Crnogorski državnici, opozicija i Drugofamilijaši na potpuno različiti način tumače poruke koje po istom pitanju dolaze iz Beograda i Tirane.
Premijeru Zdravku Krivokapiću, predsjedniku Skupštine Aleksi Bečiću, DPS-u i Drugofamilijašima prijemčivije su poruke iz Tirane koje se tiču uklanjanja granica, saradnje u turizmu i ekonomiji, realizacije zajedničkih, nego one koje na istu temu mjesecima instistira zvanični Beograd.
Kada predsjednik Srbije Aleksandar Vučić ponudi Crnoj Gori da podrži ideju o Mini Šengenu i bude njen dio, crnogorski zvaničnici, opozicija predvođena DPS-om i naravno Drugofamilijaši sa svojim medijima u glas uzviknu da Vučić radi na stvaranju Velike Srbije i da želi da okupira Crnu Goru.
Sa druge strane, svi ovi akteri koji danonoćno napadaju Srbiju i njene ideje smatraju retrogradnim, odobravaju kada Abazović sa Ramom u Tirani razgovara o nevidljivim granicama, ekonomskoj saradnji i zajedničkim projektima, na čemu počiva ideja o Mini Šengenu, čiji je inače veliki pobornik premijer Albanije,
Očito da Vučićeve predloge oni ne razumiju, ili se prave da ne razumiju, pa kao prevodioca i tumača potraže Edija Ramu iz čijih usta ista poruka djeluje mnogo primamljivije i prihvatljivije.
Dritanova posjeta Albaniji koja ima za cilj jačanje saradnje između dvije države predstavlja optimalnu mjeru dobrosusjedske saradnje, što nije slučaj kada neki funcioner DF-a istim povodom posjeti Srbiju. Posjeta Beogradu izazove pravi talas negodovanja kod najviših državnih funkcionera, opozicionara i Drugofamilijaša koji svi u glas poruče da nećemo biti sluge Beograda.
Što je Dritanu dozvoljeno u Albaniji, to srpskim lokalnim funkcionerima iz DF-a nije u Srbiji.
Dritanu svaka čast što teži da unaprijedi odnose sa svojim sunarodnicima i državom Albanijom, a bivšim Srbima, a sada zakletim stoprocentnim Crnogorcima na najvišim državnim funkcijama neka služi na čast blaćenje i napadi na srpski narod i državu Srbiju.
