prema našim saznanjima, Vasilije Čarapić i Boris Pejović, koji upozoravaju da bi savez sa DPS-om ogolio PES do kraja i pretvorio ga u puki tehnički dodatak sistema protiv kojeg su se navodno borili.

Međutim, ključni akter frakcije koja gura dogovor sa DPS-om je Gordan Stojović, nekadašnji ambasador Milo Đukanović u Argentini, a danas visoko pozicioniran u strukturama PES-a. Njegovo političko i diplomatsko porijeklo jasno ukazuje na kontinuitet sa starim centrima moći, zbog čega se u dijelu partije sve glasnije postavlja pitanje – da li se kroz PES zapravo pokušava izvršiti kontrolisani povratak DPS-a na vlast?

U političkim kuloarima se već govori da sukob unutar PES-a nije ideološki, već egzistencijalni: ili će pokret ostati ono što je obećavao biračima, ili će se utopiti u staru matricu trgovine, fotelja i zakulisnih dogovora. Pritom, sve više odluka i poteza rukovodstva PES-a – od glasanja u lokalnim parlamentima do ignorisanja zahtjeva srpskih političkih predstavnika – ide u prilog tezi da je frakcija naklonjena DPS-u trenutno u ofanzivi.

Ako se ovakav trend nastavi, PES se neće suočiti samo sa unutrašnjim raskolom, već i sa ozbiljnim gubitkom kredibiliteta u javnosti. Jer birači koji su glasali za promjene teško će prihvatiti objašnjenje da je povratak DPS-a „nužan kompromis“, a ne svjesno odabrani politički zaokret.