Zaboravili svoju ružnu prošlost: DPS zakukao zbog navodno 200 uvezenih Trebinjaca, a godinama su avionima MA dovozili na hiljade glasača sa svih meridijana

Suočena sa novim porazom na lokalnim izborima u Nikšiću, Demokratska partija socijalista ovih dana opet iz fioka izvlači optužbe o premještanju birača i njihovom nezakonitom upisivanju u birački spisak od strane aktuelne parlamentarne većine.

Na isti način kako su uoči prošlogodišnjih lokalnih izbora u Podgorici tvrdili da pravo glasa u Glavnom gradu imaju lica iz Srbije i Republike Srpske, Milove borbene jedinke ponavljaju optužbe da je u Nikšiću u biračkom spisku upisano više od 200 osoba iz Trebinja.

Ovaj unaprijed pripremljeni alibi za poraz u nedelju obznanio je šef poslaničkog kluba DPS-a Andrija Nikolić koji poručio da neće dozvoliti da bude dovedena u pitanje pobjeda parlamentarne opozicije na predstojećim lokalnim izborima.

„Nećemo dozvoliti da se raznoraznim mehanizmima pobjeda opozicije dovode u pitanje”, poručio je Nikolić koji je dva dana kasnije predao MUP-u spisak od 206 lica za koja sumnja da su upisani u birački spisak Trebinja i Nikšića.

Čitava DPS-ova halabuka o uvezenim biračima u Nikšiću, koje je MUP pod njihovom kontrolom upisao u birački spisak, na kraju će se, kao u Podgorici prošle godine, svesti na nekoliko polupanih automobila u vlasništvu državljana Srbije i BiH i otuđivanje registarskih tablica.

A DPS je poslednji politički subjekt koji ima pravo da problematizuje temu o uvezenim biračima. Kako zbog njihovih izbornih turista  u Šavniku zbog kojih se u toj Opštini još uvijek nije završio izborni dan od 23. oktobra 2022. godine, a ponajviše zbog referenduma od 21. maja 2006. godine koji će se u novijoj političkoj istoriji pamtiti kao jedna od najvećih izbornih krađa i najneregularniji predizborni proces.

A kreator tog i takvog procesa koji je obilovao je bezbrojnim prevarama, falsifikatima i drugim nezakonitostima je upravo partija koja ovih dana reciklira priču o uvezenim srpskim biračima u Nikšiću.

DPS je avionima i kamionima 21. maja 2006. dovodio na hiljade lica od kojih je velika većina ostvarivala biračko pravo u državama iz kojih su uvezeni, a da ne podsjećamo javnost da su se mnogi od njih po prvi put našli na crnogorskom tlu upravo tog dana. Na stranu sve ucjene i pritisci kojima je uoči tog procesa bilo izloženo domicilno stanovništvo u Crnoj Gori.

Dok su na jednoj strani uskraćivali ljudska prava “nepodobnim“ građanima Crne Gore, DPS-ov režim je na drugoj strani masovno upisivao u birački spisak “podobne“ stanovnike drugih država, iako isti nisu zadovoljavali nijedan uslov za upis u birački spisak.

Od donošenja Zakona o referendumu i Odluke o raspisivanju referenduma (početkom marta) do kraja zakonskog roka za upisivanje (početak maja) novoupisanih glasača bilo oko 22.000, pa nije teško pretpostaviti koliko je, po DPS-ovim mjerilima, upisano “podobnih“ a koliko “nepodobnih“ referendumskih glasača.

Posebno su interesantni primjeri iz Plava gdje su masovno upisivani u biračke spiskove većinom Muslimani koji nisu postojali u evidenciji prebivališta i ličnih karata koje se vode u MUP-u. Dokle je išla osionost tadašnje Đukanovićeve vlasti govori podatak da je potvrde o nepostojanju ovih lica izdao upravo MUP.

Plav je interesantan i po još jednoj pojavi. Dok se i pored potpuno uredne dokumentacije pravoslavnom sveštenstvu i građanima porijeklom iz Hercegovine i sa Kosmeta zabranjuje upis u birački spisak, istvoremeno se određenim licima muslimanske vjeroipovijesti dopušta upis u isti i to na osnovu potvrde da su pohađali Osnovnu školu “Hajro Šahmanović“.

Uvidom u dokumenta može se reći da su Pljevlja bila glavni centar za protivzakonito glasanje građana druge države – Bosne i Hercegovine.

Poput Rožaja i Plava, i Bijelo Polje je predstavljalo jedan od centara za protivzakonito glasanje građana drugih država – BiH, Srbije i brojnih zapadnih zemalja.

Ni južni dio Crne Gore nije zaostajao u protivzakonitom glasanju stanovništva drugih država. Ulcinj je bio jedan od centara za protivzakonito glasanje građana iz AP Kosova i Metohije.

Podgorica je takođe bila epicentar protivzakonitog glasanja stanovnika drugih država i naročito onih iz druge članice državne zajednice SCG.

Svi ovi nepobitni dokazi DPS-ovog izbornog inženjeringa i korupcije sa imenima lica koja su sa raznih meridijana „oslobođala“ Crnu Goru od „malignog“ i „zločinačkog“ beogradskog zagrljaja mogu se dokumentovano pronaći u Bijeloj knjizi.

Treba istaći da su mnoga od ovih hiljada i hiljada lica posle referenduma, o trošku DPS-ovih revnosnih logističara sa one strane zakona, učestvovala i u održavanju na vlasti DPS-ove kriminalne hobotnice predvođene Milom Đukanovićem.

Zato DPS-ovi vapaji za navodnim upisom 206 lica u Nikšiću nemaju nikakvo etičko utemeljenje i služe samo kao alibi za još jedan izborni poraz u rodnom gradu njihovog počasnog predsjednika.