Koncert ustaškog pjevača Marka Perkovića Tompsona na zagrebačkom hipodromu kome će prisustvovati oko pola miliona „obožavalaca“ pokazuje da Hrvati gotovo plebiscitarno imaju pozitivan stav o nacističkoj Nezavisnoj Državi Hrvatskoj, smatra bivši ministar kulture i informisanja Vladan Vukosavljević.
Proustaški pjevač Marko Perković Tompson održaće u subotu 5. jula koncert na zagrebačkom hipodromu kome će prisustvovati pola miliona građana, u Hrvatskoj, zemlji sa manje od četiri miliona stanovnika.
Zločini ustaša ostali nekažnjeni
Da bismo bolje razumjeli fenomen Tompsonovog koncerta sa pola miliona posjetilaca i pripadajućim mu sadržajem, moramo da stavimo taj događaj u istorijski kontekst ili u istorijsku ravan, smatra Vukosavljević.
Nakon Drugog svjetskog rata iz poznatih razloga Hrvatska nije dovoljno, zapravo skoro da uopšte nije kažnjena za počinjeni genocid nad srpskim narodom na teritoriji tzv. NDH, dodaje Vukosavljević.
„Što znači da je osim manjim dijelom stradalih ili likvidiranih na Blajburgu, veliki dio nosilaca ustaške politike i vlasti pacovskim kanalima otišao u inostranstvo i onda su nastavili da forsiraju agresivni hrvatski šovinizam i antagonizam prema Srbima. A protokom vremena šovinizam je polako i sve više bujao i u samoj SFRJ za vrijeme Tita. Mnogi događaji iz šezdesetih i sedamdesetih godina su zataškavani na Hrvatskom primorju kao što su namjerni požari, incidenti, bacanja srpskih automobila u more… Zatim imamo čuveni Maspok i onda sve više i dalje, da bi do eskalacija neoustaštva došlo već na početku devedesetih godina uz akte usmjerene ka secesiji. Za sve to vrijeme bilo je jasno svakom posmatraču koji iole poznaje istoriju da je hrvatski šovinizam, odnosno mržnja prema Srbima u velikoj mjeri prisutna u širim slojevima hrvatskog društva, dodaje Vukosavljević.
Tompson nije iznenađenje
Ta mržnja ponekad malo zgasne, malo utihne, ali vrlo brzo može da se probudi bilo kojom agresivnijom propagandom preko medija ili preko rimokatoličke crkve, smatra Vukosavljević.
„Tompson, kao neko ko je u događajima tokom rata za jugoslovensko nasljeđe i kasnije podgrijavao svojim tekstovima, ne u svim pjesmama ali u mnogim tekstovima koji su puni agresije prema Srbima i koji u određenoj mjeri simbolizuju ili oživljavaju ustaštvo, ustaške ideje, ili ustašku ikonografiju i simbole – nije nikakvo iznenađenje. Bez obzira na protok vremena, a to nas uči istorija, osnovni motivi i stavovi jednog naroda ili jednog društva ne mogu lako da budu promijenjeni. Kao što je u srpskom narodu, uprkos različitim pokušajima, a naročito posle Drugog svjetskog rata kroz prosvjetu, obrazovanje i na druge načine pokušavano da se ukine sve srpsko o Vidovdanu, Kosovskom zavjetu i tako dalje.“
Odraz raspoloženja Hrvata
Međutim, to nije uspjelo zato što su uvjerenje i narodna tradicija bili jači od toga, dodaje Vukosavljević. S druge strane, u Hrvatskoj su, nažalost, hrvatski šovinizam i neoustaštvo danas veoma prisutni, naglašava Vukosavljević.
„To ne znači da su svi Hrvati naklonjeni tome i da to podržavaju, naravno. Ali rječito govori u prilog činjenici da veliki broj ljudi u Hrvatskoj, u većoj ili manjoj mjeri sa manje ili više strasti, podržava tu ikonografiju, te poruke i tu imitaciju NDH u nekim metaforama, analogijama, simbolima itd. I to su sve razlozi da srpski narod i u Hrvatskoj i u BiH, pa i država Srbija budu zabrinuti i da sa pažnjom posmatraju te fenomene. Naravno, neko će reći da muzika, šou program, industrija zabave nisu razlog za veliku brigu. Možda jesu, možda nisu, ali u svakom slučaju kad je riječ o Tompsonu, čitava ta industrija zabave i taj konkretni događaj, taj konkretni muzičar i njegove pjesme, jesu zapravo refleks i odraz jednog raspoloženja ili sentimenta kod Hrvata.“
Novi život NDH
A Hrvati su narod koji je uprkos istorijskim okolnostima koje su bile kakve su bile, uspio da opstane i čini se da nema manju snagu nego što je imao uoči početka Drugog svjetskog rata, upozorava Vukosavljević.
„Osnovno istorijsko osjećanje, istorijske uspomene Hrvata na NDH i uopšte na njihove stavove prema svojim susjedima, naročito i prevashodno prema srpskom narodu, i ta ikonografija iz NDH zapravo žive novim, jakim životom u Hrvatskoj. Nemoguće bi bilo da se kroz neku medijsku kampanju ili agresivnu medijsku promociju toliko ljudi okupi da nije u narodu prisutna i rasprostranjena ta ideja, ikonografija, slike, simboli, određene poruke itd. Prema tome, jasno je da ovaj koncert u određenoj mjeri na neki način, slobodno možemo da kažemo, predstavlja neku vrstu plebiscitarnog stava Hrvata o svojoj istoriji u 20. i 21. vijeku.“
I to je činjenica koju svako razuman može da zapazi, zaključio je Vukosavljević.
Резолуција о генициду у Јасеновцу је пун погодак. Само видите ко критикује ту резолуцију па је све јасно. Наше рукометашице на чекжлз са оном јованком су у хистеричном весељу са пјеном на устима пјевале томпсона …