Povodom apela crnogorskoj javnosti, koji je uputio potpredsjednik UKCG, prof. dr Dragan Koprivica, nakon informacije u medijima o gorkim poznim danima nemaštine i golgote istaknute glumice, Vesne Pećanac, Udruženje književnika Crne Gore poziva nadležne državne institucije da humanim odnosom prema životnoj saputnici najvećeg reditelja u istoriji crnogorske kinematografije bar malo isprave nepravdu, koju je prema Živku Nikoliću okrutno počinio sad već bivši režim.
„UKCG potvrđuje da je prof. Koprivica tokom svog poslaničkog mandata ne jednom postavljao pitanje humanog odnosa države Crne Gore prema Živku Nikoliću, a neki članovi Udruženja pamte i da je kontroverzni Slavoljub-Migo Stijepović u Skupštini Crne Gore isticao da Nikolić: „mrzi Crnu Goru“. A to je već diletantsko-politikantsko tumačenje gromadnog opusa Živka Nikolića, u čijoj biografiji ostaje zapisano da je dobio oko trideset velikih priznanja na našim i međunarodnim festivalima, zlatnu i srebrnu medalju u Beogradu, „Srebrnog zmaja“ u Krakovu, „Srebrnog medvjeda“ u Moskvi, itd., pri čemu su neki njegovi filmovi bivali najgledaniji u Izraelu i SSSR-u, a dodijeljena mu je i Povelja za životno djelo“, saopšteno je iz Udruženja književnika.
Stoga se, kako dodaju, u jednom svom gorkom intervjuu Živko Nikolić s razlogom čudio negativnim, pojednostavljenim kritikama upućenim njemu, pa je istakao da „samo lud čovjek može mrzjeti svoju Crnu Goru“.
„Živko Nikolić je u crnogorskoj i evropskoj filmskoj i ukupnoj kulturi prepoznat kao reditelj mitski izdvojenih krajeva, iz ruralne sredine naše zemlje i tradicije, pri čemu je kroz svojevrsne rituale i stilizovane obrede na samo sebi svojstven način otkrivao psihologiju čovjeka našeg tla i, još više, čovjeka sa svih meridijana. Meritorna kritika je istakla i da je Živko Nikolić ostao u svjetlu fascinacije svojom postojbinom, počev od svojih rodnih Ozrinića kod Nikšića, i ostavio duboke i trajne filmske poruke“, navode oni.
No, uz floskulu, koja se može odnositi i na ovog barda filmske umjetnosti, „zahvaljujući Vladi Crne Gore“, najslavniji filmski reditelj naše zemlje, ističu iz Udruženja, doživio je sudbinu mnogih svjetskih velikana: umro je u najvećoj nemaštini, zaboravljen od onih koji ga nijesu smjeli zaboraviti.
„A tek nakon njegove smrti, i ponekog nedavnog nastupa u medijima Vesne Pećanac, isplivali su gorki detalji sirotovanja ove umjetničke porodice, uz druge brojne nevolje. Vesna Pećanac, kao velika filmska i pozorišna umjetnica, opisala je i gorke detalje kako su milošću pojedinaca živjeli „na crtu“, pri čemu se postepeno urušavalo njihovo porodično okrilje“, dodaju iz Udruženja kniževnika.
Kako ističu, ne treba zaboraviti činjenicu da je Vesna Pećanac maestralno odigrala uloge upravo crnogorskih heroina u Živkovim filmovima i serijama, junakinja sa crnogorskog krša, te ostaju upamćene njene role snimljene na našem tlu, uz vrhunske kreacije u filmovima: „Beštije“, „Smrt gospodina Goluže“, „Čudo neviđeno“, „Ljepota poroka“, „U ime naroda“ i „Iskušavanje đavola“, kao i u TV-serijama „Đekna još nije umrla a kad će ne znamo“ i „Oriđinali“; a igrala je i u pozorišnim predstavama.
„UKCG ističe da je najveći filmski reditelj u istoriji crnogorske kinematografije, kao u grčkoj tragediji, bio bez krivice kriv: nije podržavao sad već bivši režim. Ovo tim prije što je za svoje likove upravo uzimao junake daleke od naroda i narodnih nevolja, što mu bivše vlasti nikad nijesu oprostile prepoznavajući na filmskom platnu same sebe. Ali je veliki Živko Nikolić umro dostojanstveno i nepokorno, iako u velikoj bijedi i drugim brojnim nevoljama“, uvjeravaju oni.,
UKCG naglašava da je sad red na novoj Vladi: da ispravi što se ispraviti može, da, u znak poštovanja prema liku i djelu Živka Nikolića, i prema velikoj glumici, Vesni Pećanac, učini bar minimum da ovoj već pomalo zaboravljenoj umjetnici olakša pozne životne dane, i, shodno mogućnostima, pomogne joj da živi životom dostojnim čovjeka i umjetnika.
„Uz sve ovo, UKCG ukazuje i na činjenicu da i danas u Crnoj Gori postoji jedan broj pisaca, koji opstaju hraneći se u narodnim kuhinjama, kao posljednjem utočištu, te je krajnje vrijeme da Vlada Crne Gore preduzme konkretne mjere u cilju vraćanja dostojanstva jednom broju umjetnika koji jedva sastavljaju kraj s krajem, dok su tokom svih ovih godina režimski miljenici praznili državnu kasu po vlastitim željama i nahođenjima“, zaključuju oni.
