RUSIJA I ZAPAD

Piše: Milan Gajović, diplomirani pravnik i ekonomista iz Podgorice

„…Moli se Bogu i drži se Rusije!“ (amanet Svetog Petra Cetinjskog)

„…na poziv (ruskog cara) Petra Velikog u zajedničku borbu protiv Turaka, Vladika Danilo (Šćepčević-Petrović) je kazao Crnogorcima: – Mi ‘oćemo da se Rusima, a Rusi nama, s Božjom pomoću, približimo da ne bismo bili jedni od drugih tako daleko. I Rusi i mi smo iste krvi i istog jezika.“ (Dnevni list „Dan“, 5.jun 2016.godine)

„Gospod nas je kažnjavao i kažnjava Zapadom!“ (Sveti Teofan (rus.Feofan) Zatvornik Višinski, rođen kao Georgij Vasiljevič Govorov, 1815-1894, ruski svetitelj, episkop, teolog i književnik, časopis „Pečat“, 19.novembar 2010.)

„“Nas Evropa ne priznaje za svoje“, zato što joj „ne možemo poslužiti kao prosti materijal, iz koga bi mogla izvlačiti koristi…“ (Nikolaj Jakovljevič Danilevski, 1822-1885, ruski etnolog, istoričar, filozof, ekonomista i ideolog panslavizma (slovenofilstva), časopis „Pečat, broj 564/2019)

„Država, u njenoj duhovnoj suštini, nije ništa drugo nego rodina (otadžbina – M.G.), uobličena i ujedinjena javnim pravom, ili drugačije rečeno, mnoštvo ljudi povezanih zajedništvom u duhovnoj sudbini, koji su se u jedinstvo sabrali na osnovu duhovne kulture i pravne svijesti.“ (Ivan Aleksandrovič Iljin, 1883-1954, ruski politički i religijski filozof, u knjizi „Put duhovne obnove“)

„…kosmopolitizam (Zapada – M.G.) (se), u krajnjoj liniji, može svesti na…vjerovanje u superiornost šire evropske (romano-germanske) grupe.“ (Nikolaj Sergejevič Trubeckoj, 1890-1938, ruski lingvista, kulturolog i etnosociolog, utemeljivač „teorije o evroazijstvu“, u knjizi „Evropa i čovečanstvo“ (1920))

Ukazom predsjednika Putina, od 21.februara 2022,godine, Ruska Federacija je priznala nezavisnost Narodnih Republika: Donjecke i Luganske. Time je, u skladu sa međunarodnim pravom, ruski narod u Donbasu spašen od planiranog pogroma ukrajinske vojske.

Na Zapadu horski ponavljaju da je to kršenje međunarodnog prava. A kako Zapad poštuje to pravo?

Svojim aktima agresije („humanitarnim intervencijama“) (na Saveznu Republiku Jugoslaviju, Irak, Avganistan, Libiju, Siriju…), bez odobrenja Savjeta bezbjednosti UN, zločinački, teroristički i okupatorski NATO pakt drastično je kršio, ne samo međunarodno pravo (prije svega, Povelju UN), nego i sopstveni Sjevernoatlantski ugovor (član 1 – Rešavanje međunarodnih sporova mirnim putem i uzdržavanje od prijetnje ili upotrebe sile i član 7 – Potvrđivanje prava i obaveza Strana (članica Pakta – M.G.) po povelji i potvrđivanje primarne odgovornosti Savjeta bezbjednosti UN za održavanje međunarodnog mira i bezbjednosti). Takvim agresivnim postupanjem, NATO pakt je izvršio genocid i masovne: ratne zločine protiv, prije svega, civilnog stanovništva, zločine protiv čovječnosti i povrede zakona i običaja ratovanja.

