Od početka ove godine u dijelu javnosti sve češće se govori i spekuliše o potrebi za stvaranjem novog pokreta. O ovoj ideji se prvi put javno govorilo na RTCG-u tokom jedne debate, a na temu djelovanja neformalne grupe studenata „Kamosjutra“ – u periodu kada je ova grupacija organizovala skupove i blokade u nekoliko gradova. „Kamosjutraši“ su na ulicama Podgorice i drugih gradova u par navrata okupili nekoliko hiljada ljudi. Za svoje zahtjeve dobili su pisanu podršku više stotina profesora, saradnika u nastavi, ali i sportista, glumaca, javnih djelatnika.
Medijski je najzastupljeniji bio njihov zahtjev za ostavkama u bezbjednosnom sektoru (Bečić – Šaranović). Iako se u sredstvima javnog informisanja često govorilo o političkoj kapitalizaciji ovih dešavanja, do iste nije došlo. Protesti su jenjavali, posjećenost je bila sve slabija, a neformalna grupa studenata nakon određenog vremena javno je saopštila da završava svoje djelovanje.
Ovakav ishod otvorio je niz pitanja. Da li su od početka služili kao grupa za pritisak u službi bivšeg režima (što su tvrdili predstavnici nekoliko stranaka vlasti) ili su možda „platili ceh“ upravo zbog javnog ograđivanja od simbola bivšeg režima, čime su ostali bez mase na ulicama. A nju su u značajnom dijelu činili simpatizeri DPS.
Vodeća opoziciona stranka (DPS) zabilježila je visoke brojke u izbornim rezultatima u Podgorici i Nikšiću ali njihov koalicioni kapacitet nije mrdnuo sa mjesta.
Zbog činjenice da je koaliranje sa DPS-om i dalje veoma nepopularno i neprihvatljivo kod ogromne većine subjekata, nameće se izazov za samu opoziciju i otvara mogućnost za bitku unutar nje. Evropski savez koji čine SD-SDP-LP, uglavnom prelazi cenzus na izborima ali njihovi rezultati govore da su još uvijek daleko od toga da budu stožer. GP URA trpi rezultatsku krizu na lokalnim izborima, ostali su bez učešća u rukovođenju Glavnim gradom, a njihov rejting svedoči da im je realnija borba za politički opstanak na sceni nego liderska inicijativa unutar opozicije.
Kritike koje Vlada Crne Gore trpi od dijela javnosti zbog sporazuma sa Ujedinjenim Arapskim Emiratima, okupile su nekoliko subjekata i pojedinaca oko navodno zajedničkog cilja.
Nekoliko nevladinih organizacija, tzv. nezavisnih medija, kolumnista, udruženo djeluju u borbi protiv Pokreta Evropa sad na temu sporazuma sa UAE. Pa se ponovo otvorilo pitanje stvaranja novog pokreta koji bi vremenom stekao kredibilitet da izvrši „smjenu“ u opoziciji i postane glavni konkurent vladajućoj većini. Prije više od deset godina, nvo MANS, sindikati i studenti, organizovali su građanske proteste u Podgorici (2012. godine). Protesti su počeli u januaru, a završili u maju. Iste godine održani su parlamentarni izbori na kojima nije došlo do smjene vlasti (iako je ista ostala prvi put od 2001. bez apsolutne većine) ali je došlo do promjena i pregrupisavanja na političkoj sceni. Koliko su tome kumovali i protesti, pitanje je za posebnu analizu.
Protesta u Crnoj Gori već neko vrijeme nema, osim nekoliko „lokalnog karaktera“, niti postoji veće interesovanje za tako nešto. Ali najave „borbe za Veliku plažu“ u Ulcinju, koje su stigle sa nekoliko adresa iz opozicije i civilnog sektora, mogu predstavljati buduću konkurenciju – ali ne samo vladajućoj većini već i DPS-u, koji nema kapacitet da sprovede bilo kakvo promjene – kako na državnom nivou, tako izgleda ni u samoj partiji.
