Nova srpska demokratija reagovala je povodom saopštenja Predraga Boškovića o generalu Lazareviću.
Saopštenje prenosimo integralno:
Predrag Bošković nije dostojan da pominje generala i heroja Vojske Jugoslavije čija će briljantna strategija odbrane Kosova i Metohije biti uvedena u ratne udžbenike i izučavaće se na najuglednijim univerzitetima na svijetu, isto kao što se i danas proučava veliki ratnik i strateg Radomir Putnik.
Za izdajnike i izdaju postoji samo jedna riječ – PREZIR. Takav je bio i ostao Milo Đukanović koji je na Vrhovnom savjetu odbrane 1999. godine potpisao da se brani Savezna Republika Jugoslavija u slučaju napada NATO pakta svim raspoloživim sredstvima, da bi potom, čim su pale prve bombe, u maniru izdajnika pošao u središte NATO pakta da potraži sklonište i utočište.
Nije tačno, Boškoviću, da je izdajom od tada aktuelne vlasti 1999. godine spašena Crna Gora od razaranja i pogibije nedužnih građana. Na Crnu Goru su pale prve bombe, prva žrtva je bio vojnik Stajić, poginula su nedužna djeca u Murini. Ako se izuzme teritorija Kosova i Metohije, više je u odnosu na površinu bačeno osiromašenog uranijuma na teritoriji Crne Gore nego Srbije, a posledice će trpjeti generacije poslije nas.
Na sreću i ponos Crne Gore, i pored ogromne opstrukcije tadašnje aktuelne vlasti, više od 40 hiljada rezervista i dobrovoljaca je stalo u odbranu svoje domovine, procentualno ništa manje nego u ostatku tadašnje države. Tada ste, Boškoviću, bili u ogromnoj manjini, vi koji ste bili spremni za šaku dolara da izdate svoju državu i narod, a na sreću i sada ste opet u manjini.
Uzaludni su vam pokušaji destabilizacije Crne Gore, širenja mržnje i pokušaja izazivanja sukoba jer će se većinska Crna Gora umjeti odbraniti od bivšeg režima i mafije.
Ne stidite se, Boškoviću, da kažete da ste „spasili Crnu Goru od razaranja“, vi koji ste razorili i opustošili njenu privredu, ugasili stotine uspješnih preduzeća, narod osiromašili, a svoje džepove napunili milionima dolara.
Za vašu informaciju, i u NATO zemljama bi se Đukanovićev postupak iz 1999. godine ocijenio kao izdaja svoje zemlje. Vjerovatno bi bio uhapšen i procesuiran, što se radi svuda sa veleizdajnicima.