Diplomata Đorđe Milošević je, u dnevnom listu „Politika“, od 25.oktobra 2020.godine, naveo:
„Krajem marta 1999.godine, saznalo se da je…funkcioner NATO izjavio nemačkom radiju „Dojče vele“ da alijansa sada „preispituje i preuređuje pravo“:
-Stvaramo novo međunarodno pravo u skladu sa novonastalim okolnostima. Delovaćemo na savremen način: tražićemo saglasnost Saveta bezbednosti kada je očigledno da ćemo ga dobiti. Nećemo mu se obraćati kada nije izvestan njegov pristanak.
Na pitanje – Da li Rusija može tome da se suprotstavi, funkcioner alijanse odgovara:
-Ne, to nije moguće. Rusija više nije supersila. Ona je regionalni igrač. Delovaćemo prema svojim procenama i svojim potrebama, ne obazirući se ni na koga?!“

Za zapadne, megakapitalističke vladare iz sjenke, Rusija (carska, komunistička, ili kao liberalna demokratija, svejedno) bila je, jeste i biće globalni protivnik i neuklonjiva prepreka za ostvarivanje njihovog trajnog i neupitnog cilja – porobljavanja planete.

Ovaj cilj potvrđuje i nedavna izjava Žozepa Borelja (kat.Josep Borrell Fontelles), 1947, španskog (katalonskog) političara i visokog komesara EU za spoljnu i bezbjednosnu politiku, da „Rusija i Kina su dvije „revizionističke“ sile koje pokušavaju da promijene trenutni svjetski poredak“! Imajući u vidu da je Borelj španski državljanin i Katalonac po nacionalnosti, valja podsjetiti da Španija nije priznala lažnu „državu Kosova“, a da je, prije neku godinu, rukovodstvo Katalonije neuspješno (zbog otpora samih zapadnih vladara iz sjenke, za razliku od njihovog odnosa prema Kosovu i Metohiji?!) pokušalo da tu pokrajinu otcijepi od matične države.

Javnost sve više saznaje da su „uspješnosti“ Oktobarske (boljševičke) revolucije u Rusiji, 1917. godine, sa pogubnim posledicama po Rusiju i ruski narod, značajno doprinijela tajna zapadna (masonska) društva i veliki novac zapadnih megakapitalista.

U periodu od 1907. do 1913.godine, stopa rasta industrijske proizvodnje u carskoj Rusiji je bila veća nego u SAD, V. Britaniji i Njemačkoj. Državni budžet je bio uravnotežen, a valuta stabilna sa visokim zlatnim rezervama. Do, od Zapada i zapadnih pulena inscenirane, revolucionarne pobune je došlo poslije poluvjekovnog brzog i sveobuhvatnog rasta.

Sociolog Slobodan Reljić je, u časopisu „Pečat“, broj 544/2018, citirao navode iz knjige „Generalisimus“, Vladimira Karpova, da je osoba blisko rodbinski povezana sa vođom Oktobarske revolucije Lavom Trockim (pravog imena Lejba Davidovič Bronštajn, 1879-1940), „…zajedno sa bankarima (braćom) Varburg i (Jakobom) Šifom finansirao revolucionarna previranja u Rusiji“, te da su „Jakob Šif i braća Varburg finansirali i revoluciju iz 1905.godine, preko banke „Kun, Leb i ko.“, koja je jedna od…banaka (akcionara – M.G.) američkih Federalnih rezervi.“ Inače, Vladimir Vasiljevič Karpov (1922-2010) je bio sovjetski pukovnik, heroj SSSR-a i pisac.

Vođa revolucije, Vladimir Iljič Uljanov (Lenjin) je, početkom aprila 1917.godine, iz Ciriha stigao u Petrograd, „vozom punim zlata i novca…prošavši Nemačku i Švedsku bez zadržavanja na granici i carini…“ („Pečat“, broj 495/2017).
U Oktobarskoj revoluciji stradalo je oko šest miliona ljudi, u međuratnom periodu oko milion, a u Drugom svjetskom ratu oko 27 miliona, što ukupno čini ogromnu brojku od oko 34 miliona izgubljenih (mahom ruskih) života! Početkom 1917.godine, Rusija je imala oko 178 miliona stanovnika, a sada ispod 150 miliona! Da bi se nadoknadio takav demografski pad, i pored stimulativne državne politike, potrebni su vjekovi!

Zato je jedan od glavnih zadataka ruskog državnog rukovodstva, prije svega, čuvanje biološke supstance ruskog naroda i rast broja stanovnika. I iz tog razloga, ukaz predsjednika Putina da, na predlog Državne dume, prizna nezavisnost Donjecke NR i Luganske NR, smatram izuzetno značajnim.

Slava Bogu, našim srpsko-ruskim Svetim Matima i Svetim Ocima i Rusiji!