Zatišje pred septembarsku buru u podgoričkom parlamentu

Skupština Glavnog grada već mjesec dana ne uspijeva da funkcioniše zbog nedostatka odbornika na sjednicama, iako bi se na prvi pogled moglo zaključiti da bojkot dolazi od opozicije. Međutim, realnost je drugačija – na zasijedanjima četiri puta zaredom nijesu se pojavili predstavnici vladajuće koalicije, piše Pobjeda.

Da li se ova kriza može protumačiti kao “tihi sukob” koji se preliva i na državni nivo, Pobjeda je provjerila kroz stavove Tamare Crnogorčić iz vladajućeg Pokreta Evropa sad (PES) i Miloša Maškovića iz opozicionih Socijaldemokrata (SD), koji djeluju u okviru političke platforme Evropski savez.

„Prirodne razlike u stavovima“

Crnogorčić odbacuje tvrdnje o sukobima unutar vlasti. Kako kaže, riječ je o različitim pristupima i stavovima, što je u parlamentarnoj demokratiji normalno.

“Sve partije na državnom nivou orijentisane su ka evropskoj agendi i ispunjavanju obaveza koje nas vode ka članstvu u EU 2028. godine. Sigurna sam da je to prioritet svima u vlasti, a izbori u jednom danu 2027. jedan su od važnih koraka na tom putu”, poručuje ona.

Izostanke kolega iz vladajuće koalicije tokom avgusta objašnjava zdravstvenim razlozima i ranije preuzetim službenim ili privatnim obavezama.

“Avgust je mjesec odmora i mnogi su ga iskoristili za to. Ne radi se o namjernom izostajanju, već o situacijama koje se dešavaju u svakom parlamentu”, dodaje odbornica PES-a.

„Politička trgovina i neodgovornost“

Za razliku od nje, Mašković smatra da je riječ o političkoj krizi i trgovini interesima.

“Mislim da je jasno da se dešavanja u Podgorici reflektuju i na državnu scenu. Podsjetiću da smo i prošle godine vidjeli koliko je vlastima važna Podgorica. Danas imamo isti obrazac ponašanja – nefunkcionalnost zbog partijskih interesa”, ocjenjuje odbornik SD-a.

On tvrdi da je opozicija bila „odgovorna i konstruktivna“ jer je dolazila na sjednice, dok je vlast „treći put spremna da u nefunkcionalnost uvede najvažniju instituciju“.

“Odsustva zbog odmora ili obaveza samo su izgovor. Riječ je o političkoj trgovini – da li onoj koju vodi Pokret za Podgoricu zbog kadrovskih mjesta ili dijela nekadašnjeg DF-a koji se protivi izgradnji kolektora u Botunu”, naglašava Mašković.

Kolektor u Botunu –  kamen spoticanja

Jedna od najvećih tačaka neslaganja je projekat postrojenja za prečišćavanje otpadnih voda u Botunu, vrijedan 100 miliona eura, koje je EU donirala Crnoj Gori.

Crnogorčić naglašava da je riječ o „najvećem infrastrukturnom i ekološkom projektu u Podgorici i jednom od ključnih u državi“.

“Od vitalnog je značaja za životnu sredinu i zdravlje ljudi, i vjerujem da će prevagnuti odgovornost”, uvjerena je ona.

Mašković, međutim, upozorava da bi stopiranje projekta značilo i ulazak u zonu krivične odgovornosti.

“Lokalni moćnici ne mogu partijskim interesima ugrožavati živote 200.000 građana Podgorice. Ako bi projekat bio zaustavljen, posledice bi bile ogromne, ne samo po građane već i po same donosioca takve odluke”, naglašava on.

Istovremeno, podsjeća da stanovnici Botuna imaju opravdane strahove zbog iskustva sa Kombinatom aluminijuma, ali smatra da izgradnja kolektora „ne može imati ni približno takav uticaj na njihovo zdravlje i životnu sredinu“.

Čeka se septembar

I dok iz vlasti poručuju da je saradnja u gradskoj upravi „na zavidnom nivou“ i da će ubrzo biti imenovani svi rukovodioci, opozicija upozorava da Podgorica ima nefunkcionalnu Skupštinu i da to podsjeća na krizu koja je prethodila padu vlasti Olivere Injac.

Septembar će, očigledno, pokazati da li će se najveća lokalna institucija stabilizovati ili će političke trzavice dodatno produbiti jaz između vladajućih partija.