Srbi više nisu „crne ovce“ u očima zapadnih zemalja: Uzbuna u „Prvoj“ i „Drugoj“ familiji

Dugogodišnji politički narativ u Crnoj Gori, koji su decenijama brižljivo kreirali i plasirali strukturirani krugovi bivšeg režima i njima bliski medijski monopoli, temeljio se na upornom crtanju mete i etiketiranju Srba kao navodnog remetilačkog faktora svake stabilnosti i napretka.

Ta strogo kontrolisana matrica, koju su građani s pravom prepoznali kao ideološki proizvod takozvane Prve i Druge familije, decenijama je služila isključivo kao paravan za političku diskriminaciju, ekonomsku marginalizaciju i sistemsko satiranje identiteta srpskog naroda.

Međutim, temelji te vještački izgrađene kule od karata počeli su ozbiljno da se ruše onog trenutka kada su politički predstavnici Srba odlučno zakoračili na međunarodnu scenu i svojim državničkim djelovanjem demantovali sve lažne optužbe.

Ključnu prekretnicu u ovom istorijskom zaokretu napravio je predsjednik Skupštine Crne Gore Andrija Mandić, čiji je promišljeni i odgovorni nastup potpuno razbio mit o navodnoj političkoj neprihvatljivosti srpskih lidera na međunarodnim adresama.

Prešavši impozantan put od narativa političke izolacije do zapaženih i uvaženih posjeta Sjedinjenim Američkim Državama i Velikoj Britaniji, Mandić je svojim angažmanom pokazao da se autentični interesi srpskog naroda mogu uspješno braniti uz istovremeno uvažen dijalog sa globalnim centrima moći.

Upravo ta diplomatska emancipacija i spremnost zapadnih partnera da uvaže realnost na terenu izazvali su paničnu uzbunu i potpuni gubitak kompasa u redovima političke opozicije, okupljene oko ostataka bivšeg režima i njima odanih medijskih struktura.

Da proces skidanja nepravednih ideoloških okova sa srpskog naroda poprima šire međunarodne dimenzije, potvrđuju i nedavni zapaženi kontakti Demokratske narodne partije i njenog lidera Milana Kneževića sa uticajnim krugovima američke konzervativne političke scene.

Uspostavljanje čvrstih institucionalnih veza sa organizacijama poput CPAC-a jasno svjedoči da borba za tradicionalne vrijednosti, slobodu govora i suverenitet nailazi na ozbiljno razumijevanje i poštovanje kod važnih subjekata u Vašingtonu.

Poziv upućen rukovodstvu CPAC-a da posjeti Crnu Goru i izbliza se uvjeri u položaj i izazove sa kojima se suočava srpski narod predstavlja briljantan potez internacionalizacije problema koji su se godinama gurali pod tepih.

Ovakav razvoj događaja definitivno sahranjuje tezu da su Srbi osuđeni da vječno nose status takozvanih crnih ovaca, pokazujući da se na Zapadu sve više cijene politička dosljednost, iskrenost i jasna vizija budućnosti.

Sada je i najtvrđim ideološkim oponentima postalo bolno očigledno da se može istovremeno biti iskreno opredijeljen za evropske integracije i poštovanje međunarodnih pravila, a da se pritom ni za jotu ne trguje sa svojim nacionalnim identitetom, srpskim jezikom, trobojkom i neraskidivim istorijskim vezama sa Srbijom.

Upravo ta nova politička realnost, u kojoj Srbi više nisu politički parije već uvaženi sagovornici, predstavlja najteži udarac za bivši režim i njihove medijske eksponente koji više nemaju nijedan argument u odbranu svojih prevaziđenih manipulacija.