„Ustavni puč“, stopiranje evropskog puta od strane 44. Vlade, maligni uticaj Srbije, „posrbljavanje“ Crne Gore, samo su neki od razloga koje poslanici sadašnje opozicije, predvođene Demokratskom partijom socijalista, navode prilikom svojih performansa kojima žele da animiraju dio građana koji imaju slabije pamćenje ili malo niži koeficjent inteligencije.
Hajde da se prisjetimo šta sve je bilo ustavno po mišljenju funkcionera DPS-a, kada su oni krojili, odnosno sprovodili politiku Vlade Crne Gore.
Takse za SIM kartice i gorivo
Tokom vladavine DPS-a bilo je trenutaka kada je neodgovorna ekonomska politika pravila rupe u državnom budžetu. Kako bi ih „zakrpili“, DPS-ovi ekonomski stručnjaci su dolazili do raznih ideja. Jedna od tih je bila i uvođenje dodatnih taksi.
Takse su se naplaćivale na osnovu Zakona o taksama na pristup određenim uslugama od opšteg interesa i za upotrebu duvanskih proizvoda i elektroakustičnih i akustičnih uređaja, koji je usvojen u Skupštini Crne Gore krajem maja 2012. godine.
Novi porezi počeli su građanima da se obračunavaju u julu 2012. godine, a na naplatu su stigli u avgustu.
Zakonom je tada regulisano obračunavanje i plaćanje takse od jednog evra na kartice mobilne telefonije, tarifna brojila, priključke kablovske komunikacione mreže, kao i upotrebu duvanskih proizvoda u ugostiteljskim objektima i elektroakustičnih i akustičnih uređaja.
Ovaj eksperiment je okončan 1. januara 2014. godine, tako što je ukinuta taksa na SIM kartice, brojila i kablovsku televiziju.
Pale garancije za Kombinat alumijiuma
Kao jedan od razloga za gore pomenute takse, tada je Mreža za afirmaciju nevladinog sektora (MANS) navela pad garancija za KAP.
Ta nevladina organizacija je ukazala da su novi porezi uvedeni zbog dugova podgoričkog Kombinata aluminijuma (KAP). Vlada je nakon što je početkom 2012. godine aktiviran dio državnih garancija na kredit KAP-a prema evropskim kreditorima rebalansom budžeta uvela nove poreze od kojih očekuje prihod od oko 20 miliona evra. Tada je premiejr bio Igor Lukšić, kojeg je naredne godine naslijedio Milo Đukanović.
Ukupne državne garancije bez kamata iznosile su 132 miliona evra.
Gorivo luksuz
Kada je ponovo preuzo kormilo Vlade Crne Gore 2013. godine, Đukanović je nastavio sa svojim partijskim kolegama da arči državnu imovinu, a njegova Vlada građanima da zavlači ruku u džep.
Dvije godine kasnije (2015.) revolt javnosti je izazvalo uvođenje takse na gorivo od sedam centi po litru. Iako je i laicima bilo jasno da je taksa uvedena nezakonito, Ustavni sud je tek nakon pola godine od uvođenja takse donio odluku da je neustavna. Za to vrijeme po tom osnovu u budžet se slilo 10,5 miliona evra.
Tom taksom su planirali da finansiraju izgradnju autoputa. Đukanović je tada kazao da je Vlada odlučila da dio deficita u javnoj potrošnji pokrije dodatnim zahvatanjem iz akciznih roba, kao što su naftni derivati.
„Radi se o proizvodu koji je u našim uslovima pokazatelj višeg kvaliteta života i luksuza i zato mi se čini vrlo logičnim i odgovornim što se Vlada opredjelila da upravo u vremenu kada je došlo do pojeftinjenja cijena goriva, zbog pada cijena nafte na svjetskom tržištu, podigne maloprodajnu cijenu naftnih derivata i tako obezbijedi dio nedostajućih prihoda kojima bi rješavala deficite i obezbijedila uredno servisiranje kredita za unapređenje putne infrastrukture“, kazao je tadašnji premijer.
Bacili oko i na imovinu Srpske pravoslavne crkve
Zakon o slobodi vjeroispovjesti izazvao je krajem 2019. i tokom 2020. godine proteste i velike litije. Crkva i vjernici su na taj način iskazali veliko nezadovoljstvo odlukom tadašnje DPS-ove Vlade i paralmentrane većine da usvoji sporni zakon.
Njime je bilo propisano je da će svi vjerski objekti koji predstavljaju kulturnu baštinu, a bili su izgrađeni do 1. decembra 1918. godine i koji kasnije nisu na odgovarajući pravni način prešli u svojinu neke vjerske zajednice, postati državna imovina.
Naravno, taj zakon je potpisao niko drugo do Milo Đukanović.
Sve što oni predlože i usvoje je „ustavno i dobro za građane“
Nekompetentnost DPS-ovih vlada do 30. avgusta 2020. godine, kriminal i koprucija, uticali su na njihove bahate odluke. Neustvano uzimanje novca od crnogorskih građana, kroz razne harače, kako bi se popunile rupe u budđetu, koje su DPS-ovi funkcioneri sami napravili, te pokušaj prisvajanja crkvene imovine, doveli su do pada tog režima. Takođe, DPS je u poslednjih osam godina svoje vladavine dva puta povećao PDV, sa 17 na 19, te 19 na 21%.
Sada, krajem 2024. godine, Demokratska partija socijalista, sebi daje za pravo da iste te građane, koje su pljačkali decenijama, ubjeđuju da je penzionisanje sudije Dragane Đuranović „ustvani puč“, kao i da su gotovo sve odluke nove parlamentarne većine ustvari sa ciljem skretanja Crne Gore sa evropskog puta.
