Književna zajednica „Vladimir Mijušković“, u saradnji sa Narodnom bibliotekom „Njegoš“, upriličila je promociju prvog izdanja romana Vladimira Mijuškovića „Raskršće“.
Književna zajednica „Vladimir Mijušković” ovih dana ima razloga za dvostruko slavlje – laureat je „Vidovdanske povelje” Udruženja književnika Crne Gore za izdavačku djelatnost i doprinos razvoju kulture i priređivač i publikator romana Vladimira Mijuškovića „Raskršće”, koji je u formi rukopisa čekao gotovo sedam decenija na priliku da dobije štampano izdanje. To se konačno i desilo zahvaljujući podršci Opštine Nikšić, kazao je Spasoje Bajović, urednik izdanja.
„U Mijuškovićevoj zaostavštini ostao je značajan dio neobjavljenih rukopisa, a iz tog začaranog kruga, iz zagonetne tmine, stiže Mijuškovićev roman „Raskršće”, koji je bio spreman da se pojavi u javnosti još sredinom prošloga vijeka”, naglasio je Bajović.
U ime lokalne uprave prisutnima se na promociji romana obratio Miljan Mijušković, savjetnik predsjednika Opštine, koji je članovima književne zajednice čestitao na dvostrukom uspjehu – „Vidovdanskoj povelji” i vrijednom doprinosu crnogorskoj književnoj sceni prvim izdanjem romana „Raskršće”.
„Ja sam i radostan i ponosan ispred bratstva Mijuškovića što je ovo djelo započeto i što vjerujem da će biti završeno. Drugo, zadovoljan sam i ponosan ispred Opštine, to sad govorim kao Markov savjetnik, da ćemo nastaviti da pomažemo rad ove književne zajednice, a vidi se, evo i drugi prepoznaju kvalitete književne zajednice i da će Opština svakako pomoći štampanje ostatka Vladimirovih djela”, kazao je Mijušković.
Nazivom romana autor je ukazao na simboličku, a ne samo faktografsku važnost događaja iz istorije Crne Gore 1918. godine, istakao je recenzent dr Radoje Femić.
„Ključni kvalitet autorove romansijerske optike ogleda se u tome što on ne razmatra samo istorijsko-političke dimenzije jednog prelomnog događaja. Naprotiv, njega prije svega zanima odraz te politike i istorije na sudbine, na vjerovanje ljudi, na duh koji se uspostavlja u jednom vremenu, a koji zauzima vrlo važnu tačku svega onoga što je predstavljala zbilja tog perioda”, kazao je Femić.
Pripremajući roman „Raskršće” za štampu, književna zajednica istovremeno je radila na sveobuhvatnoj izradi bio-bibliografije Vladimira Mijuškovića. Taj posao povjerila je svom članu i sekretaru Jovanu Draškoviću.
„Biobibliografski podaci koje smo objavili uz ovu knjigu sadrže 121 bibliografsku jedinicu. Čitajući te podatke, lako je zaključiti da se radi o vrsnom intelektualcu i veoma plodnom stvaraocu. Ono što je posebno intrigantno i izazovno jeste da je ovaj naš znameniti pisac puno više napisao nego što je objavio. A objavio je četiri knjige prije nego što se 1955. godine preselio u vječnost”, podsjetio je Drašković.
U ime porodice Mijušković prisutnima se obratio Vojislav B. Mijušković. On je podsjetio da je autorova kćerka Milica Bojović najzaslužnija što je roman „Raskršće” dobio svoju štampanu verziju, jer je vrijedno književno nasljeđe svoga oca sačuvala od zaborava darujući ga Književnoj zajednici.
„Milica je spasila ovaj roman, a po onome što sam čuo od članova Književne zajednice i po tome što znam od Milice, nijesu rekli zadnju riječ. Naprotiv!”, naglasio je Vojislav B. Mijušković.
Domaćin programa, upriličenog u okviru junskog repertoara Nikšićke kulturne scene, bila je Narodna biblioteka „Njegoš”, a moderator novinarka i članica KZ „Vladimir Mijušković”, Svetlana Mandić.
(RTNK)
