Na današnji dan, 4. maja 1980. godine, preminuo je Josip Broz Tito, jedna od najznačajnijih političkih figura u istoriji bivše Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija. Njegova smrt označila je kraj jedne epohe i početak perioda neizvjesnosti za državu koju je decenijama predvodio.
Tokom svoje političke karijere, Tito je obavljao niz ključnih funkcija. Bio je predsjednik SFRJ od 1953. godine pa sve do smrti, a 1974. godine proglašen je za doživotnog predsjednika. Takođe je bio na čelu Savez komunista Jugoslavije, kao i vrhovni komandant Jugoslovenska narodna armija. Njegova uloga bila je presudna i tokom Drugi svjetski rat, kada je predvodio partizanski pokret otpora.
Vijest o Titovoj smrti izazvala je duboku tugu širom Jugoslavije. Građani su spontano izlazili na ulice, a mediji su danima emitovali komemorativni program. Sahrana, održana 8. maja 1980. u Beograd, bila je jedna od najvećih državnih sahrana u istoriji, kojoj su prisustvovali brojni svjetski lideri. Tog dana, Jugoslavija je praktično stala – fabrike su obustavile rad, a javni život bio je u znaku žalosti.
Nakon Titove smrti, SFRJ je ušla u period političke i ekonomske nestabilnosti. Umjesto snažnog centralnog vođstva, uvedeno je kolektivno predsjedništvo koje nije imalo isti autoritet. Tokom 1980-ih godina rasle su ekonomske krize, nacionalne tenzije i političke razlike među republikama.
Sve to kulminiralo je početkom 1990-ih godina, kada je došlo do raspada SFRJ kroz niz sukoba i ratova. Država koju je Tito decenijama držao na okupu prestala je da postoji, a na njenom prostoru nastalo je više nezavisnih država.
Godišnjica smrti Josipa Broza Tita i danas izaziva različite reakcije – dok ga jedni pamte kao simbol stabilnosti i zajedništva, drugi kritički posmatraju njegovu vladavinu i politički sistem koji je ostavio iza sebe.
Kritičari smatraju vladavinu Josipa Broza Tita da je politički sistem koji je izgradio bio zasnovan na jednopartijskoj vlasti pod kontrolom Savez komunista Jugoslavije. U takvom sistemu nije postojala stvarna politička konkurencija, a sloboda govora i medija bila je ograničena. Protivnici režima, uključujući političke disidente, često su bili izloženi pritiscima, zatvaranju ili marginalizaciji, dok su ključne odluke donosene u uskom partijskom vrhu. Kritičari takođe ukazuju na kult ličnosti koji je građen oko Tita, što je dodatno učvršćivalo njegovu političku dominaciju.
Pored političkih zamjerki, dio istoričara i analitičara smatra da su neriješeni nacionalni odnosi i ekonomske slabosti tokom njegovog perioda vladavine dugoročno doprinijeli krizi koja je zahvatila Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija nakon njegove smrti. Iako su tenzije među republikama bile držane pod kontrolom, nisu bile trajno riješene, već su potiskivane. Ekonomski model, koji je uključivao zaduživanje i specifičan oblik samoupravljanja, pokazao se ranjivim u promijenjenim globalnim okolnostima 1980-ih. Zbog toga kritičari tvrde da je sistem bio stabilan dok je Tito bio živ, ali bez njega nije imao dovoljno čvrste temelje da opstane.
Braćo Srbi …a šta ga pominjete …jedni a bio dobar a …
Kamo srece,da nikada se ni rpdio nije,kosti mu zemlja ne primila,ne znam zasto objavljujete to,tajna ilegalna teroristicka organizacija
Zamisli da Hrvati u Zagreb dignu spomenik nekom Crnogorcu kao Crnogorci Titu… Šta nam to govori???
Vrijeme druga Tite je ostavilo katastrofalne posljedice na naše društvo, moral, duhovnost, kulturu!. Drug Tito je je bio glavni autor donošenja pogubnog Ustava iz 1974.g., kojim je Jugoslavija pretvorena u konfederaciju, kojim je srpski narod stavljen u nearvnopravan ustavno-pravni položaj! Republičke granice i samoupravni etatizam su potpuno dezintegrisali srpski narod, a Srbija je praktično pretvorena u užu Srbiju! Ustav druga Tite iz 1974.g. je postao legitimna osnova svim kasnijim secesijama i kasnijeg građanskog rata! Sve je to drug Tito smišljeno radio! Uzrok raspada SFRJ je nacionalizam, jer bivša SFRJ nije bila država, ona nije imala ni jedan atribut državnosti. Ona je predstavljala samo jedan provizorij. Predstavljala je samo jedan poredak, funkcionisala je pod pritiskom. Nije postojala politička legitimacija države, a SK ta nekrofilska organizacija sa paganskim duhom, je postao nacionalna stranka, na nivou republika (etno pluralizam), a osim toga nije postojala ni jedna zajednička jugoslovenska institucija, odnosno centar moći, sem JNA! Tako se Jugoslavija redukovala samo na JNA! Kraj ’80 donijela je promjenu u medijima, počeo je govor mržnje, koji je zamijenio “govor šutnje” od 1945.g. Sa svim ovim događajima je smišljeno rukovodio drug Tito “najveći sin naših naroda i narodnosti”! Njegovo pogubno vrijeme za srpski narod se pamti po vrlo bučno osmišljenoj srbofobiji, koja je metodološki bila vema pažljivo osmišljema. Znao je drug Tito da se korijeni ne mogu iščupati, ali se svijest može preoblikovati, zato su po njegovoj sugestiji formirane tzv. instant nacije, koje su dobijale imena po toponimskim odrednicama, u FNRJ i kasnije SFR, interesantno sve na srpskom etničkom prostoru! Drug Tito se može svrstati u najuži krug vodećih srbomrzaca XX vijeka, uz Hitlera i Antu Pavelića!
Neo komunisti koji su vršili vlast u C. Gori, od ’89 do 2020. su zadržali ulicu u Podgorici posvećenu drugu Titi i još su mu pride podigli spomenik zahvalnosti! Tipičan kolonijalni mentalitet sa slugeranjskim karakterom! Nikad kraja našoj poniznosti! A, taj nepomen je lično tražio od saveznika da bombarduju Podgoricu i Nikšić 1945.g. Ali, vjerujem da ih o tome niko nije bio obavijestio! Najvažnija je bila ideološka borba protiv mrskog srpskog neprijatelja!