Više od dva vijeka pokušaja da se iskopa rov između Rusije i Srba: Pokušaji traju odavno, ali planovi djeluju nadrealno

Pokušaji da se iskopa rov između Rusije i njoj bliskih balkanskih naroda odavno traju, pa eventualni planovi da se i Srbija uvuče u neki budući pohod Evropljana na istok, iako djeluju nadrealno, nijesu nešto što se dešava prvi put, upozorava istoričar dr Goran Miloradović iz Instituta za savremenu istoriju.

Dugo traje ta briga Evropljana da Rusi koji imaju istu religiju sa mnogim balkanskim narodima ne ostvare prodor na jugoistok, ističe istoričar, komentarišući upozorenje šefa ruske diplomatije Sergej Lavrov da se Srbija suočava sa direktnim zahtjevima briselskih birokrata da zauzme antirusku liniju, ali i da pošalje svoju vojsku u blok koji oni prijete da će formirati protiv Rusije.

Miloradović podsjeća da strah od ruskog uticaja na Balkanu postoji još od 18. vijeka, a u prilog tome navodi epizodu iz vremena zalaska Osmanske carevine kada su Rusi predložili Beču da se dogovore oko toga kako da je zajedno sruše. Baron Bender, savjetnik vladarke Habsburške monarhije Marija Terezija, rekao je da to njima ne odgovara jer su balkanski narodi vrlo bliski Rusima pa ako Rusija prodre na Balkan svi će se prikloniti njoj, a „mi ćemo izgubiti sve”.

„Nama više odgovara da ostane Osmanska carevina nego da dijelimo bilo šta s Rusima na Balkanu“, rekao je Bender. A to je 18. vijek. Znači, najmanje 250 godina traje taj pokušaj da se balkanski narodi, Bugari, Srbi, Makedonci otrgnu od Rusije. Čak i Grci zbog religije takođe gravitiraju ka Rusiji, pa i Rumuni. Da se to ne bi desilo potrebno je da se iskopa što dublji rov između tih naroda i Rusije, kao što su ga Hrvati uspješno iskopali i u Drugom i u Prvom svjetskom ratu. A sad treba takav rov da iskopaju i Srbi”, konstatuje Miloradović.

Srbima bi da ponude drugi identitet

Pritom, kako kaže, u eventualnim velikim sukobima gdje bi dejstvovali milioni vojnika mala srpska sila ništa ne bi odlučila, ali neki u Evropi imaju jaku želju da Srbe uvuku u sukob sa Rusima, da mogu da kažu – evo, i Srbi su prolili rusku krv.

Dalji razvoj događaja, po mišljenju istoričara, išao bi ka tome da se Srbima ponudi i neka druga religija i neki drugi identitet – „to je bio put i preko Jugoslavije, a onda bi bila realna i velika Hrvatska i razne druge želje”.

Vojni analitičar i urednik RT Balkana Andrej Mlakar napominje da nije slučajno što je Lavrov upozorio na evropske planove prema Srbiji.

„To je stara priča, svo oružje što postoji u vojsci Srbije treba dati Ukrajincima. Treba imati u vidu i da je ambasador Ukrajine u Beogradu bivši obavještajac i čovjek za specijalne zadatke, što dovoljno govori. Sergej Lavrov je čovjek sa dugogodišnjim stažom šefa diplomatije, koji i te kako ima određene informacije. Postoji tendencija da po svaku cijenu treba Srbe uvući u rat protiv Rusije i okaljati rusko-srpsko prijateljstvo”, vjeruje Mlakar.

On u tom ključu tumači i ucjene evropske komesarke Marte Kos upućene Srbiji koje se, smatra, ne tiču samo seta pravosudnih zakona Srbije nego i Rusije pa i ruskih medija.

Mračni oblak nacizma nad Evropom

Dublje ishodište u ovakvim planovima Brisela prema Srbiji Miloradović vidi u ideologiji koja, kako kaže, stoji kao mračni oblak iznad Evrope, a najviše se ispoljila u Njemačkoj dok ima filijale i u okolnim zemljama – a to je nacizam.

Nije slučajno, podsjeća on, maršal Georgij Žukov 1945. godine u Njemačkoj, kad je čuo šta Nijemci govore, izrekao čuvenu rečenicu: mi smo Nijemce i Evropu oslobodili od fašizma, oni nam to nikada neće oprostiti.

Povodom ocjena Lavrova da evropski lideri, zajedno sa šefom kijevskog režima Volodimir Zelenski, namjeravaju da ujedine evropske vojske pod zastavom nacizma, Miloradović kaže da ni Njemačka ni ta ideologija nijesu nikad potpuno poraženi – jesu bili od Sovjeta i Anglosaksonaca, ali ne od manjih naroda poput Srba i drugih Jugoslovena koji su takođe ratovali protiv Nijemaca.

A kad je nastao NATO pakt, a Njemačka ušla u njega 1955. godine, Nijemci su, dodaje, u odnosu na svoje sitne protivnike bili na konju.

„Što se tiče krupnih protivnika, počeli su široku strategiju, koja je rezultirala Evropskom unijom – ona je u stvari ta kabanica koja štiti Njemačku od udaraca. Ne može više niko da udari po Njemačkoj, a da ne udari cijelu Evropu.”

Na pitanje šta je suština žilavosti nacizma, Miloradović kaže da svaka ideologija ima dvije uloge: da bude vodilja određenoj političkoj grupaciji dok dođe do vlasti i da bude kohezivni faktor, a kad dođe na vlast da bude instrument kojim se vlada i opravdava određena politika.

Ukrajina kao vojna laboratorija

U kontekstu aktuelnih dešavanja i formiranja nekog novog bloka od Evropljana i Ukrajine, Mlakar primjećuje da je Ukrajina shvaćena kao vojna laboratorija.

„Vi ste prvi put dobili laboratoriju in vivo. Ne postoji oružje koje je napravljeno na Zapadu u periodu od Hladnog rata a da nije poslato Ukrajini. Tamo je poslato sve što postoji na Zapadu od njihovog ubojitog arsenala, osim pojedinih borbenih aviona. Napravljena je revolucija u ratu dronovima zahvaljujući ratu u Ukrajini. Sve što postoji od primesa taktike, vojnih savjetnika je poslato u Ukrajinu. Znači, oni su Ukrajinu shvatili kao kohezioni faktor”, obrazlaže novinar.

Sve se to, kaže, pothranjuje strahom od Rusije iako se paradoksalno širi teza da je Rusija nemoćna i da ne može da pobijedi.

„Oni su opsjednuti time da će se ruski tenkovi valjati preko stepa i doći ponovo i njih pokoriti, izaći će na topla mora. Ta priča o toplim morima je neprestana, sad Jadran ponovo figurira u cijeloj toj priči. A ko tu može biti kohezioni faktor? Zelenski. Zato što on ima armiju koja ima borbeno iskustvo, pa nećemo mi da ratujemo nego oni”, kaže Mlakar.

On dodaje da se u takav plan uklapaju i evropske fabrike dronova namijenjenih Ukrajini.

„To je za Evropu najjeftiniji i najbolji način – instalirati i praviti rakete polubalističke, balističke, dometa od 300 do 800 kilometara koje bi bile date Ukrajini da bi ona mogla da gađa Rusku Federaciju. To je sada nova ideja. I u okviru toga oni nijesu džabe rekli da je Zelenski integrator”, kaže Mlakar i dodaje da su u Evropi voljni da ratuju samo sa distance.

U takav pristup uklapa se i izjava načelnika belgijskog generalštaba Frederika Vensena da Ukrajinci svojom krvlju kupuju vrijeme Evropljanima koji se do 2030. spremaju za rat protiv Rusije. Miloradović, međutim, kaže da je u ovom trenutku u Evropi malo onih koji su spremni da stave glavu na panj za nešto gdje nema čak ni ideala nego je u pitanju čist interes.

„Zato Evropi treba određeno vrijeme koje moraju nekako da kupe da bi promijenili raspoloženje svog stanovništva. Ni Amerika nije bila 1941. raspoložena da ratuje pa se desio Perl Harbor, što je potpuno preokrenulo raspoloženje prosječnog Amerikanca. To se može urediti i u Evropi. To se može urediti i u Njemačkoj”, upozorava istoričar.

Možda će i Hitlera da operu varikinom

Zato se, kaže, ne treba zavaravati time ko bi danas ratovao – napravili bi oni od njih vojnike sjutra.

Miloradović primjećuje da je teško shvatiti kako je Evropa došla na put revanšizma prema Rusiji, jer su dvaput doživjeli katastrofu upravo zbog pohoda na istok – i nije im dovoljno.

Objašnjenje, uvjeren je, može biti da je evropska civilizacija rasistička i smatra sebe superiornom u odnosu na druge, a imperijalni mentalitet nije izbrisan iz svijesti i može se lako obnoviti.

„Popularnost takvih narativa se vrlo brzo uspostavlja, čak i vrlo mračne slike, vrlo mračne ličnosti, ako imaju određenu frekvenciju pojavljivanja u medijima. Najpopularnija istorijska ličnost je Adolf Hitler. Zato što svako za njega zna i svako ga pomene kad ga pitate. Malo treba da se u medijima radi i da se ispira mozak da bi se slika od negativne promijenila u pozitivnu. Ja samo čekam kada će sa margine istoriografije u Njemačkoj i Evropi da se preseli u mejnstrim ta priča da istorija mora da se piše iz početka. Mnogo je zabluda i mnogo je bilo svjesnog iskrivljavanja. Pa će onda da ga peru varikinom, da dobiju bijelog Hitlera kakav im treba”, upozorava na kraju Miloradović.